SPECIALS
Trending

Πρώτη Ματιά: Mutant Year Zero: Road To Eden

Μια μετα-πυρηνική πάπια, σκάει σε ένα μπαρ.

To Mutant Year Zero είναι από τα παιχνίδια που ανασηκώνεις το φρύδι όταν ανακοινώνονται. Από την μια, έχεις το βαρύ όνομα της Funcom στον ρόλο του εκδότη. Από την άλλη ένα σχεδόν μη-κατηγοριοποιήσιμο παιχνίδι όπου μια…Μεταλλαγμένη Πάπια (;) παρέα με τον Κύριο Γουρούνη (;) τσαρκάρουν στην Άγονη Γη, τις παίζουν σε λογιών λογιών μεταλλαγμένα εκτρώματα με ένα σύστημα μάχης απευθείας ξεσηκωμένο από τη μυθική σειρά XCOM και σύμφωνα με το δελτίο τύπου, υφίστανται και στοιχεία RPG;

Το όλο σκηνικό ακούγεται υπερβολικά καλό για να είναι αληθινό και το ξεχνάς μέχρις ότου προσγειώνεται στην ψηφιακή σου θυρίδα ένας κωδικός για τις πρώτες τρεις ώρες της περιπέτειας. Με πραγματικά μεγάλη περιέργεια και υποψία προσμονής, ξεκινάς. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι θετικότατες, καθώς η πολύ προσεγμένη (και σε σημεία τεχνηέντως ρετρό) καλλιτεχνική διεύθυνση του τίτλου, κερδίζει με ευκολία τις εντυπώσεις. Οι δυο αρχικοί πρωταγωνιστές (σύντομα προστίθεται και η Μάγισσα/Κυνηγός Selma στην ομάδα) παρά το τέρμα γκάου Κύριος Πάπιας/Κύριος Γουρούνης παρουσιαστικό τους, ακούγονται σαν καραβοτσακισμένοι βετεράνοι στην τελευταία εβδομάδα της ζωής τους.

O Κύριος Πάπιος είναι ζόρικος τύπος

Η δράση του Mutant Year Zero τοποθετείται στην Σουηδία, στο απώτερο μέλλον. Ο πυρηνικός όλεθρος έχει αφήσει τον κόσμο που γνωρίζαμε μια Άγονη Γη, κατοικημένη μονάχα από φρικτά εκτρώματα και σαπρές μεταλλαγμένες μάζες, οι οποίες αργοσούρνονται φριχτορουφηχτά, ανάμεσα στα χαλάσματα της τεχνολογίας των Αρχαίων. Τελευταία ελπίδα της ανθρωπότητας (τουλάχιστον τόσο βόρεια του Γκόθενμποργκ) είναι η Κιβωτός, μια -ακόμη- ασφαλής κοινότητα επιζώντων, φωλιασμένη σε οχυρή τοποθεσία και μέγιστο απωθημένο των παρανοϊκών Ghouls που λυμαίνονται την Άγονη Γη.

Οι ελάχιστοι εναπομείναντες άνθρωποι ζουν στην Κιβωτό υπό την εποπτεία του Γέροντα και μια χούφτα μεταλλαγμένων όπως οι Κύριος Γουρούνης και Κύριος Πάπιας (προφανώς έχουν ονόματα, αλλά θα ήταν απίστευτα βαρετό να γράφω Bormin και Dux όλη την ώρα) έχουν την ιδιότητα των Stalkers. Τουτέστιν, είναι δική τους ευθύνη να εξορμούν στην Άγονη Γη προκειμένου να τροφοδοτούν την Κιβωτό με προμήθειες ή χαμένα κομμάτια τεχνολογίας των Αρχαίων, τα οποία εξασφαλίζουν την επιβίωσή της για μια ακόμη ημέρα. Επιστρέφοντας στην βάση μετά την τελευταία τους εξόρμηση, θα πληροφορηθούν από τον Γέροντα πως ένας από τους πλέον έμπειρους stalkers, o Hammon, εξαφανίστηκε μαζί με την ομάδα του ενώ ερευνούσε μια μυστηριώδη τεχνολογία, η οποία ήταν πεπεισμένος πως αποτελούσε μήνυμα από την μυθική Eden, μια αποικία απαλλαγμένη από τα δεινά της ραδιενέργειας και ίσως, του θανάτου.

Μπαίνοντας σε μια νέα τοποθεσία

Ο Γέροντας λοιπόν, αποφασίζει να μας στείλει βαθύτερα στην Άγονη Γη απ’ όσο είχαμε τολμήσει να προχωρήσουμε ποτέ, σε αναζήτηση του Hammon. Αν η όλη φάση ακούγεται ως ιδανική πρόσμειξη των Fallout και S.T.A.L.K.E.R. είστε ακριβώς στην καρδιά της ατμόσφαιρας του τίτλου. Οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους χαρακτήρες έχουν επιλεγεί άψογα (ακούγονται όλοι παραιτημένοι, τρελοί και καιροσκόποι) και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο κεντρικός πυρήνας της Κιβώτου, θα σας θυμίσει με τον καλύτερο τρόπο την Χρυσή Εποχή του PC Gaming. Αποτελεί στην ουσία την βάση μας και μπορούμε να επιστρέφουμε εκεί ανά πάσα στιγμή, ακόμη και κατά την διάρκεια κάποιας αποστολής. Εκεί μπορούμε να επισκεφθούμε τον Γέροντα προκειμένου να λάβουμε πολύτιμες πληροφορίες για την συνέχεια, να αγοράσουμε όπλα, τροποποιήσεις γι’αυτά και φυσικά, υπερπολύτιμες προμήθειες οι οποίες θα μας επιτρέψουν να φέρουμε σε πέρας τις δυσκολότερες αποστολές του παιχνιδιού. Ταυτόχρονα, ανακαλύπτοντας και επιστρέφοντας θησαυρούς ‘Αρχαίας Τεχνολογίας’ στον μπαρμάνο μας, ξεκλειδώνουμε κάποια πολύ βοηθητικά perks που επηρεάζουν ολόκληρη την ομάδα μας. Το σύστημα, στην preview έκδοση που είχαμε στην διάθεσή μας, ήταν απλό και ουσιώδες. Δεν υπάρχει περίπτωση δηλαδή να πελαγώσετε σε έναν ωκεανό επιλογών. Αναλόγως προτιμήσεων του καθενός, το συγκεκριμένο ενδέχεται να λογιστεί και ως αρνητικό. Η Κιβωτός ουσιαστικά βγάζει αυτό το έξοχο αίσθημα ‘βάσης’ όπως αυτή εμφανιζόταν στα παιχνίδια της δεκαετίας του ’90. Αγοράζουμε κιτ πρώτων βοηθειών, χειροβομβίδες και ξεκλειδώνουμε ‘μαγικά’ perks που μας επιτρέπουν να φέρουμε περισσότερες χειροβομβίδες ή να έχουμε 20% έκπτωση στο οπλοπωλείο. Τίμια και ορθόδοξα πράγματα δηλαδή.

H Κιβωτός, βάση των επιχειρήσεών μας

Κινούμαστε στον χάρτη και ανακαλύπτουμε νέες τοποθεσίες μέσω ενός συστήματος που θυμίζει το περιβόητο Baldur’s Gate. Τουτέστιν, έχουμε πολλές μικρότερες τοποθεσίες γεμάτες εχθρούς και πολύτιμους θησαυρούς και ανάλογα από την έξοδο που θα αφήσουμε τις συγκεκριμένες οθόνες, ξεκλειδώνουμε διαφορετικά ‘σημεία ενδιαφέροντος’ στην Άγονη Γη. Προφανώς ως σοβαροί ιδεοψυχαναγκαστικοί τύποι, οφείλουμε να καθαρίσουμε κάθε γωνιά του χάρτη. Αυτό θα μας ανταμείψει πρωτίστως με scrap και weapon parts (η νομισματική μονάδα και πρώτη ύλη του παιχνιδιού αντίστοιχα) και ακόμη καλύτερα, με σπάνιους θησαυρούς των Αρχαίων. Όπλα, πανοπλίες και καπέλα για τους χαρακτήρες μας, καθώς και σπανιότατα κειμήλια του Κόσμου Που Έφυγε (φορητά ψυγεία, MP3 players και λοιπές απόκρυφες αληχμείες) περιμένουν τον σχολαστικό αζώητο αρχιψυχάκια προσκεκτικό παίκτη.

Δείγμα του χάρτη του παιχνιδιού

Το χιούμορ του τίτλου (ιδιαίτερα εμφανές στις περιγραφές των αντικειμένων) ισορροπεί απροσδόκητα με το σκοτεινό μοτίβο του τίτλου, δημιουργώντας ένα μεθυστικό κοκτέηλ σκληρής και ανελέητης πραγματικότητας και τέρμα γκάου αναρχίας. Ενδεχομένως θα ξενίσει παίκτες οι οποίοι δεν έχουν συνηθίσει στα ‘παράξενα’ αλλά κρίνεται ως απολύτως επιτυχημένο και διαφοροποιεί αισθητά το παιχνίδι σε σχέση με τον ανταγωνισμό του. Το ψωμί και η ουσία φυσικά του Mutant Year Zero, εντοπίζεται φυσικά στην καλοκουρδισμένη, πιο-XCOM-πεθαίνεις, turn-based μηχανή μάχης του. Βετεράνοι της μυθικής σειράς η οποία προσδιόρισε ουσιαστικά ένα ολόκληρο είδος παιχνιδιών δεν θα χρειαστούν το παραμικρό tutorial (το παιχνίδι παρέχει μονάχα τα απολύτως βασικά στο ξεκίνημά του).

Στην ουσία, η τοποθέτηση των μονάδων μας πριν την μάχη, η διαρκής μετακίνηση αυτών από προκάλυψη σε προκάλυψη καθώς και οι ενέδρες και οι αιφινιδιαστικές επιθέσεις κατά των εχθρών μας, κρίνονται απολύτως απαραίτητες αν θέλουμε να επιβιώσουμε. Η Άγονη Γη δεν συγχωρεί, ούτε παίρνει κανέναν από το χεράκι. Για την ακρίβεια, ο τίτλος είναι τόσο ζόρικος, που ενδέχεται να δυσκολευτείτε να ολοκληρώσετε ακόμη και το tutorial. Στην ουσία επιβάλλει στον παίκτη να μάθει απ’ έξω κι ανακατωτά τα συστήματά του και να χρησιμοποιήσει στο μέγιστο όλες τις διαθέσιμες ικανότητες κάθε χαρακτήρα, προκειμένου να θριαμβεύσει. Η δυνατότητα μάλιστα να εξολοθρεύσουμε απομωνομένους εχθρούς με αθόρυβα όπλα (τόξο ή πιστόλι με σιγαστήρα π.χ.) προσθέτει ακόμη περισσότερο στρατηγικό βάθος σε έναν τίτλο που όπως όλα θα δείχνουν, θα αποτελέσει μια από τις πλέον ευχάριστες Χριστουγεννιάτικες εκπλήξεις για τους φίλους των turn based παιχνιδιών στρατηγικής.

Τα πράγματα ζορίζουν
Ξεκλειδώνοντας perks στο μπαρ

Αξίζει να σημειώσουμε πως οι χαρακτήρες μας κερδίζουν πόντους εμπειρίας και επίπεδα μετά από κάθε μάχη, ξεκλειδώνοντας ‘μεταλλάξεις’ οι οποίες τους δίνουν μικρά ή μεγαλύτερα πλεονεκτήματα στο πεδίο της μάχης. Οι δυνατότητες που είδαμε στο preview ήταν και πάλι περιορισμένες και σε καμία περίπτωση δεν ‘έσπαγαν’ την ισορροπία της μάχης. Αντίθετα, σωστή χρήση των κατάλληλων μεταλλάξεων πολλές φορές έκρινε το αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα τεταμένης μάχης. Με το εχθρικό AI να βρίσκεται σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο (περικύκλωση-μολότωφ-σνάιπερ-εμπλοκή μεχρί να βελάξετε) ο τίτλος σίγουρα δεν θα βρει απήχηση στους ροδαλούς και ανέμελους παίκτες που έχουν συνηθίσει να ‘Πατάνε το Α για να κερδίσουν”.

Ανακάλυψα εαυτόν, χωρίς το συγκεκριμένο είδος παιχνιδιού να είναι το αγαπημένο μου, να παίζει με σφιγμένα δόντια αργά τη νύχτα, σώζοντας και φορτώνοντας την ίδια θέση συνεχώς, μέχρι να πετύχω εκείνο το critical hit στο συγκεκριμένο χιλιοστό του δευτερολέπτου που θα μου έφερνε την πολυπόθητη νίκη. Η ροή και η κινημτογραφική αφήγηση της δράσης φέρνει στο μυαλό τον υποτιμημένο Σοβιετικό τρόμο του Gorky 17. Η αφήγηση και το κλίμα παντρεύουν S.T.A.L.K.E.R. και Fallout (το πρώτο, το Ορθόδοξο). Οι μάχες είναι σκληρό XCOM με ρύγχος και γουρουνόδοντα. Και μπορείς άνετα να βάλεις ημίψηλο στην Selma και καπελάκι “Kiss Me, I’m Pretty” στον πάπιο. Και μετά να θερίσετε βδελυρά ghouls από το λοφάκι που με αίμα και ιδρώτα κατακτήσατε.

Τα προγνωστικά είναι θετικότατα, ο τίτλος κυκλοφορεί στις 4 Δεκέμβρη, οπότε μαρκάρετε καλεντάρια, Τακτικοί Αναγνώστες και Ρέκτες της Turn Based Ποιότητας. Προβλέπεται Χριστουγεννιάτικο δωράκι σένιο.

Tags

Στέφανος Κουτσούκος

Ο Στέφανος Κουτσούκος ή αλλιώς "The Artist Formerly Known As Borracho", διέπραξε ποικίλα εγκλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε μια ριζική επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων και αξιών του.Το gaming ευτυχώς παρέμεινε σταθερό στην πρώτη πεντάδα και εξακολουθεί να μοιράζεται τις ψευδοχαρντκόρ, ημιθανείς, σαφώς ελιτιστικές του απόψεις μαζί σας, από την πειρατική συχνότητα του Ragequit.gr

Related Articles

2 Comments

  1. Είδα το ΝΤΕΜΟ στο θαμπνέηλ κι έψαχνα να βρω λινκ για κατέβασμα, νοτ κουλ..

    Πάντως αναμένεται μεγάλο γκότι, το περιμένω. Κουάκ!111!1

Leave a Reply

Check Also

Close
Follow on Feedly

Close
Close