SILENT HILL f

Η περίπτωση του Silent Hill f είναι μία από τις πιο ιδιαίτερες περιπτώσεις που είχα την τύχη να περάσουν από τα χέρια μου. Ειδικά για τα δεδομένα της μακροχρόνιας σειράς τρόμου της Konami. Από τα διάφορα trailers που είδαμε κατά καιρούς, είχε γίνει εμφανές, τόσο από το setting και το art direction όσο και τον τρόπο που είναι στημένες οι αναμετρήσεις, ότι οι δημιουργοί (μια ομάδα αποτελούμενη από άτομα με κυμαινόμενα επίπεδα εμπειρίας, τόσο από την Κινέζικη Neobards Entertainment όσο και την ίδια την Konami) είχαν την πρόθεση να πειραματιστούν. Επικροτώ τη διάθεση, καθώς η εύκολη λύση θα ήταν να ακολουθήσουν καρμπόν τη συνταγή του υπερεπιτυχημένου Silent Hill 2 που είδαμε πέρυσι.

Μεταξύ άλλων, θα δούμε στην παρουσίαση αυτή πως πήγε η υλοποίηση. Πολλοί από εσάς θα ήθελαν να μάθουν, υποθέτω, κατά πόσο φέρει επάξια το όνομα των Silent Hill στον τίτλο. Κοινώς, αν θυμίζει παιχνίδι της σειράς ή αν το όνομα μπήκε με σκοπό να πάει καλά στις πωλήσεις. Αυτό θα το απαντήσουμε παρακάτω, αφού αναλύσουμε τα στοιχεία που είναι μέρος της ταυτότητας των Silent Hill. Όσον αφορά για το αν υπάρχει σύνδεση με κάποιο από τα προηγούμενα επεισόδια, θα ξεκινήσω από το γεγονός – για όσους δεν γνωρίζουν – ότι όλα τα παιχνίδια της σειράς, με εξαίρεση το Origins, και τις συνέχειες του, το πρώτο και το τρίτο SH, είναι αυτόνομες ιστορίες, με την περιστασιακή αναφορά και easter egg. Συνεπώς και το Silent Hill f, μπορεί να παιχτεί αυτοτελώς, χωρίς γνώση των προηγούμενων μερών.

Τα γεγονότα του Silent Hill f διαδραματίζονται στην ορεινή πόλη Ebisugaoka. Δεν είναι πρώτη φορά που κάποιο Silent Hill δεν διαδραματίζεται στην ομώνυμη πόλη, τουλάχιστον για κάποιο μέρος της διάρκειας του. Σύμφωνα με το υφιστάμενο lore η επίδραση του Silent Hill, υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να επεκταθεί σε γειτονικές πόλεις. Δεν υπάρχει κάτι εδώ που να δικαιολογεί ένα σκηνικό που να λαμβάνει χώρα τόσο μακριά, όσο σε μια πόλη που βρίσκεται σε άλλη ήπειρο. Ας μη βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα όμως.

Όλα ξεκινούν από το σπίτι της πρωταγωνίστριας Hinako, όπου μετά από έναν έντονο καυγά με τον πατέρα της, θα φύγει ώστε να πάει να βρει την καλύτερη της φίλη, Sakuko, και να βγουν βόλτα για να να χαλαρώσει και να ξεχάσει τα προβλήματα στο σπίτι. Τα προβλήματα προέρχονται από τα ξεσπάσματα του αλκοολικού πατέρα προς τη νωχελική να αντιδράσει μητέρα της. Σκεφτείτε λοιπόν μια μεταπολεμική Ιαπωνία του ’60, όπου η κοινωνία έχει παγιώσει συγκεκριμένους ρόλους για τον άνδρα και τη γυναίκα. Σε αυτό αν προσθέσετε και μια δυσλειτουργική οικογένεια, έχετε ένα βεβαρυμένο υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορεί να χτιστεί αριστοτεχνικά, μια ιστορία ψυχολογικού τρόμου. Αφού συναντήσουν και τους υπόλοιπους φίλους της παρέας, Shu και Rinko, θα διαπιστώσουν πως σταδιακά η πόλη έχει ύποπτα ερημώσει. Σα να μην έφτανε αυτό, μια μυστηριώδης ομίχλη αρχίζει να απλώνεται στα σοκάκια και μαζί της φέρνει αποκρουστικά πλάσματα και θάνατο.

Η σύγκρουση της Hinako με τους γονείς της και η αναζήτηση του ρόλου της είναι κάτι που μπορεί να ταυτιστεί κανείς ή έστω να κατανοήσει. Επιφανειακά βλέπουμε την επανάσταση μιας έφηβης. Η ιστορία όμως, κρύβει ανατροπές, με τις λεπτομέρειες να κρύβονται κάτω από πολλαπλά στρώματα. Κάθε νέο φινάλε ανοίγει επιπλέον οπτικές πάνω στα γεγονότα που συνέβησαν στην Ebisugaoka. Για όσους γνωρίζουν τον writer και τις δημιουργίες του (τα visual novels When They Cry), δε θα αποτελέσει έκπληξη, καθώς είναι συνηθισμένη τεχνική του να αποκαλύπτει σταδιακά το μυστήριο και να παραπλανά τον θεατή. Ήδη το αρχικό και (ομολογουμένως σοκαριστικό) φινάλε, αφήνει υπόνοιες ότι η Hinako ίσως να μην είναι αυτή που φαίνεται… Ας το αφήσουμε εδώ, καθώς οτιδήποτε περισσότερο θα ήταν spoiler.

Τα επόμενα playthroughs, πέρα από τα νέα φινάλε που γίνονται διαθέσιμα (αν πληρούμε φυσικά τις κατάλληλες συνθήκες), ξεκλειδώνουν νέες διαδρομές μέσα στον κεντρικό χάρτη της πολής, προσθέτοντας νέα μέρη για εξερεύνηση. Αλλάζουν κάποια boss fights, ενώ την εμφάνιση τους κάνουν νέα σημειώματα, που βοηθούν στο χτίσιμο του lore και επιπλέον αντικείμενα με τα οποία μπορούμε να ενισχύσουμε τις ιδιότητες της Hinako (Ema). Αυτές χωρίζονται στις: Health (δε χρειάζεται κάποια εξήγηση), Sanity, Stamina και Omamori Slots. Η Sanity επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε το Focus στη μάχη, με το οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε ευκολότερα το πότε μπορούμε να κάνουμε counter συγκεκριμένες κινήσεις των εχθρών. Ταυτόχρονα, αν συγκεντρωθούμε για κάποια δευτερόλεπτα, μπορούμε να εξαπολύσουμε μια καταστροφική κίνηση. Η Stamina καταναλώνεται κάθε φορά που τρέχουμε ενώ μας έχει εντοπίσει ή καταδιώκει κάποιο πλάσμα. Επίσης την ξοδεύουμε, αναμενόμενα, όταν επιτεθόμαστε. Όσον αφορά τα Omamori, αυτά είναι φυλακτά που δίνουν διάφορες passive abilities, όπως περισσότερο Health, το damage που δεχόμαστε να μεταφέρεται στο Sanity, οι εχθροί να μας αντιλαμβάνονται δυσκολότερα κλπ.

Η κακοδιαχείριση αυτών των παραμέτρων έχει φυσικά επιπτώσεις. Αν ξεμείνουμε από Stamina θα είμαστε ευάλωτοι σε επιθέσεις για κάποια δευτερόλεπτα. Άδεια Sanity σημαίνει πως αν γίνουμε στόχος κάποια επίθεσης που την πλήττει, τότε αντ’ αυτού, δεχόμαστε ζημιά απευθείας στο Health. Υπάρχουν αντικείμενα που αναπληρώνουν αυτές τις 3 παραμέτρους (τα πιο κοινά εστιάζουν στο Health). To Stamina όπως θα περίμενε κανείς, αναπληρώνεται με την πάροδο του χρόνου, ενώ το Sanity αναπληρώνεται στα Hokora Shrines, όπου σώζουμε και την πρόοδο μας. Μεταξύ άλλων, εκεί μπορούμε να δώσουμε μια πληθώρα αντικειμένων (κάποια είναι offerings χωρίς άλλη χρήση, ενώ τα περισσότερα είναι δυνατά γιατρικά), ώστε να συγκεντρώσουμε πόντους στο Faith. Αυτούς, μαζί με ένα Ema τη φορά, τους χρησιμοποιούμε ώστε να δυναμώσουμε τις ικανότητες της Hinako.

Η μάχη αποτελείται από ένα συνδυασμό light-heavy attacks, dodges και counters. Οι light είναι πιο γρήγορες και καταναλώνουν λιγότερη Stamina, αλλά δε μπορούν να κάνουν stun τον αντίπαλο όπως οι heavy. Το dodge αν εκτελεστεί με καλό timing (λίγο πριν δεχτούμε κάποιο χτύπημα), γίνεται perfect dodge και δίνει πίσω όλη τη Stamina που ξοδέψαμε ως εκείνη τη στιγμή. Συγκεκριμένες επιθέσεις εκτός από το να αποφευχθούν, μπορούμε να τις διακόψουμε πριν καν εκδηλωθούν με τη χρήση counter όταν εμφανίζεται στιγμιαία ένα κόκκινο περίγραμμα γύρω από τον εχθρό. Τα όπλα έχουν αντοχή και μετά από κάποια χρήση μπορούν να σπάσουν. Σε ακούω αγαπητέ αναγνώστη που έχεις αλλεργία σε τέτοιους survival μηχανισμούς, αλλά δε συντρέχει λόγος ανησυχίας καθώς η αντικατάσταση (ή επιδιόρθωση τους) έρχεται αρκετά συχνά. Ranged όπλα δεν υπάρχουν στο παιχνίδι, κάτι που αν το σκεφτούμε είναι ρεαλιστικό (είτε το δούμε στα πλαίσια ενός Silent Hill ή γενικά), καθώς μια ανήλικη μαθήτρια δε θα μπορούσε να τα χειριστεί, πόσω μάλλον να έχει πρόσβαση σε αυτά εκείνα τα χρόνια. Γίνεται εμφανής η διάθεση των δημιουργών να πειραματιστούν κι εδώ, και σε γενικές γραμμές το σύστημα μάχης λειτουργεί καλά.

Η Ebisugaoka μπορεί να μην έχει την έκταση του Silent Hill, αλλά τα στενάκια σοκάκια της δημιουργούν κλειστοφοβικές καταστάσεις. Ένα απομονωμένο γραφικό μέρος στην εξοχή, μπορεί να είναι όμορφο αλλά συνάμα τρομακτικό. Με τα ξύλινα σπίτια, χωρίς ίχνος ζωής μέσα τους να στέκονται σαν βουβοί παρατηρητές Τα χωράφια που τα παιδιά φοβόντουσαν να διασχίσουν μη χαθούν. Ένα παλιό ιερό μέσα στο δάσος, ξεχασμένο από το χρόνο. Το παχύ πέπλο ομίχλης που καλύπτει το τοπίο, εντείνει την μοναξιά που νιώθεις καθώς το διασχίζεις. Μπορεί να είναι κάπως διαφορετική αίσθηση από το ρημαγμένο αστικό τοπίο που κυριαρχούσε το τσιμέντο και το μέταλλο των προηγούμενων παιχνιδιών της σειράς, αλλά το vibe είναι εκεί. Σε ατμόσφαιρα το Silent Hill f τα πάει περίφημα. Εκεί που χάνει μερικούς πόντους, ειδικά σε σύγκριση με το πρόσφατο SH 2, είναι στο πως είναι δομημένοι οι χάρτες, ειδικά η Ebisugaoka αλλά και κάποια τμήματα του Dark Shrine (περισσότερα για αυτό, σε λίγο). Η πρόοδος στο παιχνίδι είναι αρκετά πιο γραμμική και δεν προσφέρει πολλές στιγμές όπου θα παρεκκλίνουμε ώστε να ανακαλύψουμε κάτι καλά κρυμμένο ή χρήσιμες προμήθειες. Δε θα μπορούσε να ήταν Silent Hill παιχνίδι, χωρίς τα απαραίτητα puzzles βέβαια. Είναι κοντά στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει η σειρά, με εξαίρεση κάποια που έχουν ασαφείς περιγραφές (ή δεν είναι καλά διατυπωμένες) και μπορούν να γίνουν brute-forced.

Κάπου μεταξύ συνείδησης και ονείρου, βρίσκεται το Dark Shrine. Ένα μέρος με τοποθεσίες εμπνευσμένες από Ιαπωνικούς ναούς. Εκεί επικρατεί το σκοτάδι και τα πλάσματα που περιδιαβαίνουν είναι ισχυρότερα, από την άποψη ότι ο θάνατος τους είναι προσωρινός (τουλάχιστον μέχρι κάποιο σημείο της ιστορίας). Μια ωραία λεπτομέρεια είναι ότι τα όπλα εδώ δεν έχουν durability. Στο Dark Shrine εντοπίζεται και η πλειοψηφία των bosses του παιχνιδιού. Εξαιρετικά στο σύνολο τους, τόσο από μηχανισμούς και καθαρά patterns όσο και από το συμβολισμό που έχουν για τη Hinako. Αν έχω μια ένσταση αυτή θα ήταν πως ενώ είναι το αντίστοιχο Otherworld για το Silent Hill f, οι διάφορες τοποθεσίες μοιάζουν κάπως αποκομμένες από τον πραγματικό κόσμο. Στα άλλα μέρη της σειράς, σχεδόν πάντα ήταν κάποια σάπια, εφιαλτική εκδοχή της τοποθεσίας που βρισκόταν ο κεντρικός χαρακτήρας την εκάστοτε στιγμή.

Όσον αφορά την απόδοση του τίτλου, ίσως έχουμε έναν από τους πιο optimized τίτλους στην Unreal 5. Στο Silent Hill f, ήμουν σε θέση να βάλω όλες τις ρυθμίσεις στο μέγιστο (χωρίς Ray Tracing) και να έχω απόδοση που κυμαινόταν στα 60-80 frames per second, εκτός από ένα σημείο προς το τέλος που είχα πτώσεις στα 50. Το αποτέλεσμα κρίνεται άκρως ικανοποιητικό, ειδικά από τη στιγμή που δεν είχα ανοιχτό το FSR ή κάποια άλλη upscaling τεχνική. Βάζοντας στην άκρη την καλλιτεχνική διεύθυνση που είναι φανταστική, σε λεπτομέρειες textures, χαρακτήρων, post-processing εφέ κ.α. το Silent Hill f βρίσκεται τουλάχιστον στα επίπεδα του Silent Hill 2, ενώ είναι πιο βελτιστοποιημένο. Στα της μουσικής, το soundtrack αποτελείται επί το πλείστον από συνθέσεις του γνωστού Akira Yamaoka, διανθισμένες (είδες τι έκανα εκεί) από παραδοσιακά ιαπωνικά όργανα. Θεματικά απολύτως ταιριαστές, αλλά να είμαι ειλικρινής, το βρήκα σχετικά αδύναμο σε σχέση με τις κορυφαίες στιγμές της σειράς. Δεν είναι πως λείπουν τα ενδιαφέροντα ακούσματα, αλλά το ότι τα ατμοσφαιρικά ambient κομμάτια που πελεκίζουν την αίσθηση ασφάλειας, έχουν παραγκωνίσει τις μελαγχολικές μελωδίες που προκαλούσαν πληθώρα συναισθημάτων.

Θα πρέπει λίγο πριν κλείσουμε, να κάνουμε την αποτίμηση και να απαντήσουμε στην ερώτηση που θέσαμε στην αρχή αυτή της παρουσίασης: Κουβαλά με αξιώσεις το όνομα των Silent Hill; Μουσικά, δεν είναι στις πιο δυνατές στιγμές της σειράς, καθώς σε μεγάλο βαθμό λείπουν οι συναισθηματικές εξάρσεις. Η διέλευση μας από το Dark Shrine, φέρνει περισσότερο σε fever dream (χωρίς να λείπουν βέβαια κάποιες τρομακτικές στιγμές), από ό,τι σε κάτι πραγματικά εφιαλτικό. Η πόλη του Silent Hill με τη μυστικιστική υπόσταση της να επηρεάζει τους πρωταγωνιστές, επίσης απουσιάζει. Η μάχη αποτελεί ένα νέο βήμα για τη σειρά, τουλάχιστον, σαν σύλληψη. Δεν είναι πως χωλαίνει η υλοποίηση αλλά η κάμερα μπορεί σε στενές περιοχές να αποτελέσει αγκάθι, καθώς δυσκολεύεται να απεικονίσει σωστά τη δράση. Κάτι που εκτιμώ πολύ σε ένα survival horror παιχνίδι, είναι όταν σου δίνει την επιλογή (έστω στις περισσότερες περιπτώσεις) για το αν θα πολεμήσεις ή θα το βάλεις στα πόδια. Ε λοιπόν, στο τελευταίο 1/5 του Silent Hill f, σε κλειδώνει συχνά σε υποχρεωτικές αρένες, όπου δεν υπάρχει διαφυγή αν δεν εξολοθρεύσεις ό,τι κινείται. Σε συνδυασμό με την ανθεκτικότητα των πλασμάτων, επιμηκύνει πλασματικά τη διάρκεια και έχει επίπτωση στο ρυθμό που μέχρι τότε ακολουθούσε ο τίτλος. Τέλος, αν κάτι πραγματικά με ενόχλησε είναι το περιορισμένο inventory. Έκανα αρκετά δρομολόγια σε shrines, ώστε να κάψω αντικείμενα – υποψήφια offerings και να κάνω χώρο για αντικείμενα που ήθελα να κρατήσω.

Ελπίζω πως από τα παραπάνω, σας βοήθησα να βγάλετε το απαραίτητο συμπέρασμα. Το σενάριο με την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού είναι τα δυνατότερα χαρτιά του Silent Hill f και θα σας ρουφήξουν χωρίς να το καταλάβετε. Το ανανεωμένο σύστημα μάχης λειτουργεί καλά, χωρίς να λείπουν κάποια ψεγάδια. Η παρουσίαση (προτείνονται ιαπωνικά voice-overs, φυσικά) είναι όπως αρμόζει σε ένα AAA τίτλο. Θα πρότεινα να ζυγίσετε κάθε παράμετρο, και το πόσο σημαντική είναι για εσάς. Αναλόγως βαρύτητας μπορείτε να σχηματίσετε άποψη, κατά πόσο είναι γνήσιο τέκνο της σειράς ή όχι. Εγώ πάντως, έχω βάλει ήδη δεύτερο run…

Ευχαριστούμε την CD Media για την παροχή του review code.

Go to discussion...