REVIEWS

THE LITTLE ACRE

Μπορεί το review που θα διαβάσετε στη συνέχεια να δημοσιεύεται τις πρώτες ημέρες του 2017, αλλά το “The Little Acre” είναι ένα απ’ τα τελευταία adventure games που μας ήρθαν εντός του προηγούμενου έτους, πιο συγκεκριμένα την 22η Δεκεμβρίου. Η ελαφρά αργοπορία της παρουσίασής του βαραίνει αφ’ ενός την Curve Digital, publisher του τίτλου, αφ’ ετέρου τον γράφοντα. Την πρώτη διότι ο κωδικός του παιχνιδιού μας ήρθε οκτώ ημέρες μετά την επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού, εμένα επειδή η εκτός Αθηνών παραμονή μου κατά τις γιορτινές ημέρες, αλλά κι οι γενικότερες υποχρεώσεις μου κατόπιν αυτών, δε μου επέτρεψαν ν’ ασχοληθώ έγκαιρα μαζί του.

Το συγκεκριμένο adventure game αποτελεί την παρθενική δουλειά της Pewter Games, που εδρεύει στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας και στην παρούσα φάση αριθμεί 12 μέλη. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2013 απ’ τους Ben Clavin και Christopher Conlan, όταν οι δυο τους συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια του διδακτορικού τους μ’ αντικείμενο το video game development. Αν μη τι άλλο είναι ιδιαιτέρως φιλόδοξο για ένα μικρό στούντιο και πολύ ελπιδοφόρο για το genre να επιλέγουν οι Ιρλανδοί να εκκινήσουν την επαγγελματική πορεία τους μ’ ένα adventure game. Στην πορεία ευτυχήσανε να δουν τον Charles Cecil να λαμβάνει μέρος στο project ως εκτελεστικός παραγωγός, παρέχοντας πολύτιμες συμβουλές στο νεανικό team της Pewter Games. Η περίπτωση θυμίζει έντονα τη συνδρομή της Jane Jensen στο “Cognition”, της τελείως άπειρης τότε Phoenix Online Studios, η οποία ομολογουμένως μετά την κατοπινή συνεργασία της με την… Jane της καρδιάς μας στα “Moebius” και “Gabriel Knight – 20th Anniversary Edition”, έχει σιγήσει σ’ ανησυχητικό βαθμό, αν κι αυτό προφανώς οφείλεται στον σχεδιασμό του τελευταίου επεισοδίου του freeware παιχνιδιού της “The Silver Lining”.

The Little Acre pic1Lily και Dougal είναι σχεδόν αχώριστοι

Το έχω γράψει κι επαναλάβει πολλές φορές, οπότε μία ακόμη δε θα βλάψει. Έχω την τάση να είμαι ιδιαιτέρως επιεικής με το gaming ντεμπούτο οποιασδήποτε εταιρείας, καθώς καταλαβαίνω ότι τυχόν αποκαρδιωτικές βαθμολογίες ίσως κόψουν τα φτερά κάποιων φιλόδοξων -και με περιορισμένο budget- developers, που προσπαθούν για το καλύτερο δυνατό με τα εργαλεία που έχουν διαθέσιμα. Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι λόγω αυτού θα σπεύσω να βαφτίσω διαμαντάκι ένα μετριότατο παιχνίδι, απλά, για να το πω κι αλλιώς, διαφορετικές απαιτήσεις έχω πλέον απ’ τη “φτασμένη” Daedalic Entertainment ή την αναγεννημένη Revolution Software του Cecil κι άλλες απ’ την πρωτοεμφανιζόμενη Pewter Games. Νομίζω είναι απολύτως λογικό, έτσι δεν είναι;

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ, ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!

Η ιστορία εξελίσσεται στην Ιρλανδία του 1950, έχοντας ως κεντρικό πρόσωπο τον Aidan, ο οποίος κατοικεί σ’ ένα σπίτι στην εξοχή με τον πατέρα και την κόρη του, Lily. Ένα πρωί ο ήρωάς μας συνειδητοποιεί ότι ο Arthur, ο εφευρέτης πατέρας του, έχει εξαφανιστεί, δίχως ν’ αφήσει πίσω του το παραμικρό ίχνος του προορισμού του. Από εκεί κι έπειτα ξεκινά η αναζήτηση από μέρους του Aidan, που, δίχως να το θέλει, παρασέρνει και τη Lily στην περιπέτειά του, που μόνο ακίνδυνη δεν είναι.

The Little Acre pic2Ένας εκ των καλυτέρων γρίφων του παιχνιδιού

Αυτές οι πολύ λίγες γραμμές περιγράφουν το σενάριο, αλλά κι ολόκληρη τη δράση, του “A Little Acre”, καθώς το παιχνίδι επιβεβαιώνει πανηγυρικά το “Little” μέρος της ονομασίας του, διαρκώντας μόλις 2 ώρες! Πραγματικά ακριβώς εκεί που ο παίκτης νιώθει ότι ξεκινά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας, αυτή ολοκληρώνεται τελείως απροσδόκητα, αφήνοντάς τον με το στόμα ανοικτό και με την αίσθηση ότι κάτι που θα μπορούσε ν’ αποτελεί το εναρκτήριο κεφάλαιο ή τον πρόλογο, εν τέλει αποδεικνύεται ότι είναι ολόκληρη η δράση του εν λόγω adventure game. Είμαι βέβαιος ότι οι developers είχαν πολλά ακόμη να μας πουν, κάτι που ενδεχομένως θα κάνουν σε μελλοντικό sequel, σε κάθε περίπτωση όμως η παρθενική δημιουργία τους καλά καλά δεν επαρκεί για να καλύψει ένα gaming απόγευμα.

Κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου απογεύματος ο παίκτης θα έρθει σ’ επαφή μ’ ένα καλοσχεδιασμένο περιβάλλον, με τα γραφικά, τα cut sequences και το ομαλότατο animation να δημιουργούν την αίσθηση ότι παρακολουθεί ένα όμορφο cartoon. Τη θετική εικόνα ωστόσο αμαυρώνει το ανύπαρκτο lip synchronization που παρατηρείται ανά διαστήματα, οπότε κι ακούμε τις φωνές των διαφόρων χαρακτήρων, δίχως να συνοδεύονται απ’ την απαραίτητη κίνηση του στόματός τους. Ευτυχώς το φαινόμενο δε συμβαίνει συνεχώς, αρκεί όμως για να δημιουργήσει άσχημη εντύπωση. Εξίσου μέτρια αίσθηση αφήνει η ομιλία του Aidan, καθώς ο άνθρωπος που έχει επιμεληθεί τη φωνή του μαρτυρά ξεκάθαρα ότι διαβάζει ένα κείμενο, δίνοντας μία τελείως flat ερμηνεία, που φαντάζει τελείως αποκομμένη απ’ τα δρώμενα. Οι υπόλοιποι συντελεστές δείχνουν να τα καταφέρνουν αρκετά καλύτερα, προεξεχούσης εκείνης που ερμηνεύει τη μικρή Lily.

The Little Acre pic3Πρωτοτυπεί με την isometric απεικόνιση

Απολύτως σαφές καθίσταται με το καλημέρα ότι οι Ιρλανδοί developers επέλεξαν ν’ απευθυνθούν στους νεοεισερχόμενους στο είδος παίκτες. Εκτός του πολύ χαμηλού δείκτη δυσκολίας που έχουν προσδώσει στο “The Little Acre”, δυστυχώς κατέληξαν στη λανθασμένη απόφαση να ενσωματώσουν αυτόματο hotspot indicator, μ’ αποτέλεσμα ν’ αναβοσβήνουν άπαντα τα σημεία αλληλεπίδρασης μόλις ο κέρσορας του ποντικιού πλησιάσει σ’ αυτά. Τι χρησιμότητα κι ουσία μπορεί να έχει κάτι τέτοιο σ’ ένα adventure game, όπου ανά πάσα στιγμή κινούμαστε μεταξύ 3-4 οθονών, δίχως να κουβαλάμε περισσότερα από άλλα τόσα αντικείμενα; Καμία, πέραν του να διασφαλίσει φυσικά ότι δε θα κολλήσουμε πουθενά για περισσότερα από ελάχιστα λεπτά. Θεωρώ ότι η επιλογή χρήσης ή μη του indicator, όπως συμβαίνει σ’ όλους τους σύγχρονους εκπροσώπους του είδους, θα ήταν σοφότερη επιλογή. Το ίδιο έχω να πω και για τη saving διαδικασία, καθώς για μία ακόμη φορά συναντάμε παιχνίδι που λειτουργεί με την ενοχλητική auto saving ρουτίνα, δίχως να παρέχει την παραμικρή δυνατότητα να φορτώσουμε πρότερη θέση μας.

ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΑΕΙ, ΑΛΛΑ ΜΕΝΕΙ ΟΡΘΙΟ

Αν και το “The Little Acre” αρχικά δίνει την εντύπωση ενός κλασσικού 2D adventure game, εντούτοις το μεγαλύτερο μέρος της δράσης του παρουσιάζεται μέσω της ασυνήθιστης για το είδος isometric απεικόνισης, συνιστώντας μία ευχάριστη νότα διαφορετικότητας. Ο χειρισμός είναι παραπάνω από απλός κι εύκολος, με το –μικρής έκτασης- inventory ν’ ανοίγει κλικάροντας στο σχετικό εικονίδιο που εντοπίζεται στο δεξί άνω άκρο της οθόνης. Το μεγαλύτερο ατού του συναντάται στους 2-3 έξυπνους γρίφους που διαθέτει κι οι οποίοι πιστοποιούν ότι το επιτελείο της Pewter Games έχει δυνατότητες να διακριθεί μελλοντικά στο είδος.

The Little Acre pic4Ειλικρινά δε μπόρεσα να καταλάβω την περίεργη συμπεριφορά του φρουρού

Το στοιχείο εκείνο που κρίνω ότι θ’ αξιολογηθεί ποικιλοτρόπως απ’ όσους ασχοληθούν με το συγκεκριμένο παιχνίδι έχει να κάνει με τους χαρακτήρες που συναντάμε. Κινούμενοι ως επί το πλείστον στη σφαίρα του φανταστικού, αποτελούν σημαντικό παράγοντα της συνολικής εντύπωσης που αφήνει η Ιρλανδική δημιουργία. Προσωπικά δε μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα μαζί τους, κυρίως διότι σε συνδυασμό με τη βιαστική ιστορία, που εν τέλει δε καταφέρνει να προσφέρει μία δυνατή ανάμνηση στον παίκτη, φαντάζουν ολίγον “ρηχοί”. Το ακόμη χειρότερο είναι κάποιοι εξ’ αυτών μοιάζουν τελείως ξεκάρφωτοι (π.χ. ο φύλακας που συναντάμε στις εγκαταστάσεις του εργαστηρίου, λίγο πριν το φινάλε), δίχως να γίνεται η παραμικρή προσπάθεια να στοιχειοθετηθεί η παρουσία ή συμπεριφορά τους.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά γρήγορα φτάνουμε στο φινάλε της περιπέτειας, που, κακά τα ψέματα, αδυνατεί να αιτιολογήσει τα 13€ που ζητά ως αντίτιμο για την αγορά της. Προσωπικά, για τον λόγο που εξήγησα στην εισαγωγή, ελπίζω να σημειώσει επιτυχή πορεία, ούτως ώστε να προσφέρει στην Pewter Games τα εφόδια που θα χρειαστεί για το επόμενο παιχνίδι της. Ανακεφαλαιώνοντας, δε μπορώ να πω ότι το “The Little Acre” είναι ένας κακός τίτλος. Πρόκειται για ένα χαριτωμένο και πολύ εύκολο adventure game, που όμως δεν αποφεύγει ορισμένες κακοτοπιές, που μοιραία μετριάζουν την αίσθηση που συνολικά αφήνει. Ενεργώντας αποκλειστικά ως εργαλείο εισαγωγής ενός αρχάριου στο genre των adventure games και γνωριμίας μαζί τους, έχει πιθανότητες ν’ αξιολογηθεί πολύ θετικότερα.

karkasSpecs 4

Pros

  • Όμορφα γραφικά και cut sequences
  • Ομαλό animation
  • Στο μεγαλύτερο μέρος του επικρατεί η, ασυνήθιστη για adventure game, isometric απεικόνιση
  • Ευχάριστη ατμόσφαιρα
  • Περιλαμβάνει κάποιους έξυπνους γρίφους

Cons

  • Εξαιρετικά σύντομη διάρκεια, αντίστοιχη ενός gaming επεισοδίου
  • Ανά διαστήματα το lip synchronization λάμπει διά της απουσίας του
  • Μέτριο και flat voice acting του πρωταγωνιστή
  • Αυτόματη χρήση hotspot indicator
  • Έλλειψη manual saving
  • Αρκετοί εκ των χαρακτήρων εμφανίζονται ελάχιστα, δίχως να συνεισφέρουν κάτι ουσιαστικό στην ιστορία…
  • … η οποία ιστορία αποτυγχάνει να προσφέρει μία δυνατή συγκίνηση, ή έστω ν’ αφήσει κάποια ουσιαστική ανάμνηση
  • Η τιμή του, στα 13€, θ’ αποθαρρύνει αρκετούς απ’ το να το αποκτήσουν άμεσα
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 55%

55%

Tags

manos426f

Ο Μάνος δε μπορεί παρά να νιώθει ευτυχής που ασχολήθηκε ενεργά με την gaming αρθρογραφία στα χρόνια 2009-2017, οπότε και του δόθηκε η ευκαιρία να γράψει reviews για κάποια adventure games-διαμάντια, όπως "The Whispered World", "Monkey Island 2-LeChuck's Revenge" (Remastered Edition), "The Book of Unwritten Tales 1&2", "Grim Fandango" (Remastered Edition), "Gabriel Knight-Sins of the Fathers" (25th Anniversary Edition), "Night of the Rabbit", "Memento Mori 2", "Day of the Tentacle" (Remastered Edition).

Related Articles

5 Comments

  1. Υποθέτω ότι το παιχνίδι δεν έχει εναλλακτικά μονοπάτια στην εξέλιξη της υπόθεσης όπως το Fate of Atlantis, έτσι;

  2. Κρίμα και φαίνεται συμπαθέστατο. Μόνο αν συμπεριληφθεί σε κανένα bundle για ένα ευχάριστο διωράκι.

  3. Υποθέτω ότι αστειεύσαι, έτσι;

    Ρε συ, εδώ όλο κι όλο δύο ώρες είναι, τι εναλλακτικά μονοπάτια ψάχνεις; :p

  4. Μωρέ συμπαθές είναι, όντως. Αλλά δε καταφέρνει να πάει κάπου παραπάνω απ’ αυτό, δυστυχώς.

  5. Όχι, είπα μήπως υπήρχαν και έδιναν έστω ένα κίνητρο να ξαναπαίξει κανείς τον τίτλο. Αλλά με αυτά που διάβασα, όχι να ξαναέπαιζα, όχι να έπαιζα, αλλά να αγόραζα τον τίτλο δεν με έβλεπα. 🙁

Leave a Reply

Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close