REVIEWS

TALES FROM THE BORDERLANDS EPISODE ONE: ZER0 SUM

Θέλω να γράψω πως είναι η πρώτη και μοναδική φορά μετά το 1995, που παιχνίδι μου θυμίζει τόσο πολύ το επικό Full Throttle της Lucas Arts. Με το απίστευτα κολλητικό “Busy Earnin'” των Jungle να αντηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου, κάθομαι να γράψω την παρουσίαση για την νέα σειρά της Telltale και πραγματικά δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω. Τι να πρωτοπαινέψω. Η μεγάλη ειρωνεία φυσικά, είναι πως πραγματικά δεν περίμενα από το Tales From The Borderlands να είναι κάτι περισσότερο από «άλλο ένα ευχάριστο interactive movie της Telltale», η οποία μετά την μάλλον φορμουλαϊκή δεύτερη σαιζόν του The Walking Dead, είχε αρχίσει να με προβληματίζει αρκετά.

TFTB1Ο δαιμονικός γιάπης Vasquez είναι η σκληρότερη νέμεσις που δεν αντιμετώπισε ποτέ ο Roger Wilco

Και όμως, η σύμπραξη Telltale και Gearbox, έβγαλε όχι απλώς μεταπυρηνικό λαβράκι, αλλά φρόντισε να το εφοδιάσει με jetpack και εκτοξευτήρα πυραύλων. Σε πλήρη αντίθεση με τα βαριά και δραματικά παιχνίδια τα οποία την καθιέρωσαν ως την πλέον υπολογίσιμη δύναμη στον χώρο των interactive movies, το Tales From The Borderlands απολαμβάνει ηδονικά το πόσο απίστευτα, ελάχιστα στα σοβαρά παίρνει τον εαυτό του. Είχα να βιώσω τέτοια αγνή χαρά παίζοντας παιχνίδι, χρόνια. Να γελάω με τα αστεία φωναχτά στο δωμάτιο, σαν τον τρελό. Γράψιμο και σπιρτάδα που ξεπερνάνε το εγκεφαλικό μειδίαμα και σε γαργαλάνε διαρκώς, προκαλώντας σε να πεις τη μεγαλύτερη διαθέσιμη αγριάδα σε κάθε σκηνή, μόνο και μόνο για να δεις πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

TTB2Όπλα, φέραμε;

Φυσικά, ο βρώμικος, sci-fi western κόσμος του Borderlands, «φώναζε» από παλιά πως θα αποτελούσε ιδανικό setting για ένα καθαρά αφηγηματικό παιχνίδι. Παράλληλα, όχι μόνο κατόρθωσε να «σπιτώσει» τρία από τα πλέον αγαπημένα co-op multiplayer shooters της γενιάς τους, αλλά δημιούργησε μια ολόκληρη μυθολογία, συνδυάζοντας την απολαυστική cel-shaded τεχνοτροπία των γραφικών του με απερίγραπτα κάφρικο και χαβαλεδιάρικο χιούμορ το οποίο μιλούσε απευθείας στην καρδιά κάθε σοβαρού παίκτη.

TTB5Φόβος Και Παράνοια Στην Πανδώρα

Το Tales λοιπόν, ακολουθεί την γνωστή πλέον συνταγή της Telltale, με δυο σημαντικές καινοτομίες. Πλέον χειριζόμαστε εναλλάξ δυο διαφορετικούς χαρακτήρες, τους αξιαγάπητους μπαγαπόντηδες Fiona και Rhys, οι οποίοι όσο αρχετυπικά αδιάφοροι μου φαίνονταν στα διάφορα promos και trailers του παιχνιδιού, άλλο τόσο με κέρδισαν με τις απολαυστικές προσωπικότητες που ξεδίπλωσαν από το πρώτο κιόλας επεισόδιο του παιχνιδιού. Αθυρόστομοι, εαυτούληδες, μικροπρεπείς, με τα μάτια διαρκώς καρφωμένα στην «καλή» και το κορμί στη φυλακή, είναι αντί-ήρωες με τα όλα τους, από αυτούς που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται το gaming. Η δε ποικιλία της δράσης όπως και η έκτασή της (το επεισόδιο διαρκεί σχεδόν δυόμιση ώρες, μια πολύ ευχάριστη αλλαγή από την πρόσφατη τάση της Telltale να συμπυκνώνει ίσως υπερβολικά την δράση των παιχνιδιών της) είναι πλέον σε άλλο επίπεδο. Ξεχάστε τα σχετικά «κλειστά» περιβάλλοντα και setpieces των The Walking Dead και The Wolf Among Us. Εδώ θα ταξιδέψουμε σε μια πληθώρα εντυπωσιακών και άψογα σχεδιασμένων τοποθεσιών, θα έρθουμε σε επαφή με αρκετούς θεόζουρλους τύπους, κάποιους μάλιστα παλιούς γνώριμους των φανατικών της σειράς και θα λάβουμε μέρος σε ένα εκπληκτικό φινάλε επεισοδίου, που δεν θα ήταν καθόλου παράταιρο αν είχε ενσωματωθεί στο τελευταίο μισάωρο του Full Throttle.

TTB6Banzai!

Ορίστε, ξαναείπα το ιερό όνομα. Πραγματικά όμως, είναι το μόνο παιχνίδι που η αίσθησή του προσιδιάζει σε αυτό που μου άφησε το Tales. Άφθονο χιούμορ, βρωμιά, τρέλα, αξιολάτρευτοι χαρακτήρες, ειλικρινά το παιχνίδι ξεδιπλωνόταν σαν να είχε βάλει στοίχημα να χλευάσει κάθε αρχική προκατάληψη που είχα απέναντί του. Συνιστάται ανεπιφύλακτα ακόμη και σε παίκτες που δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με την σειρά Borderlands, αλλά διψάνε για μια αληθινά αντιηρωική περιπέτεια από τα παλιά. Απόηχοι του λατρεμένου λούζερ Roger Wilco συναντούν τον δυσσαδερό τυχοδιωκτισμό του Rufus και το κοκτέηλ είναι απλά μεθυστικό. Και νομίζω δεν έχει νόημα να γράψω κάτι περισσότερο. Ο μοναδικός λόγος να μην ασχοληθεί κάποιος με το παιχνίδι είναι να είναι de facto πολέμιος των interactive movies και να βδελύσσεται εξ’ αρχής το όλο concept. Προσωπικά πάντως, απόλαυσα κάθε λεπτό, καθώς αντί να αποφασίζω ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει με την ψυχή στο στόμα, είχα φύγει χαμογελώντας μανιακά σε μια ξέφρενη περιπέτεια, με ήρωες που θα έκαναν τον Ben να στραβώσει επιδοκιμαστικά το στόμα του. Μια εξαιρετική αρχή για μια σειρά, που αν όλα πάνε καλά, θα μπορεί να λογιστεί ανάμεσα στις κορυφαίες στιγμές της καινοτόμου εταιρείας.

{youtube}BcsfftwLUf0{/youtube}

Pros

  • Απολαυστικό χιούμορ
  • Τεχνικά ο πιο εξελιγμένος τίτλος της Telltale ως σήμερα
  • Σπιρτόζικο, φοβερό γράψιμο
  • Μεγάλη διάρκεια
  • Ο χειρισμός δυο διαφορετικών χαρακτήρων, που λειτουργεί εξαιρετικά
  • Η τεχνική της παράλληλης αφήγησης χρησιμοποιείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο

Cons

Στέφανος Κουτσούκος

Ο Στέφανος Κουτσούκος ή αλλιώς "The Artist Formerly Known As Borracho", διέπραξε ποικίλα εγκλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε μια ριζική επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων και αξιών του.Υπηρέτησε περήφανα στην πειρατική αρμάδα του Ragequit.gr από την ίδρυση του ιστοτόπου το 2012 ως το Μάη του '19.

9 Comments

  1. Δυτική Ελλάδα τα τελευταία χρόνια! Θες πόλη συγκεκριμένη!?!! :p:p:p

    Ώστε υπάρχει μπορατσοσχέδιο!!

  2. Εννοείται, απ’ την αρχή του RQ. Αρχίζει απ’ το 90 στα παιχνίδια της Telltale, με το τελευταίο επεισόδιο σταματάει κάπου στο 98-99, καθώς το 100άρι το φυλάει για τον Γκεραλτάκο τον τρίτο! (Λες και θα το κάνει αυτός το ριβιού, μουχαχα)

    Ωραίο το κείμενο btw, Στέφανε!

  3. Έχω καπάρο το Γουίτσερ 3 από τα νωρίς. Και είναι ακριβώς όπως τα λέει ο Μπάθορι. Αλλά το TFTB είναι πραγματικά ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ περίπτωση!

  4. Έπαιξα κι έπαθα.Κι εγώ είχα απελπιστεί με telltalοπαίχνιδα,αλλά το συγκεκριμένο είναι όντως εξαιρετική περίπτωση τέτοιου.Και ΟΝΤΩΣ έχει μεγάλη διάρκεια για episode.Καμία σχέση με τη δεύτερη σεζόν του TWD και τα 3 (περίπου) τελευταία επεισόδια του Λύκου.

  5. Θα διαφωνήσω για το Λύκο. Μπορεί η δράση να άρχιζε να γίνεται “φόρμουλα Telltale” και να αφήνει μια “το έχουμε ξαναδεί αυτό” γεύση, αλλά λυτρωνόταν λόγω απίστευτου setting, mood και vibe. To Tales είναι εντελώς διαφορετικό, πολύ έντονη δράση, διασκεδαστικό, εκρηκτικό…αγνή ψυχαγωγία!

  6. Αναφερόμουν στη διάρκεια βασικά.Αλλά και πάλι τα επεισόδια 3-4 του Λύκου με είχαν κουράσει και τα έπαιζα μηχανικά.

Leave a Reply

Related Articles

Back to top button
Follow on Feedly

Close