REVIEWS

KING ARTHUR: KNIGHT’S TALE

Ο Αρθούρος πρέπει να πεθάνει!

Τον Φεβρουάριο του 2021 παρουσιάσαμε για πρώτη φορά το King Arthur: Knight’s Tale, τότε ακόμα σε κατάσταση Early Access. To Dark Fantasy strategy/RPG game της έμπειρης στο είδος (αλλά και στην αρθουρική μυθολογία) Neocore Games ήδη από τότε έμοιαζε πολλά υποσχόμενο λόγω του εθιστικού μείγματος μιας ανατρεπτικής ιστορίας βασισμένης στον πασίγνωστο μύθο του βασιλιά Αρθούρου με ποιοτικό turn-based strategic gameplay. Βεβαίως η τότε έκδοση ήταν ακόμη ελλιπής σε περιεχόμενο οπότε λογικά επιφυλαχθήκαμε για το τελικό συμπέρασμα όταν θα είχαμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε με το ολοκληρωμένο παιχνίδι. Αυτή η στιγμή επιτέλους ήρθε!

H Lady of The Lake χρειάζεται έναν καινούριο champion για να υπερασπιστεί την χώρα. Θα απαντήσετε στο κάλεσμα;

Μια που είχε προηγηθεί αναλυτικό preview, στο παρόν άρθρο δεν θα επεκταθούμε σε θέματα που ήδη είχαμε καλύψει. Εάν θέλετε λεπτομέρειες για το gameplay μπορείτε να ανατρέξετε στο link που δώσαμε νωρίτερα. Συνοπτικά απλά θα πούμε ότι το King Arthur: Knight’s Tale ανήκει στο είδος των turn-based strategy/RPG games και διαθέτει δύο διακριτές phases στις οποίες διεξάγεται η δράση: Την strategic phase στην οποία αναβαθμίζετε τους χαρακτήρες σας, αναπτύσσετε την βάση σας (που φυσικά είναι το περίφημο Camelot), κάνετε equip νέο εξοπλισμό και επιλέγετε την επόμενη αποστολή σας μεταξύ των διαθέσιμων main quest missions ή side missions. Η combat/tactical phase ξεκινά όταν ξεκινήσει η αποστολή και εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο μέχρι να έρθετε αντιμέτωποι με τις εχθρικές δυνάμεις, οπότε και ξεκινά η turn-based combat. Οι κινήσεις και τα skills των μονάδων σας κοστίζουν σε action points οπότε θα πρέπει να αποφασίσετε προσεκτικά για τις κατάλληλες ενέργειες σε κάθε γύρο.

Ένα από τα σημαντικά καθήκοντά μας στον strategic map είναι να αναπτύξουμε το ερειπωμένο Camelot. Τα επιμέρους κτήριά του είναι πολύτιμα για την επιτυχία της campaign μας.

Το έξτρα αλατοπίπερο στα στοιχεία RPG του παιχνιδιού προστίθεται από το σύστημα του morality και religion. Ως ο ηγέτης του Κάμελοτ έχετε την δυνατότητα να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους μέσω των πράξεών σας: Θα είστε ένας καλόκαρδος και δίκαιος ηγέτης ή θα καταπνίξετε τους αντιφρονούντες στο αίμα; Θα στηρίξετε το δόγμα της Old Faith ή θα στραφείτε προς τον Χριστιανισμό; Οι αποφάσεις σας μετακινούν το στίγμα σας στο morality chart και ξεκλειδώνουν νέα abilities και μονάδες, ενώ ταυτόχρονα επηρεάζουν το loyalty των ιπποτών σας. Για παράδειγμα, ένας ιππότης με tyrant morality δεν θα εκτιμήσει ιδιαίτερα τις όποιες εκδηλώσεις μεγαλοψυχίας από μέρους σας, ενώ ένας πιστός της Old Faith θα στραβώσει άσχημα αν αρχίσετε να γκρεμίζετε παγανιστικούς ναούς για να χτίσετε εκκλησίες. Το επίπεδο της loyalty επηρεάζει άμεσα τις επιδόσεις των μονάδων στη μάχη οπότε η ψυχολογική διαχείριση των ιπποτών σας έχει αρκετά μεγάλη σημασία.

Παράδειγμα των ηθικών επιλογών στον strategic map…
…και κατά τη διάρκεια μιας mission. Ο πιθανός σωφρονισμός του Sir Mordred είναι στο χέρι σας.

Μετά από 40 περίπου ώρες παιχνιδιού και αφού ολοκλήρωσα την campaign και την μεγάλη πλειοψηφία των side missions στο επίπεδο δυσκολίας Normal, η γενική μου εντύπωση όπως είχε διαμορφωθεί ήδη από την Early Access δεν άλλαξε: Το King Arthur: Knight’s Tale είναι ασφαλώς ένα ποιοτικό strategy/RPG game με πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, εθιστικό gameplay και ωραία dark fantasy ατμόσφαιρα. Η πλοκή είναι σχετικά απλή αλλά οι επιμέρους ιστορίες που ξετυλίγονται στις missions έχουν συνήθως μεγάλο ενδιαφέρον, ενώ το γεγονός ότι δεν βλέπουμε ιδιαίτερα συχνά παιχνίδια με θεματολογία τους βρετανικούς μύθους χαρίζει στο παιχνίδι μια φρεσκάδα που το βοηθά να ξεχωρίζει από ανάλογους τίτλους. Θα έλεγα μάλιστα ότι το σύστημα του morality και η πληθώρα από διαθέσιμους ιππότες χαρίζει επαρκές replayability, θα πρότεινα όμως στους έμπειρους strategy gamers να ξεκινήσουν απευθείας στο επίπεδο δυσκολίας Hard διότι στο Normal πολλές από τις μάχες ήταν μάλλον εύκολες, ακόμα και η πλειοψηφία των boss battles.

Στις περισσότερες μάχες θα έχετε να αντιμετωπίσετε μεγάλο αριθμό αντιπάλων.

Το μόνο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού που με προβλημάτισε, και μάλιστα έκανα και σχετική αναφορά στο forum μας, είναι η επιλογή των developers να φέρνουν τον παίκτη πολύ συχνά αντιμέτωπο με μεγάλο αριθμό εχθρών στις περισσότερες combat encounters. Ο γενικός κανόνας στα turn-based games είναι να σχεδιάζονται σχετικά “συμμαζεμένες” αναμετρήσεις ώστε να μην ξεχειλώνουν χρονικά με τον κίνδυνο να κουράσουν τον παίκτη. Βεβαίως είναι λογικό ορισμένες αναμετρήσεις να έχουν μεγαλύτερη κλίμακα για το επικό του πράγματος, ωστόσο στο King Arthur: Knight’s Tale η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι οι developers μάλλον το παράκαναν. Το να καθαρίζεις ορδές από generic grunts έχει την πλάκα του που και που αλλά εδώ γίνεται με τέτοια συχνότητα που προσωπικά με κούρασε σε κάποια σημεία. Θα ήταν νομίζω πιο ενδιαφέρον να αντιμετωπίζουμε κυρίως unique μονάδες με special abilities παρά 15+ απλούς στρατιώτες και τοξότες και 1-2 special units.

Μόνος μου και όλοι σας!

Πέρα από αυτό πάντως, δεν έχω άλλο ουσιαστικό παράπονο από το King Arthur: Knight’s Tale. Η campaign κράτησε το ενδιαφέρον μου μέχρι το τέλος, το combat system και ο strategic map προσφέρουν εθιστικό gameplay, ενώ μου άρεσε τόσο η πλοκή που βασίζεται στον μύθο του Αρθούρου όσο και η “σκοτεινή” αισθητική των γραφικών. Πρέπει επίσης να επισημάνω ότι δεν αντιμετώπισα ιδιαίτερα προβλήματα με bugs ή crashes παίζοντας την τελική έκδοση, με εξαίρεση κάποιο πιθανό memory leak που ενίοτε έριχνε κατακόρυφα το framerate και δεν διορθωνόταν παρά μόνο με κλείσιμο και επανεκκίνηση του παιχνιδιού. Αν είστε φαν του είδους τότε ασφαλώς αξίζει να παίξετε το King Arthur: Knight’s Tale αφού διαθέτει αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία που το κάνουν να ξεχωρίζει από άλλους παρόμοιους τίτλους, ενώ όσα δανείζεται από επιτυχημένα games έχουν εκτελεστεί σε υψηλό βαθμό ποιότητας. Ξεκάθαρη πρόταση αγοράς λοιπόν και αναμένω με αυξημένο ενδιαφέρον τα μελλοντικά projects της Neocore.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 87%

87%

Ποιοτική δουλειά από την Neocore Games και ένας τίτλος που προσφέρει δεκάδες ώρες εθιστικού gameplay. Προτείνεται σαφώς στους φανς του είδους.

Admiral

Αφοσιωμένος PC gamer, ο Αλέξανδρος παίζει τα πάντα ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής, δείχνει όμως προτίμηση σε turn-based, strategy, RPGs και θεωρεί το UFO: Enemy Unknown ως το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Κατά τα άλλα, προσπαθεί να κρύψει τα χελωνίσια αντανακλαστικά του αποφεύγοντας το competitive multiplayer γιατί, λέει, "δεν του ταιριάζει" και αναζητά τρόπους ώστε να αναγνωριστεί η "Church of Gaben" ως επίσημη θρησκεία στη χώρα μας.

11 Comments

  1. [QUOTE=”Bathory, post: 599512, member: 102742″]
    Ωραίο ριβιού ήταν μέχρι που έφτασα στο δεύτερο screenshot και πρόσεξα κάτι gamepad εικονίδια, οπότε έπραξα όπως κάθε λογικός άνθρωπος και το έκλεισα.

    [IMG]https://talkingwithemily.files.wordpress.com/2014/12/bbb5.gif[/IMG]
    [/QUOTE]

    Μη, είναι από Steam Controller!

  2. [QUOTE=”The Nameless One, post: 599547, member: 103605″]
    Πάλι να πεθάνεις θέλεις? :p
    [/QUOTE]

    Εμένα ο Ναυαρχούκος μου με φρόντιζε. Έναν τραυματισμό είχα μόνο (αν θυμάμαι καλά).

    Ευχαρίστως θα ξανάμπαινα στη μάχη ως Sir Dim Gian Bot υπό την καθοδήγηση του [USER=102598]@Admiral[/USER] . 😉

  3. [QUOTE=”Admiral, post: 599521, member: 102598″]
    Μη, είναι από Steam Controller!
    [/QUOTE]
    Χεχ, ήμουν σίγουρος!

    Τον Bathory υποψιάζομαι πρέπει να τον πόνεσε που τα TB μπορούν να παιχτούν και με χειριστήριο άνετα (fact) – στο μυαλό του έπαιξαν άμεσα συνειρμοί για κονσολίτιδα κλπ. – σε αντίθεση με τα RtWP. :trollface:

Αφήστε μια απάντηση

Related Articles

Back to top button
elGreek