REVIEWS
Trending

NIOH 2 – THE COMPLETE EDITION

Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει

Οι αναμνήσεις μου από το πρώτο Nioh είναι αρκετά νωπές. Το θυμάμαι σαν χτες, μολονότι έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια. Ένα παιχνίδι στο οποίο αφιέρωσα τριψήφιο αριθμό ωρών και δεν αισθάνθηκα ότι ήταν χρόνος σπαταλημένος. Κι ό,τι δε θυμόμουν λεπτομερώς, επέστρεφε στη μνήμη μου, όσο περισσότερο έπαιζα τη συνέχεια του. Άλλο ένα Nioh λοιπόν στα χέρια μας, άλλη μια πλήρης από περιεχόμενο έκδοση. Και φυσικά μία νέα ευκαιρία να ξαναγίνουμε πολεμιστές στην Ιαπωνία του 15ου αιώνα και να αναμετρηθούμε με λήσταρχους, σαμουράι εχθρικών φατριών και φυσικά Yokai. Απορία πολλών, υποθέτω, είναι κατά πόσο διαφοροποιείται το Nioh 2 από τον προκάτοχο του κι αυτή επιδιώκουμε να λύσουμε στο παρόν κείμενο.

Η φιλοδοξία του Νομπουνάγκα επισκίασε την ιστορία

Παρόλο που υπάρχει το 2 στον τίτλο, το νέο πόνημα της Team Ninja αποτελεί prequel του αρχικού παιχνιδιού. Τα γεγονότα του λαμβάνουν χώρα μερικά χρόνια πριν τα γεγονότα εκείνου του παιχνιδιού. Η πρώτη διαφορά έγκειται στο ότι αντί για κάποιο συγκεκριμένο χαρακτήρα, μπορούμε να δημιουργήσουμε εκείνο της επιλογής μας. O αρχικά ανώνυμος πρωταγωνιστής γίνεται μάρτυρας του φόνου της μητέρας του, λόγω της Yokai φύσης της (σύμφωνα με τους μύθους της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, τα πνεύματα αυτά μπορεί να είναι και καλόβουλα). Χρόνια αργότερα, ενώ ζει στην καλύβα του στο δάσος, αποξενωμένος γενικά από τους ανθρώπους, λαμβάνει ένα μήνυμα για να συναντήσει ένα μυστηριώδη άντρα. Αυτός συλλέγει και εμπορεύεται τις Amrita stones που περικλείουν μεγάλη δύναμη, ικανή να αλλάξει την πραγματικότητα. Στην παρέα τους θα μπει και μια κυνηγός Yokai και η ασυνήθιστη αυτή ομάδα θα βρεθεί σύντομα να αναλαμβάνει αποστολές για τον Oda Nobunaga (όπως και στο πρώτο Nioh, έτσι κι εδώ μπλέκεται η ιστορία με τη φαντασία).

My precious
Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τις Amrita Stones ουδείς…

Στις 55 περίπου ώρες που αφιέρωσα δε συνάντησα κάποια δυνατή σεναριακή στιγμή. Ουσιαστικά γίνεσαι ο παρατρεχάμενος του ανερχόμενου φεουδάρχη, στην προσπάθεια του να σταματήσει την έριδα των αντιμαχόμενων φατριών και να δει την Ιαπωνία ενοποιημένη. Τα backgrounds των χαρακτήρων παρουσιάζουν ενδιαφέρον, αλλά η ιστορία μοιάζει ελαφρώς ασύνδετη και μάλλον άχρωμη. Εδώ θα πει κανείς, μα και το πρώτο Nioh δεν είχε κάποια συγκλονιστική ιστορία. Δε θα διαφωνήσω αλλά η διαφορά είναι ότι εκεί είχε γίνει καλύτερη προσπάθεια σύνδεσης δευτερευόντων χαρακτήρων με το William και το ρόλο του στην ιστορία. Ο William είχε ξεκάθαρο στόχο στο ταξίδι του, η σκακιέρα στη δική του περιπέτεια ήταν πιο τακτοποιημένη. Στο Nioh 2 πολλοί χαρακτήρες παρελαύνουν αλλά λίγοι μένουν στη μνήμη διότι δεν κουμπώνουν το ίδιο καλά. H ψηφιακή περσόνα του χειριζόμαστε και η ύπαρξη του μέσα στο σύμπαν του παιχνιδιού δεν έχει την ίδια βαρύτητα με τον πρωταγωνιστή του προηγούμενου. Έχει ενδιαφέρον πάντως το να παρακολουθείς την εξέλιξη των σημαντικών npcs και τα γεγονότα που καθόρισαν τις μοίρες τους στο Nioh.

Ετοιμαστείτε να πεθάνετε ξανά. Ή μήπως όχι…;

Όταν είχε ανακοινωθεί για πρώτη φορά το παιχνίδι, ενδόμυχα πίστευα πως θα έκανε το μεγάλο βήμα στο σχεδιασμό των περιοχών. Πως από τη δομημένη σε missions περιήγηση θα υιοθετούσε μια σύνδεση των επιμέρους περιοχών σε ένα μεγάλο, ενιαίο Metroidvania χάρτη. Κάτι τέτοιο τελικά δε συνέβη και από αυτό κιόλας το γεγονός, η ταμπέλα “Nioh 1.5” που αρκετοί του προσάπτουν, το χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό. Το παιχνίδι δεν στοχεύει πρωταρχικά στο να κερδίσει νέους οπαδούς, αλλά να ικανοποιήσει τους ήδη υπάρχοντες. Πάντως, με βάση τη ροή της ιστορίας καταλαβαίνω πως μια διασύνδεση των αποστολών δε θα ωφελούσε το immersion, διότι αυτές χωρίζονται από σχετικά μεγάλες αποστάσεις πάνω στο χάρτη και κατά συνέπεια δε θα φαινόταν ρεαλιστική η συγχώνευση τους.

Heart of Winter
Οι αποστολές περιέχουν διακλαδώσεις, shortcuts, μυστικά κλπ. αλλά η δομή τους παραμένει απαράλλαχτη από το πρώτο παιχνίδι.

Το μεγαλύτερο μέρος του gameplay έχει μένει ίδιο. Ως εκ τούτου η ανάλυση των επιμέρους μηχανισμών στερείται νοήματος, καθώς όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να ανατρέξει στην παρουσίαση του προηγούμενου παιχνιδιού. Ας εξετάσουμε λοιπόν τι έχει αλλάξει σε σχέση με το πρώτο Nioh. Έχουν προστεθεί 4 νέα όπλα, ανεβάζοντας τον αριθμό στα 11, πολύ εντυπωσιακός για παιχνίδι της κατηγορίας. Το πρώτο από αυτά είναι τα Hatchets, μικρά τσεκούρια με παρεμφερές στυλ επιθέσεων με τα διπλά σπαθιά, που όμως μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για μάχη εξ αποστάσεως. Το δεύτερο είναι το Splitstaff, που μοιράζεται κάποιες τεχνικές με τη λόγχη, όμως εκείνο που το καθιστά μοναδικό είναι η αλυσίδα που κρύβεται μέσα και επιτρέπει στο όπλο να χωριστεί σε 2 άκρα και να δράσει ως μεγάλων διαστάσεων nunchacku. Το τρίτο είναι το Switchglaive το οποίο είναι κι αυτό με τη σειρά του είναι ένα αρκετά εξωτικό όπλο. Ουσιαστικά μοιάζει με πτυσσόμενο polearm-δρεπάνι, που αναλόγως stance μεταβάλλεται και ο τρόπος χρήσης του. Τέλος έχουμε τις… ταπεινές γροθιές (για την ακρίβεια διάφορα αξεσουάρ που ενισχύουν τη δύναμη των γροθιών), που εκ πρώτης όψεως φαίνονται να στερούνται την ισχύ ή το εύρος άλλων όπλων. Με μια ματιά όμως στο skill tree της συγκεκριμένης κατηγορίας διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για ένα από τα προηγμένα όπλα του Nioh 2. Με προσεκτική αλληλουχία κινήσεων και active skills, μπορούμε να κάνουμε Killer Combos™ που δεν αφήνουν περιθώρια αντίδρασης στους αντιπάλους. Οι φίλοι των fighting games θα βγάλουν τρελά γούστα.

Going up
Δείγμα από το φρεσκαρισμένο skill tree (ένα από τα πολλά του Nioh 2)
Omoshiroi
Το splitstaff επί τω έργω.

Όσον αφορά το σύστημα μάχης, έχουμε κάποιες σημαντικές προσθήκες. Πλέον το Living Weapon έχει δώσει τη θέση του στο Yokai Shift (μεταμόρφωση σε Yokai). Τα Yokai χωρίζονται σε 3 τύπους, αναλόγως του Guardian Spirit που έχουμε κάνει equip: Feral, Brute και Phantom. Αυτά διαθέτουν τόσο ξεχωριστές επιθέσεις με τα δικά τους animations, όσο και μοναδικά Burst Counters. Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη προσθήκη στο Nioh 2. Όπως υποδηλώνει και το όνομα πρόκειται περί μιας αποτελεσματικής άμυνας που ακυρώνει συγκεκριμένες επιθέσεις. Αυτές προμηνύονται από τους εχθρούς με μια κόκκινη λάμψη. Με σωστά χρονισμένη αντίδραση, ο αντίπαλος μένει εντελώς εξουθενωμένος (αδειάζει η ki μπάρα) και γίνεται έρμαιο των βίαιων ενστίκτων μας. Μάλιστα στα bosses, είναι μια αρκετά καλή τακτική που μας εξασφαλίζει γενναιόδωρα χρονικά περιθώρια να προκαλέσουμε ζημιά χωρίς φόβο αντιποίνων. Άλλη μια καινοτομία που φέρνει το 2ο παιχνίδι είναι τα Soul Cores, ψυχές που πέφτουν ως loot από διάφορα Yokai. Αυτές όχι μόνο δίνουν επιπλέον passive abilities αν τις τοποθετήσουμε στα slots του Spirit Guardian, αλλά μας επιτρέπουν για λίγα δευτερόλεπτα να πάρουμε την αντίστοιχη μορφή τους ή να επιτεθούμε με μια, συνήθως, σήμα κατατεθέν επίθεση.

Rock you to the core
Προσαρμόζοντας Soul Cores στο Guardian Spirit, μέχρι 2 στο πρώτο playthrough ανεξαρτήτως attunement limit.

Τα αφεντικά προκαλούν δέος και αρκετές φορές είναι αλλόκοτα (thank you based Japan). Κάτι που παρατήρησα στις μάχες με αυτά, είναι πως σε γενικές γραμμές μπορούσα να διαβάσω ευκολότερα τις κινήσεις τους σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Οι αναμετρήσεις μαζί τους έχουν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον αυτή τη φορά. Όταν έχουν ξεμείνει από ki για πρώτη φορά, μετατρέπουν τα πάντα γύρω τους στο Dark Realm. Εκεί έχουν αυξημένη άμυνα κι επίθεση, κάτι που ισχύει όχι μόνο για εκείνα αλλά και τον χαρακτήρα μας, αν χρησιμοποιεί Soul Core επιθέσεις ή έχει μεταβεί στο Yokai Shift. Αν ξεμείνουν από ki όσο είναι μέσα στο Dark Realm, τότε επανερχόμαστε στην πραγματικότητα και εκείνα πέφτουν κάτω εξαντλημένα και ανήμπορα να αντιδράσουν σε grapple επιθέσεις. Το Dark Realm μπορούμε να το συναντήσουμε και μέσα στις περιοχές (απ΄έξω μοιάζει με παχιά ομίχλη) και μπορούμε να το διαλύσουμε αν βρούμε το Yokai που το προκαλεί και το νικήσουμε.

Black & White
Μέσα στο Dark Realm, η χρωματική παλέτα περιορίζεται σε άσπρο, γκρίζο και μαύρο.

Πολύ σημαντική βοήθεια θα λάβουμε στο παιχνίδι από τους μπλε Revenants, φιλικούς avatars άλλων παικτών. Σε σημεία που υπάρχουν μπλε τάφοι, μπορούμε πληρώνοντας τα ανάλογα Ochoko cups (συνήθως drops από κόκκινους – εχθρικούς Revenants) να τους καλέσουμε. Αυτοί παραμένουν μαζί μας μέχρι πέσουν στην μάχη ή να εξολοθρεύσουμε συγκεκριμένο αριθμό εχθρών. Δε μπορώ να τονίσω αρκετά πόσο σημαντική είναι η βοήθεια τους, είτε πρόκειται για την αποφόρτιση του aggro ή τα διάφορα status effects που προκαλούν κ.α. Τέλος, βελτιώσεις υπήρξαν και στο crafting. Η διαδικασία του reforge αντικαταστάθηκε εξ ολοκλήρου από το temper. Με αυτό πλέον δεν αντικαθίσταται μία ιδιότητα σε ένα αντικείμενο τυχαία, αλλά μπορούμε να επιλέξουμε συγκεκριμένα από ένα pool ποια θέλουμε να περάσει στο αντικείμενο, με καλύτερης ποιότητας υλικά να δίνουν αναμενόμενα πρόσβαση σε pools με πιο σπάνιες ιδιότητες. Επιπροσθέτως, με το temper μπορούμε να αντικαταστήσουμε ιδιότητες και στα accessories, κάτι που στο προηγούμενο παιχνίδι ήταν αδύνατο αφού ήταν το μοναδικό κομμάτι του εξοπλισμού που δεν επιδεχόταν ουδεμία τροποποίηση.

Viper's Den
Αντιμετωπίζοντας ένα boss με τη βοήθεια ενός φιλικού revenant.

Wake up Samurai, we have a port to burn

H Koei Tecmo είναι περιβόητη για τις όχι ιδιαίτερα προσεγμένες μεταφορές των παιχνιδιών της στους υπολογιστές, σε αρκετές περιπτώσεις. Δυστυχώς μία τέτοια περίπτωση είναι και το Nioh 2. Για αρχή, το παιχνίδι φαίνεται να μην υποστηρίζει Windows 7 (δεν ξεκινούσε), γεγονός απαράδεκτο. Λέω «φαίνεται», γιατί κάποιοι χρήστες στα fora του Steam βρήκαν λύση από την πρώτη κιόλας μέρα, ενώ οι developers ακόμα δεν έχουν κάνει διαθέσιμο κάποιο σχετικό patch. Ενδεικτικά παραθέτω εκείνη που βοήθησε στην περίπτωση μου. Δεν υπάρχει τίποτα μέσα στο παιχνίδι που να δικαιολογεί τον αποκλεισμό αυτού του λειτουργικού. Ούτε φανταχτερά textures (δύσκολα θα εντοπίσετε διαφορές από το προηγούμενο παιχνίδι), ούτε τίποτα ρεαλιστικές φωτοσκιάσεις, ούτε καν το λανσάρισμα κάποιας υπερφιλόδοξης νέας τεχνολογίας. Ακόμα και η ταμπέλα του “Nioh 1.5” είναι μάλλον κολακευτική για τον τεχνικό τομέα. Ξεπερνώντας τον αρχικό σκόπελο, υπάρχουν κάποια περιστασιακά frame drops, τα οποία παραδόξως είναι συχνά στις cutscenes και μάλιστα κι εκείνες που είναι σαν κινούμενες ζωγραφιές από μελάνι.

BoJack from Japan
Team Ninja: «Ποιος ΤΟΛΜΗΣΕ να επικρίνει τη δουλειά μας»;;

Δε μου προξενεί έκπληξη το «κλασικό» πλέον, για τα δεδομένα της εταιρίας, παίζω με mouse και keyboard και βλέπω τα εικονίδια για gamepad στην οθόνη. Το μεγαλύτερο θέμα όμως που έχει το Nioh 2 είναι το memory leak που κάνει την εμφάνιση του μετά από 3-3μιση ώρες παιξίματος και κάνει το παιχνίδι ολοένα και λιγότερο ανταποκρίσιμο, έως ότου παγώσει εντελώς. Είναι εκείνο το πρόβλημα που έχει αναφερθεί περισσότερο από κάθε άλλο, οπότε θεωρώ πως οι δημιουργοί έχουν λάβει γνώση και θα το εξαλείψουν σύντομα. Πρέπει, κάποια στιγμή, κάθε δημιουργός να καταλάβει ότι αυτό που καθορίζει πρωτίστως ένα καλό PC port είναι η άψογη απόδοση του παιχνιδιού του σε μεγάλο εύρος μηχανημάτων και κατόπιν εξετάζει το πόσα εξτραδάκια θα υπάρχουν στις ρυθμίσεις των γραφικών…

Git Gourd

Το Nioh 2 αν και ευκολότερο του προκατόχου του, παραμένει ένα παιχνίδι που απαιτεί προσοχή και αφοσίωση για να ξεδιπλώσει τις χάρες του. Με τις βοήθειες που παρέχει είναι χωρίς αμφιβολία πιο φιλικό προς το μέσο χρήστη, συγκριτικά με το πρώτο. Με εξαίρεση την ιστορία και τη συνολική ποιότητα της PC έκδοσης, είναι ανώτερο από εκείνο σε όλους τους τομείς. Οι περιοχές και τα bosses που επαναλαμβάνονταν, έχουν περιοριστεί εδώ, ενώ το σύστημα μάχης παραμένει ένα από τα καλύτερα το καλύτερο που έχουμε δει σε παιχνίδι του είδους. Αν το Nioh δε σας κέρδισε, δύσκολα θα βρείτε κάτι στο δεύτερο που θα το αλλάξει αυτό. Αν το θέμα σας ήταν απλά η δυσκολία, θα ήταν προτιμότερο να ξεκινήσετε από το δεύτερο παιχνίδι της σειράς. Αν πάλι, λατρέψατε το πρώτο, εδώ θα βιώσετε την τελειοποίηση της συνταγής του.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 86%

86%

Δεν τολμάει ιδιαίτερα, αλλά στο τέλος απλά δε μας απασχολεί. Το ήδη βαθύ gameplay του πρώτου εμπλουτίζεται ακόμα περισσότερο και στους φαν των "masocore" action-rpg δίνει μεγαλύτερη δόση Nioh. Τονώνοντας λίγο παραπάνω την αυτοπεποίθηση τους αυτή τη φορά...

Παναγιώτης Μητράκης

Τέκνο των 80's, ξεκίνησε τη gaming πορεία του με κερματορουφήχτρες και το κλασικό Game Boy. Συνέχισε με διάφορες άλλες πλατφόρμες κατά τα 90's (ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του κατέχει το SNES) και ήρθε σε επαφή με το PC gaming το 1998, με παιχνίδια σταθμούς όπως Half-Life και System Shock 2. Δε λέει όχι σε (σχεδόν) κανένα είδος αλλά δείχνει μια προτίμηση σε RPG και survival horror και προσπαθεί να μυήσει κι άλλους στη θρησκεία των Silent Hill, των S.T.A.L.K.E.R. και των δημιουργιών της Looking Glass και της Obsidian.

Chosen Undead

Death Knight
Joined
Jul 14, 2015
Messages
2,738
Κάποια στιγμή εννοείται θα το τσιμπήσω. Πρώτα βέβαια έχω πολλές δουλειές με το 1 το οποίο έχω κάνει pause 2 φορές. Εννοείται θα πρέπει να τελειώσω πρώτα και τα Sekiro (αν μπορώ...) και The Surge 2 που πήρα τα Χριστούγεννα.
 

Admiral

Lich
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,131
Και εγώ θα ήθελα να το παίξω κάποια στιγμή αλλά φοβάμαι ότι θα φάω τέτοιο ξύλο που θα μου αφήσει ψυχικά τραύματα.
 

Adhan

Ρετροπιξελούμπεν
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
10,622
I mean... σε αρκετά σημεία μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι είναι πιο φιλικό, αλλά ειδικά η μισή 4η παράγραφος από το τέλος είναι σαν να γράφτηκε για σένα 😅

Spoiler alert: είναι πιο βατό από το πρώτο ακόμα κι αν δεν είχες εμπειρία από εκείνο (για διάφορους λόγους).
 

tommas

Half-Ogre
Joined
Dec 2, 2012
Messages
431
Σε κάποιον σαν εσένα και εμένα (αν και εγώ έχω "μόνο" 174 ώρες) φαντάζομαι δεν έχει κάτι ιδιαίτερο να πει....

Έχοντας τελειώσει το Sekiro (άλλες 133 ώρες και εκεί..) που και πιο διαφορετικό παιχνίδι ήταν και βγήκε μήνες νωρίτερα στο PC δύσκολο να μου κινήσει το ενδιαφέρον στο (προσεχές, έστω) μέλλον.

Η ιστορία του 1ου μέρους με τον William (ακόμα και αυτός είχε μια επίφαση ιστορικότητας) ή οποία βασιζόταν σε μια πραγματική περίοδο διαφοροποιούσε το game σε ικανοποιητικό βαθμό σε σχέση με τα DS series και το καθιστούσε πολύ πιο ενδιαφέρον. Συνεπώς το να μην υποδύεσαι συγκεκριμένο χαρακτήρα καταντάει σε μεγάλο αρνητικό.
 

Adhan

Ρετροπιξελούμπεν
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
10,622
Καλά κι αυτό στη Sengoku period βασίζεται με κάποια πραγματικά γεγονότα αλλά ο player created χαρακτήρας είναι σχετικά άχρωμος, δε βοηθάει κι ότι δεν είναι ιδιαίτερα ομιλητικός κι εκφραστικός.
Αν σου άρεσε το προηγούμενο, θα περάσεις ωραία. Τώρα ναι, αν ψάχνεις τίποτα ριζικές αλλαγές, δε θα τις βρεις εδώ.

Α, και έχουν σχεδόν πετάξει εκτός τις πολυαγαπημένες σου στιγμές στο πρώτο...
τις μάχες με ντουέτα και τις gauntlet-endurance :p
 

steel_havoc

Death Knight
Joined
Dec 3, 2012
Messages
4,089
Παίζω το πρώτο αυτό τον καιρό και έχω κολλήσει, οπότε το 2 σίγουρα θα το πάρω. Δεν με χαλάει ο τίτλος nioh1.5 πάντως, ξέρω οτι θα μου αρέσει και δεν θα ασχοληθώ άμεσα.
 

Adhan

Ρετροπιξελούμπεν
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
10,622
Εντάξει η φάση με τον Κύριο Άλογο είναι ξεκάθαρα beginner's trap. Πολύ εύκολο να την αναγνωρίσεις θα έλεγα, σε σχέση π.χ. με τον Black Knight του DS..
Και δεν έχει να κάνει με το αν έχεις παίξει Nioh 1. Βλέπεις μετά τον πρώτο, μικροσκοπικό εχθρό ένα γομάρι 3+ μέτρα με ένα ρόπαλο όσο ένας κορμός δέντρου και λες, τι; Ας δοκιμάσω (ok δε χάνεις και κάτι βέβαια αφού το shrine είναι κυριολεκτικά δίπλα); Είναι σαν σου λέει το game, "I dare you", προσπαθώντας με δυσκολία να κρύψει την trollface γκριμάτσα. Κι εννοείται ότι είναι προαιρετικός.
 

Adhan

Ρετροπιξελούμπεν
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
10,622
Κακώς δεν το στηλίτευσα στο κείμενο, αλλά ρε φίλε η συντριπτική πλειοψηφία (κρίνοντας από τους μπλε ρέβεναντς) έπαιζε γυναίκα.
Οι γουίμπους υπάρχουν και ζουν αναμεσά μας. Πείτε όχι στα γουαΐφου και τους ψηφιακούς χαλκάδες. Γραφτείτε στο σύλλογο μας!

Ωπ, καλώς τον @Chosen Undead. Τι λέει, όλα καλά;
 

Related Articles

Check Also
Close
Back to top button
Follow on Feedly