REVIEWS

LITTLE BIG WORKSHOP

Η φάμπρικα δε σταματά, δουλεύει νύχτα μέρα.

Όση φρίκη κι αν τείνουν να προκαλούν στην πραγματική ζωή τα διαγράμματα, ο ενδελεχής σχεδιασμός και η οικονομική διαχείριση, άλλη τόση απόλαυση φαίνεται πως δίνουν, τουλάχιστον σε μια μερίδα του κοινού που επιμένει. Άντε να εξηγήσεις τι χαρά αντλείς από τη διαχείριση ενός νοσοκομείου, από την ρυμοτομία των χωραφιών πλάι στο Νείλο και άλλα τόσα αγαπημένα μας concept.

Ο ρόλος μας στο Little Big Workshop είναι κάπου μεταξύ αυτού του παλαιάς κοπής καπιταλιστή εργοστασιάρχη με ημίψηλο και του Rick από το Rick and Morty, που δημιουργεί ένα υπο-σύμπαν εργασίας στη μπαταρία του σκάφους του. Η πρώτη αναφορά βρίσκει το αντίκρισμα της σε σκηνές εργατών μας που καταρρέουν στο πάτωμα, κλεισμένοι μέρα νύχτα στη φάμπρικα και η δεύτερη στην αισθητική παρουσίαση του κόσμου των εργατών μας. Ο κόσμος τους είναι πρακτικά ένα επιτραπέζιο σχέδιο πάνω στο οποίο στήνεται το εργοστάσιό μας και πλαισιώνεται από διάφορα stationaries όπως συρραπτικά, μολύβια και τηλέφωνα. Οι εργάτες που προσθέτουμε στο εργοστάσιο πέφτουν σαν token επιτραπεζίου, και ζωντανεύουν εντός του. Η παρουσίαση αυτή λειτουργεί πολύ όμορφα και δίνει χαρακτήρα στο παιχνίδι, λειτουργώντας επίσης και ως comic relief. 

Μια εργασιακή γαλέρα πάνω σε ένα γραφείο.

Πέρα από το όμορφο αισθητικό του μέρος, το παιχνίδι απαιτεί από εμάς τον πλήρη σχεδιασμό προϊόντων και την οργάνωση του χώρου, του αριθμού και των εργασιών των εργατών. Με έναν έλεγχο της αγοράς βλέπουμε τα προϊόντα που έχουν ζήτηση και ακολούθως όταν επιλέξουμε κάποιο, περνάμε σε μια οθόνη blueprint στην οποία οργανώνουμε όλα τα στάδια της παραγωγής. Αρχικά επιλέγουμε τις πρώτες ύλες που θα παραδοθούν στο εργοστάσιο για να ξεκινήσει η παραγωγή και τα μηχανήματα στα οποία θα γίνουν οι εργασίες. Οι πρώτες ύλες επηρεάζουν τις τεχνικές προδιαγραφές του τελικού προϊόντος και πρέπει να καταφέρουμε να πιάσουμε τουλάχιστον τις ελάχιστες. Τα μηχανήματα επηρεάζουν τον χρόνο παραγωγής. Για παράδειγμα το κοντάρι μιας σκούπας μπορεί να το φτιάξει χειροποίητο σε πάγκο εργασίας ένας εργάτης ή να περάσει ένα κομμάτι ξύλο από ένα ξυλουργικό μηχάνημα και να το έχει έτοιμο σε πολύ λιγότερο χρόνο.

Καθότι λοιπόν ο χρόνος είναι χρήμα, κυρίως μέσω trial and error, μαθαίνουμε πως να ελαχιστοποιούμε τον χρόνο για τα πάντα, από την επιλογή των κατάλληλων μηχανημάτων, τη ρύθμιση των χώρων που θα αφήνουν τα ημιτελή κομμάτια του προϊόντος οι εργάτες, τις φορτοεκφορτώσεις των πρώτων υλών. Λίγα πράγματα μπορούν να συγκριθούν με την απόλαυση που προσφέρει η θέαση μιας γραμμής παραγωγής που κυλά αρμονικά και βγάζει το προϊόν μας σύμφωνα με τους σχεδιασμούς.

Σχεδιάζοντας έναν απλό καταπέλτη για κάθε σπιτικό.

Για να κερδίσουμε τα γαλόνια μας όμως ως μηχανικοί παραγωγής και διοίκησης έχουμε να διαχειριστούμε και το εργατικό δυναμικό μας. Μπορεί οι εργάτες μας να πέφτουν σαν πιόνια εξ ουρανού και να μένουν μέρα νύχτα στο εργοστάσιο, αλλά έχουν την ανάγκη να πλαισιώνονται από ένα ευχάριστο στο μάτι περιβάλλον και να έχουν πρόσβαση σε δωμάτια ψυχαγωγίας για το διάλειμμα τους. Εάν δε τα λάβουμε υπόψη μας αυτά, μπορεί να μη τους δούμε να κάνουν μαζικές απεργίες με πλακάτ, αλλά αντ’ αυτού σε μια πιο προσωπικής φύσης διαμαρτυρία, καταρρέουν δίπλα στο πόστο τους και σηκώνονται μονάχα όταν γεμίσει αργά αργά η μπάρα ενέργειάς τους. Αυτό φυσικά έχει συνέπειες για την παραγωγή και τους χρόνους ολοκλήρωσης των προϊόντων. Παράλληλα φροντίδα χρειάζονται και τα μηχανήματα, που αν δε λάβουν περιοδική συντήρηση δυσλειτουργούν και φτάνουν μέχρι και να ανατινάζονται. Και επειδή μπορεί να γίνει μονότονο το να περιμένεις προϊόντα να κατασκευαστούν, που και που ξεσπάνε κάποιες κρίσεις στο εργοστάσιο, όπως παράσιτα ή εργάτες-κατάσκοποι, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε μέσω mini-games.

Σε μια προσέγγιση υπαρξισμού, το παιχνίδι δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο σκοπό και κυρίως δίνει στον παίκτη και τη δημιουργικότητά του το ρόλο να δώσει νόημα και προκλήσεις στο τι θέλει να φτιάξει. Υπάρχουν διάφοροι συνεργάτες που μας προσφέρουν συγκεκριμένες παραγγελίες με deadline παράδοσης και ένα τεχνολογικό δέντρο που συμπληρώνουμε με την εμπειρία που κερδίζουμε και μας ξεκλειδώνει νέα μηχανήματα και προϊόντα που ζητά η αγορά. Όλα αυτά όμως δεν ορίζουν απόλυτα τον τρόπο που θα παίξουμε και υπάρχει μεγάλη ελευθερία στο τι θέλουμε τελικά να κάνουμε.

Στιγμές λούφ- εε χαλάρωσης.

Τα προβλήματα του παιχνιδιού είναι λίγα και κυρίως έχουν να κάνουν με το pathfinding των εργατών και των φορτοεκφορτωτών στη φάση που αφήνουν ημιτελή εμπορεύματα σε χώρους αποθήκευσης. Η διαδικασίες αυτές δεν καθορίζονται εύκολα από τον παίκτη και είναι αρκετά εκνευριστικό να προσπαθείς να πιάσεις ένα deadline για έπιπλο γραφείου, ενώ βλέπεις έναν αποθηκάριο να πηγαίνει και να φέρνει ένα συρτάρι από αποθήκη σε αποθήκη. Πέρα από αυτό, υπάρχει μια μικρή όχληση στη μίξη του ήχου με όλα τα μηχανήματα εργοστασίου να λειτουργούν, κάτι που απέχει από την πραότητα της παρακολούθησης μιας πυραμίδας να χτίζεται υπό τους ήχους καλαμένιου αυλού. Αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα που λύνεται εύκολα χαμηλώνοντας λίγο την έντασή τους. Από ένα σημείο και έπειτα μπορεί να γίνει κάπως μονότονο, ειδικά εάν εξειδικευτούμε σε ένα είδος παραγωγής μόνο, αλλά τα είδη προϊόντων είναι πάρα πολλά και ο επανακαθορισμός της παραγωγής ενός εργοστασίου μας είναι μια πρόκληση από μόνος του.

Το tech tree που μας επιτρέπει να εξειδικεύσουμε το εργοστάσιο.

Εφόσον έχετε απολαύσει στο παρελθόν παιχνίδια του είδους όπως τα Capitalism, Factorio, Theme Hospital, τότε είναι σίγουρο πως το Little Big Workshop θα σας κερδίσει πρωτίστως με την ευχάριστη αισθητική του, τις λεπτομέρειες κατά την παραγωγή των προϊόντων και την αίσθηση ικανοποίησης όταν όλες σας οι σημειώσεις καταλήγουν να βγάζουν νόημα με μια αποδοτική γραμμή παραγωγής.  Τιμιότατο για την τιμή του.

Όλη μέρα στις γαλέρες με τον χτύπο του σφυριού

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 84%

84%

Τίμιο και εργατικό

Δημιουργήστε την προσωπική σας γαλέρα εργασίας και αποδοτικότητας σε Tabletop έκδοση.

Tags

Σπύρος Μπλιάγκος

Εισήλθε στον χώρο του PC Gaming από νεαρότατη ηλικία, χάρη στον αρχετυπικό, μεγαλύτερο Cool ΞάδερφοTM και ένα Amstrad CPC, με ένα μικρό κονσολό-διάλειμμα μεταξύ 1995-1999. Εμφορείται από μηδενιστικές σκέψεις, που προσπαθεί ατυχώς να σκεδάσει, αναζητώντας απαντήσεις σε προαιώνια ερωτήματα σε όλα τα genres.

Related Articles

Leave a Reply

Check Also

Close
Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close