REVIEWS

NIER REPLICANT ver.1.22474487139…

Bladerunner

Για έναν ιδιαίτερο και εκκεντρικό δημιουργό όπως ο ιάπωνας Yoko Taro, ίσως είναι ταιριαστό ότι τα παιχνίδια του κυκλοφόρησαν σε PC ανάποδα. Χρονικά έφθασε πρώτο το NieR Automata, το sequel του παιχνιδιού που παρουσιάζουμε σήμερα και ένας τίτλος που κατάφερε να αποσπάσει υψηλή βαθμολογία στο σχετικό review του Γιώργου Δεμπεγιώτη. Το Nier Replicant κυκλοφόρησε για πρώτη φορά για τις κονσόλες 360 και PS3 το 2010 και κάνει πρεμιέρα στις οθόνες των PCs με μια remastered έκδοση. Έχει όμως νόημα αυτή η επανέκδοση εν έτει 2021 ή ο μήπως ο χρόνος που πέρασε από την αρχική κυκλοφορία έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του; Η απάντηση, όπως θα δείτε στις παραγράφους που ακολουθούν, δεν είναι καθόλου εύκολη.

Πώς από δω παιδιά; Χάσατε τον δρόμο για το Dark Souls;

Διυλίζοντας το Nier Replicant στα απολύτως βασικά του στοιχεία το παιχνίδι ανήκει ξεκάθαρα στο είδος των action-RPGs. Μετά από έναν πρόλογο που αφήνει μεγάλα ερωτηματικά για το τι πραγματικά συμβαίνει, η ιστορία μας ξεκινά σε ένα ειδυλλιακό fantasy χωριουδάκι και εστιάζει σε δύο αδέρφια, τον Nier και την Yonah. Η μικρή Yonah υποφέρει από την ασθένεια Black Scrawl και ο αδελφός της, ψάχνοντας απεγνωσμένα για οποιαδήποτε πιθανή θεραπεία, ξαμολιέται στα πέρατα του κόσμου υπό την καθοδήγηση της βιβλιοθηκαρίου του χωριού για να ανακαλύψει πώς μπορεί να βοηθήσει την άρρωστη αδελφή του. Στην πορεία του main quest ο παίκτης θα έλθει αντιμέτωπος με σημαντικά ερωτηματικά που θέτουν εν αμφιβόλω πολλά από τα εκ πρώτης όψεως ξεκάθαρα και προφανή στοιχεία του κόσμου. Ωστόσο, ακόμα και η ολοκλήρωση του main quest δεν θα φέρει οριστικές απαντήσεις διότι, όπως ακριβώς συνέβη και με το Nier Automata, το ξεδίπλωμα της πλήρους ιστορίας απαιτεί περισσότερα του ενός playthroughs.

Το ειδυλλιακό χωριουδάκι του πρωταγωνιστή προσφέρει τα συνηθισμένα πράγματα που θα περίμενε κανείς από ένα hub σε RPG: Καταστήματα, sidequests, save points και διαλόγους που αποκαλύπτουν λίγο από το lore του κόσμου.

Η δυσκολία στην αξιολόγηση του Nier Replicant οφείλεται κυρίως στις ισχυρές αντιθέσεις που εντοπίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Για κάθε στοιχείο που είναι ακόμη φρέσκο, έξυπνο, ενδιαφέρον, ίσως ακόμη και πρωτοποριακό, υπάρχει αντίστοιχα κάτι άλλο που μοιάζει να είναι βγαλμένο όχι από το 2010 της αρχικής κυκλοφορίας αλλά από τα μέσα των 90s. Για παράδειγμα, η ιστορία που θέλει να πει ο Yoko Taro έχει μεγάλο ενδιαφέρον, απρόβλεπτες εξελίξεις και βάθος που δεν συνηθίζεται στα περισσότερα παιχνίδια, με υπαρξιακά ερωτήματα και επιρροές από ψυχολογία, φιλοσοφία και μεταφυσική. Η υποχρέωση όμως να ολοκληρώσεις το παιχνίδι (ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος αυτού) πέντε ολόκληρες φορές ώστε να αποκαλύψεις τα πάντα είναι τουλάχιστον υπερβολική και, λόγω ορισμένων προβλημάτων στο gameplay που θα συζητήσουμε παρακάτω, ενδεχομένως ανυπόφορη για αρκετούς παίκτες.

Οι διάφορες περιοχές είναι όμορφα σχεδιασμένες και αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους, ωστόσο η ηλικία του παιχνιδιού προδίδεται από την απλοϊκή geometry και τα θολά textures.

Αντίστοιχα, οι βασικοί χαρακτήρες του παιχνιδιού που αποτελούν το party του κεντρικού ήρωα, οι προσωπικές ιστορίες τους, η χημεία που αποκτούν μεταξύ τους και το voice acting συντελούν τα μέγιστα ώστε ο παίκτης να θέλει να μάθει περισσότερα γι’ αυτούς και να επηρεάζεται από τις σεναριακές εξελίξεις που τους αφορούν. Ταυτόχρονα όμως ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι εξελίξεις αυτές αλλά και πολλά από τα επιμέρους στοιχεία των χαρακτήρων θυμίζουν παρωχημένα anime και RPG κλισέ που είχαν αρχίσει ήδη να κουράζουν από τα 90s που αναφέραμε νωρίτερα. Ένα βήμα εμπρός, ένα βήμα πίσω.

Ένα από τα θετικά κλισέ πάντως των γιαπωνέζικων παιχνιδιών δίνει δυναμικό παρόν: Τα εντυπωσιακά σε σχεδιασμό περιβάλλοντα και η δημιουργική χρήση της κάμερας.

Το ίδιο μοτίβο παρατηρείται και στο gameplay, όπου το γενικά ευχάριστο και διασκεδαστικό σύστημα μάχης (real-time action με ορισμένα βασικά combos και επαρκή ποικιλία σε όπλα και “Spells”) βοηθά πολύ ώστε να κυλήσουν πιο γρήγορα τα δεκάδες κουραστικά fetch quests που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των προσφερόμενων sidequests αλλά και το grinding που ενίοτε απαιτείται για την απόκτηση πολύτιμων materials για weapon upgrades. Ο σχεδιασμός των διάφορων επιμέρους χαρτών και dungeons κινείται σε βασικά αλλά επαρκή επίπεδα, υπάρχει όμως σχετική έλλειψη ποικιλίας σε εχθρούς και τα highlights των μαχών είναι ξεκάθαρα τα εντυπωσιακά bosses που προσφέρουν τον απαραίτητο δυναμισμό και θέαμα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Το main quest, μετά από ένα ομολογουμένως αργό ξεκίνημα που όμως παρατηρείται ως φαινόμενο σε πολλά RPGs, εξελίσσεται με καλό ρυθμό και δεν κουράζει παρά μόνο σε μερικές του στιγμές. Για την ολοκλήρωση ενός playthrough χρειάστηκα περίπου 20 ώρες στο Normal επίπεδο δυσκολίας το οποίο θα έλεγα ότι θα φανεί αρκετά εύκολο στους πιο έμπειρους παίκτες αφού ακόμα και ένας κάτω του μετρίου action gamer όπως εγώ δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα στις μάχες ούτε “κόλλησα” σε κάποιο boss.

Η μάχη είναι κλασική real-time action με ορισμένα απλά combos και τη δυνατότητα να ενσωματώσουμε σε αυτά μαγικές επιθέσεις. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύχρωμο και φαντασμαγορικό οπτικά αλλά οι αντίπαλοι δεν προσφέρουν ιδιαίτερη πρόκληση στο Normal επίπεδο δυσκολίας.

Μετά από όλα τα παραπάνω πιστεύω ότι καταλαβαίνετε το δίλημμά μου. Για μένα το Nier Replicant είναι ένα παιχνίδι το οποίο όσο συχνά με ενθουσίαζε τόσο συχνά με απογοήτευε ή με εκνεύριζε, οπότε ουσιαστικά καλούμαι να αποφασίσω και να μεταδώσω σε σας αν στο τέλος επικράτησαν τα θετικά ή τα αρνητικά του στοιχεία. Για να καταφέρω να φθάσω σε ένα συμπέρασμα που δεν θα περιοριζόταν στο κλασικό “ναι μεν αλλά” πίεσα τον εαυτό μου να απαντήσει σε ορισμένα κομβικά ερωτήματα με ναι ή όχι ώστε στο τέλος να δω προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα. Πάμε να τα δούμε μαζί;

Οι δημιουργοί του παιχνιδιού αρέσκονται στην μετακίνηση της κάμερας ώστε η οπτική να θυμίζει διάφορα άλλα είδη παιχνιδιών, στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα bullet hell shoot’ em up. Ένας όμορφος τρόπος για να αποτίσουν φόρο τιμής συνολικά στο μέσο των video games.
  1. Σου άρεσε η ιστορία, το σενάριο και οι χαρακτήρες του Nier Replicant; Ναι.
  2. Σου άρεσε το σύστημα μάχης και γενικά το gameplay; Ναι.
  3. Σου άρεσαν τα RPG στοιχεία του παιχνιδιού, ήτοι διάλογοι, quest design κλπ; Όχι.
  4. Αξίζει τον κόπο η αγορά και το playthrough; Ναι.
  5. Αξίζει η αγορά σε full price; Όχι.
  6. Θα το πρότεινες σε fans του είδους; Ναι.
  7. Θέλεις να κάνεις πολλαπλά playthroughs; Όχι.

Συνθέτοντας λοιπόν όλα τα παραπάνω, η θέση μου για το Nier Replicant έχει ως εξής: Έχει σαφώς αρκετά καλά στοιχεία για να δικαιολογήσει πρόταση αγοράς και τουλάχιστον ένα playthrough, αλλά μόνο οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του σύμπαντος του Nier και οι παίκτες με εξαιρετικά μεγάλη αντοχή στην επανάληψη και τα μονότονα quests θα βρουν αρκετή αξία στο παιχνίδι ώστε να δικαιολογήσουν την αγορά σε full price και τα πολλαπλά playthroughs που απαιτούνται για το πλήρες ξεδίπλωμα της πλοκής. Ελπίζω να κατάφερα να σας κατατοπίσω!

Ευχαριστούμε την εταιρία CD Media για την παροχή του review code.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 75%

75%

Αντιφατικό

Ένα ιστορικό console action-RPG έρχεται για πρώτη φορά σε PC αλλά χωρίς να μείνει ανεπηρέαστο από τα σημάδια του χρόνου.

Admiral

Αφοσιωμένος PC gamer, ο Αλέξανδρος παίζει τα πάντα ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής, δείχνει όμως προτίμηση σε turn-based, strategy, RPGs και θεωρεί το UFO: Enemy Unknown ως το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Κατά τα άλλα, προσπαθεί να κρύψει τα χελωνίσια αντανακλαστικά του αποφεύγοντας το competitive multiplayer γιατί, λέει, "δεν του ταιριάζει" και αναζητά τρόπους ώστε να αναγνωριστεί η "Church of Gaben" ως επίσημη θρησκεία στη χώρα μας.

Hellion

Αρχιμανδρίτης
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
12,636
Η αλήθεια είναι πως μόλις διάβασα την ειδοποίηση για το ρηβιού νόμιζα πως παίχτηκε error με τον τίτλο.
 

maladroid

Blackguard
Joined
Nov 27, 2012
Messages
1,023
Διαβάζοντας το review του Admiral βλέπω σχεδόν αυτούσιους όλους τους προβληματισμούς που μου άφησε η εκτενής ενασχόληση με το Automata. Ειδικά η επανάληψη τεράστιων τμημάτων δράσης για να αποκαλυφθεί όλο το σενάριο μετά από X playthroughs είναι μια ενδιαφέρουσα meta ιδέα της οποίας το παιχνίδι κάνει εξωφρενικά μεγάλη κατάχρηση. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές έχω δει σε σχόλια υπερασπιστών των Nier (reviewers ή παικτών) να πιπιλίζουν την ίδια καραμέλα: "ναι οκ, πρέπει να παίξεις το παιχνίδι πολλές φορές για να τα δεις όλα ΑΛΛΑ κάθε playthrough είναι τελείως διαφορετικό!".

Όχι,
Δεν.
Είναι.

Τουλάχιστον στο Automata, τα κύρια playthroughs ήταν κατά 80% το ίδιο gameplay/περιοχές/εχθροί αλλά με ορισμένους παραλλαγμένους διαλόγους και κάποιες διαφορετικές abilities του πρωταγωνιστή.

Ευχαριστώ τον Admiral που το έθιξε στο review του και δεν αισθάνομαι ότι είμαι ο μόνος που το βρήκε οριακά απαράδεκτο αντί για μια χαριτωμένη ιδιοτροπία του "ιδιοφυούς σχεδιασμού" των Nier.
 

tommas

Half-Ogre
Joined
Dec 2, 2012
Messages
451
Συμφωνώ με το review με μια παρατήρηση: Τα sidequests στη συντριπτική πλειψηφία τους μπορεί να αγνοηθούν δε δίνουν xp (και κατα βάση ούτε resources) παρά μόνο gold.

Επίσης δεν είμαι σίγουρός κατά πόσο ισχύουν τα περί "5 playthrouhs" αλλά δε νομίζω ότι μπορώ να το διασταυρώσω χωρίς να spoilerαριστώ.
 

Admiral

Lich
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,486
Συμφωνώ με το review με μια παρατήρηση: Τα sidequests στη συντριπτική πλειψηφία τους μπορεί να αγνοηθούν δε δίνουν xp (και κατα βάση ούτε resources) παρά μόνο gold.

Επίσης δεν είμαι σίγουρός κατά πόσο ισχύουν τα περί "5 playthrouhs" αλλά δε νομίζω ότι μπορώ να το διασταυρώσω χωρίς να spoilerαριστώ.

Σωστό ότι δίνουν μόνο gold, χρειάζεται κι αυτό βέβαια. Χωρίς να αναφερθώ σε spoilers, η πλήρης αποκάλυψη της ιστορίας θέλει όντως 5 playthroughs συνολικά. Αυτή η νέα έκδοση που παρουσιάζουμε προσθέτει ένα έξτρα ending στα αρχικά 4.
 

captain kal

Mind-flayer
Joined
Dec 2, 2012
Messages
1,899
Σωστό ότι δίνουν μόνο gold, χρειάζεται κι αυτό βέβαια. Χωρίς να αναφερθώ σε spoilers, η πλήρης αποκάλυψη της ιστορίας θέλει όντως 5 playthroughs συνολικά. Αυτή η νέα έκδοση που παρουσιάζουμε προσθέτει ένα έξτρα ending στα αρχικά 4.

Να υποθέσω δηλαδή, ότι είναι για ανθρώπους με πολύ ελεύθερο χρόνο, στη διάθεση τους!!!
 

chek2fire

Mind-flayer
Joined
Dec 14, 2012
Messages
1,789
μια και έχω ξεκινήσει και εγώ να παίζω να πω ότι όντος δείχνει σαν game τα χρόνια του και στο story τουη είναι αρχικά τελείως παράξενο αλλά έχει κάτι αυτή η σειρά που σε κολλάει να παίξεις παρά τις ατέλειες του όπως και με τον διάδοχο του δλδ που για μένα ήταν ένα από τα καλύτερα action jrpg
Είναι και αυτή η απίστευτη μουσική που σε συνοδεύει στο κάθε σου βήμα.
 

tommas

Half-Ogre
Joined
Dec 2, 2012
Messages
451
Οριστικό τέλος με ένα χαμόγελο ικανοποιήσης. Εντέλει ΔΕ χρείαζεται "5 playthroughs" για να δει κάποιος την ιστορία.Χρονικά θα έλεγα 2 και κάτι ψιλά για να μη spoilarω :p . Σε αντίθεση με το Automata βέβαια παρόλο που έχεις άλλα 2 άτομα στο party χειρίζεσαι τον ίδιο χαρακτήρα που κάνει τα επόμενα playthroughs λίγο κουραστικά.

Θα επαναλάβω την άποψη που είχα γράψει στο "Τι παίζετε αυτο το Καιρό" περί ενός πιο αδύναμου (ή λιγότερο εξελιγμένου αν προτιμάτε) Αutomata. Το Εnding E δίνει μια ιδέα πως θα μπορούσε το παιχνίδι να είναι αν έβγαινε σήμερα και αξίζει κατά την άποψη μου καποιος που έχει αγόρασει το παιχνίδι να το "σπρώξει" για να το δεί.
 

Related Articles

Check Also
Close
Back to top button
Follow on Feedly
elΕλληνικά