REVIEWS

MASS EFFECT 3 : CITADEL DLC

Όπως έλεγαν και σε μια άλλη ζωή, δυο χιλιάδες χρόνια πριν : “Κύριοι, το ταξίδι έλαβε τέλος.” Ένα περίπου χρόνο μετά την κυκλοφορία του πολύκροτου Mass Effect 3, η Bioware κλείνει οριστικά το θρύλο του Commander Shepard, με ένα DLC τόσο όμορφο, τόσο ζεστό, τόσο γεμάτο Μας Εφεχτική Ψυχή™, που πραγματικά σου ραγίζει την καρδιά. Όταν έρθει η ώρα να βγάλετε τη φωτογραφία με τους φίλους, τ’αδέρφια, τους συντρόφους των τελευταίων πέντε χρόνων, θα με θυμηθείτε. Τη στιγμή εκείνη, είναι αδύνατο να μη σπάσει κάτι μέσα σου. Λες “αντίο” και ξέρεις ότι μέρος σου, θα ζει για πάντα εκεί.

ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΙΑΣ

MECitadel1A Simple Plan

Μετά την μάλλον χλιαρή υποδοχή των Leviathan και Omega (παρά το γεγονός ότι αμφότερα ήσαν, τουλάχιστον αξιοπρεπή) η Bioware επιστράτευσε ολόκληρη την ομάδα των συγγραφέων της, καθώς και το πλήρες cast των ηθοποιών που είχε δανείσει τις φωνές του στην συμμορία/αρμάδα/λίγκα ημιθέων που είναι πλέον το πλήρωμα του Normandy, για να δώσει στους φάνς εκείνο που ζητούσαν από την αρχή : ένα ικανοποιητικό φινάλε, ένα σωστό αποχαιρετισμό σε χαρακτήρες που για πολλούς από εμάς είναι πιο αληθινοί κι από ανθρώπους που συναντάμε κάθε μέρα.

Η Bioware μάλιστα, έκανε ένα βήμα παραπέρα. Δεν πόνταρε μόνο στο συναισθηματικό παράγοντα και τους μεγάλους αποχαιρετισμούς, αλλά έχτισε μια ολοκληρωμένη περιπέτεια, διάρκειας 4-5 ωρών, με σενάριο, κλιμάκωση, κορυφώσεις και γράψιμο που λογίζονται ανάμεσα στα κορυφαία της τριλογίας. Χωρίς να θέλω να δώσω κάποιο spoiler, θα γράψω απλώς ότι η δράση ξεκινά με τον Ναύαρχο Hackett να εξαναγκάζει το πλήρωμα του Normandy σε άδεια. Ο ίδιος ο Anderson μάλιστα, παραχωρεί το υπερ-πολυτελές διαμέρισμά του στην Citadel στον Shepard και τα πράγματα ξεκινούν λαμπρά. Όταν ένα δείπνο με το Joker παίρνει εντελώς διαφορετική τροπή από την αναμενόμενη (και όχι, δεν εννοώ αυτό, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε) θα βρεθείτε μπλεγμένος σε μια ανελέητη κούρσα ενάντια στο χρόνο, με σκοτεινές δυνάμεις και φρικτές κακουχίες απέναντί σας. Όπως ακριβώς το προτιμάτε δηλαδή.

MECitadel4N7 Εν Δράσει. ‘Nuff said.

Στη διάρκεια του DLC, όχι μόνο θ’αποκτήσετε ένα πλήρως παραμετροποιήσιμο διαμέρισμα που λειτουργεί ως βάση σας ενώ είστε στην Citadel, αλλά θα ζήσετε και την Mass Effect-ική εκδοχή ενός σεναρίου James Bond, που κάνει το αντίστοιχο Kasumi DLC να φαντάζει σαν ισχνό προσχέδιο. Η δε κορύφωση και η τελική μάχη, είναι όχι μόνο αριστοτεχνικά δομημένες, αλλά κάθε γεγονός που οδηγεί σε αυτές είναι τόσο καλογραμμένο και απολαυστικό που θα προσπαθήσετε να τρενάρετε το DLC όσο περισσότερο μπορείτε, ώστε να ρουφήξετε κάθε τελευταία πινελιά lore και να ανακαλύψετε κάθε ένα από τα πάμπολλα easter eggs που συμπεριέλαβαν οι developers σε αυτό.

SO LONG, AND THANKS FOR ALL THE FISH.

MECitadel2Βραδυνό ένδυμα, σπέσιαλ μαναράκι, δυσσαδερός Turian, τσέκ. Μεγάλες αγριάδες αχέντ.

Η λέξη κλειδί στο Citadel είναι το χιούμορ. Απολαυστικό, πηγαίο χιούμορ, όπως αυτό που αναπτύσσεται τηλεπαθητικά σχεδόν, μεταξύ παιδικών φίλων, αδελφωμένων και αντρειωμένων σε δύσκολους καιρούς. Ολόκληρο το πλήρωμά σας επιστρέφει (όσοι επιβίωσαν δηλαδή) και έχει πολλά να πει. Οι δε αποστολές στις οποίες ορμάτε όλοι μαζί, σαν τη γροθιά που πραγματικά είστε, είναι μια απόλαυση, που καλώς και κρατήθηκε για το encore της περιπέτειας. Δεν έχω λόγια να παινέψω το επίπεδο του γραψίματος, την προσοχή στην λεπτομέρεια, το σεβασμό για κάθε σας απόφαση σχετικά με το πλήρωμά σας και τον τρόπο με τον οποίο ολ’αυτά είναι οι πρωταγωνιστές του Citadel.

Η περιπέτεια είναι δυνατή, με εξαιρετικό ρυθμό, ανάμεσα στις καλύτερες που έχετε ζήσει στο γαλαξία του Mass Effect, αλλά την καρδιά σας θα κλέψει το Πάρτι, η τελική γιορτή και αποχαιρετισμός σε έναν ολόκληρο κόσμο, σε πέντε χρόνια τρία εκατομμύρια έτη φωτός αλλού, ο φόρος τιμής σε όσα δώσατε στον Shepard και τους συμπολεμιστές του.

MECitadel5Κάπου εδώ, θα λυγίσετε.

Είναι πολύ δύσκολο να συγκρατήσω το συναισθηματισμό μου και να γράψω κάτι αντικειμενικό, όταν η Bioware έχει πραγματικά ξεπεράσει τον εαυτό της. Από εκεί που την είχα ξεγραμμένη, παραδίδει ένα φινάλε με άρωμα Baldur’s Gate 2, κλείνοντας το ματί σε όσους, από τύχη ή ελπίδα, έφτασαν μαζί της ως εδώ. Αν και το Citadel τοποθετείται χρονικά πριν την τελική αποστολή, είναι το αληθινό φινάλε της περιπέτειας, το προσωπικό φινάλε που ζήταγε ο καθένας μας.

Το γεγονός ότι είναι σερβιρισμένο με τόσα καλούδια τριγύρω (το καζίνο και το φλιπεράδικο με την πληθώρα διασκεδαστικών mini games που προσφέρουν, είναι πραγματικά απολαυστικά) και προσθέτει ακόμη και μια πλήρως παραμετροποιήσιμη combat arena στο παιχνίδι, για όσους απλά δε θέλουν να σταματήσουν να παίζουν, είναι το “κάτι παραπάνω” που καθιστά το εν λόγω DLC, απλά το καλύτερο που έχει κυκλοφορήσει ποτέ η εταιρεία, για οποιονδήποτε τίτλο της.

MECitadel6Πέστα ρε αγάπη, γιατί εγώ δεν ημπορώ, μ’έπιασε το συναισθηματικό μου.

Με εξαιρετικό χιούμορ, ιδιοφυές γράψιμο που αναδεικνύει όλα όσα αγάπησες ποτέ στο Mass Effect και εκρηκτική δράση, το Citadel είναι από μόνο του φωτογραφία. Φωτογραφία δική μας και των πέντε χρόνων που περάσαμε στη γέφυρα του Normandy. Φωτογραφία του καλύτερου πληρώματος του Γαλαξία. Ενθύμιο από φίλους σε μια άλλη ζωή. Κλείσιμο ματιού ένα δευτερόλεπτο πριν το άλμα στο υπερδιάστημα. Χαμόγελο στον Άρη. Απαραίτητο.

Pros

  • Εκπληκτικό γράψιμο σε όλα τα επίπεδα
  • Υπέροχο χιούμορ που αποφεύγει κάθε παγίδα fan service ώστε να παραδώσει μια αρτιότατη εμπειρία, με απόλυτο σεβασμό στον παίκτη
  • Χορταστικότατη διάρκεια
  • Εξαιρετική σχέση τιμής-ποιότητας
  • Από τις πιο καλογραμμένες περιπέτειες/βινιέτες στο σύμπαν του Mass Effect
  • Αποχαιρετισμός Στα Όπλα
  • Πληθώρα mini games, η combat arena, μπόλικες χαζομάρες που προσθέτουν replayability και αξία.

Cons

  • To τέλος μιας εποχής

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 96%

96%

Tags

Στέφανος Κουτσούκος

Ο Στέφανος Κουτσούκος ή αλλιώς "The Artist Formerly Known As Borracho", διέπραξε ποικίλα εγκλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε μια ριζική επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων και αξιών του.Το gaming ευτυχώς παρέμεινε σταθερό στην πρώτη πεντάδα και εξακολουθεί να μοιράζεται τις ψευδοχαρντκόρ, ημιθανείς, σαφώς ελιτιστικές του απόψεις μαζί σας, από την πειρατική συχνότητα του Ragequit.gr

Related Articles

10 Comments

  1. Τα γεγονότα του συγκεκριμένου dlc είναι πριν το φινάλε του παιχνιδιού?
    Πάντως τα περισσότερα site στο εξωτερικό κάνουν λόγο για ένα απλά συμπαθητικό fan service. Δε θα με χάλαγε μια GOTY (αν και το παιχνίδι το έχω ήδη) αλλά αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η μετά-ΕΑ Bioware έχει κυκλοφορήσει μόλις ένα τίτλο σε τέτοια έκδοση (Dragon Age Origins) μάλλον χλωμό το βλέπω…

  2. Εντάξει… με φόρτισες τόσο πολύ συναισθηματικά που μου ξύπνησες πολλές αναμνήσεις, πολλές από το πρώτο μασσ εφφεκτ που θεωρώ κορυφαίο… απλά δεν ξέρω τι να κάνω τώρα… να ξαναβάλω το ΜΕ3 να το ξαναπαίξω και να αγοράσω και το το DLC, ή μήπως όχι… γιατί δεν θέλω να αφήσω πίσω μου μια εποχή, ένα παιχνίδι που με πήγε από τα 16 που πρωτοβγήκε στα 20-21 μου τώρα, και απλά δεν θέλω να κλείσω το κύκλο αυτό… απλά δεν ξέρω… να κλείσω την ιστορία του? θέλω να το δω αυτό, αλλά δεν θέλω να πω τέλος… απλά δεν θέλω…

  3. Όλα τα όμορφα, κάποτε τελειώνουν. Δες το ως τελετή ενηλικίωσης. Είναι ένα πανέμορφο, συναισθηματικό φινάλε ενός ταξιδιού ζωής.

  4. Άνταν ναι, είναι πριν την Cerberus Mission, αλλά κατ’ουσίαν είναι το πραγματικό φινάλε. “Απλό fan service” θα γράψει κάποιος που δεν έχει ματώσει ποτέ στη γέφυρα του Normandy, που δεν έχει κατεβάσει τηλέφωνο και κλείσει πατζούρια για να παίξει την suicide mission, που τελοσπάντων δεν έχει πάρει γραμμή ότι το Μας Εφέχτ το ΖΕΙΣ, δεν το παίζεις. Υπάρχουν ερασιτέχνες γαμώτο 🙂

  5. τι γελοιοι, και για αυτα χρεωναν θυμαμαι καποια στιγμη στο Στιμ την απλη εκδοση 20 και την ‘καλη’ 30?

    (νομιζω δλδ , μπορει να κανω λαθος)

  6. Καλά για τις τιμολογιακές πολιτικές της ΕΑ μην το ψάχνεις, είναι απατεώνες καριέρας. Βασίζονται ολοκληρωτικά στο φανμποηλίκι μας για τις κονόμες.

Leave a Reply

Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close