RESIDENT EVIL REQUIEM

Το Resident Evil Requiem είναι το 9o αριθμημένο μέλος της κλασικής σειράς της Capcom, και το 13ο main entry, αν υπολογίσουμε και τα 0, Revelations, Revelations 2 και Code Veronica ως βασικά επεισόδια. Το Requiem στον τίτλο υποδηλώνει κάποιου είδους κλείσιμο. Μια συμβολική “ταφόπλακα”, ένα μνημόσυνο. Στην πραγματικότητα, και χωρίς να θέλουμε να αναφερθούμε σε πτυχές της ιστορίας που μπορούν να αλλοιώσουν την εμπειρία σας, το Resident Evil Requiem σκαλίζει μνήμες παλαιότερων καταστάσεων και εποχών. Αυτή η αίσθηση προμνησίας και αναπόλησης, με σεβασμό και δέος που μας φέρνει μπροστά σε φαντάσματα του παρελθόντος. Σε γνώριμο φόβο, σε απώλειες που πλήγωσαν.

Αν μέναμε μόνο στα περί νοσταλγίας, θα ήταν παραπλανητικό για το ύφος του Resident Evil Requiem (RER για χάρη συντομίας στο εξής). Η συνταγή του παιχνιδιού μπορεί να ακολουθεί δοκιμασμένα, αγαπημένα μονοπάτια και σε σημεία να μοιάζει ακόμα και με best of της σειράς, αλλά προσφέρει πληθώρα νέων συγκινήσεων και αγωνιωδών στιγμών. Ένα RER που αρχικά προοριζόταν για open world, multiplayer παιχνίδι. Ευτυχώς για εμάς, οι δημιουργοί συνειδητοποίησαν ότι δεν είναι αυτή η κατεύθυνση που επιθυμούμε για τη σειρά. Και έτσι το Requiem αναπτύχθηκε ως single-player, survival horror, το οποίο όχι μόνο έχει σπάσει το ρεκόρ για τις πωλήσεις στο συντομότερο διάστημα (5 εκατομμύρια σε 5 ημέρες) αλλά είναι ψηλά και στις προτιμήσεις των παικτών. Εδώ θα δούμε τι το κάνει τόσο αγαπητό.

Η ιστορία μας βρίσκει το 2026, όπου ήδη καταγράφονται 5 επιβεβαιωμένοι θάνατοι επιζώντων της Raccoon City. Αυτοί οι θάνατοι είναι αφύσικοι, αφού τα θύματα φαίνεται να είχαν παρουσιάσει συμπτώματα μόλυνσης παρόμοια με εκείνα του T-virus. Στην έρευνα εμπλέκεται το FBI, καθώς και η DSO, μια οργάνωση που περιλαμβάνει τους κορυφαίους ομοσπονδιακούς πράκτορες και έχει στόχο την αντιμετώπιση τρομοκρατίας βιολογικών όπλων. Το πρώτο εκπροσωπεί η Grace Ashcroft, ενώ τη δεύτερη ο Leon Kennedy. H Grace κατόπιν εντολής του ανωτέρου της μεταβαίνει στο μέρος όπου εντοπίστηκε το τελευταίο θύμα. Το οποίο είναι το ξενοδοχείο όπου δολοφονήθηκε η μητέρα της πριν χρόνια, προσπαθώντας να φυλάξει ένα μεγάλο μυστικό. Τυχαίο γεγονός; Όσον αφορά τον Leon, πέρα του καθήκοντος, υπάρχει και προσωπικό διακύβευμα, καθώς έχει αρχίσει να εμφανίζει κι εκείνος συμπτώματα της μόλυνσης. Η ιστορία είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες που έχουμε δει στη σειρά, ενώ μας περιμένουν και κάποιες ωραίες ανατροπές, προς το τέλος.

Οι 2 πρωταγωνιστές έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες. Η νεαρή κοπέλα είναι εσωστρεφής και άπειρη σε πραγματική δράση, αφού έως τώρα είχε διαχειριστικό ρόλο (αναλύτρια). Είναι ο καθημερινός άνθρωπος που μπορείς να ταυτιστείς, όπως και ο Ethan στο παρελθόν. O Leon κουβαλάει εμπειρία χρόνων και μοιράζει πόνο και φονικές ατάκες. Είναι λογικό να είναι ψύχραιμος και απόλυτα συγκροτημένος, καθώς έχει δει σημεία και τέρατα (κυριολεκτικά) και έχει επιβιώσει. Από τους παλιούς, είναι εκείνος με την καλύτερη εξέλιξη χαρακτήρα κατά τη διάρκεια της σειράς: από ιδεαλιστή rookie cοp, σε ώριμο 50άρη που φαρμάρει αύρα σχεδόν σε κάθε του σκηνή. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που είναι ο πιο δημοφιλής αυτή τη στιγμή.

Αυτή η αντίθεση των 2 χαρακτήρων προσδίδει μια γοητεία στο παιχνίδι, καθώς μέσα από την οπτική του καθενός μεταφέρουν το ό,τι βιώνουν, με τα συναισθήματα που τους δημιουργεί. Οι σκληρές, αγωνιώδεις καταστάσεις που μας υποβάλλει το Requiem είναι κάτι πρωτόγνωρο για τη Grace. O Leon όμως έχει βρεθεί αντιμετωπός με αυτές στο παρελθόν και πλέον είναι too old for this shit. H σκηνοθεσία και η παρουσίαση του τίτλου είναι εξωπραγματικές, αντάξιες μιας AAA παραγωγής. Είπαμε επίσης, πόσο δυνατές είναι οι ερμηνείες όλων των χαρακτήρων, ειδικά του Victor και της Grace; Το μεστό γράψιμο που ξεκίνησε από το Resident Evil 7: Biohazard συνεχίζει να υπάρχει κι εδώ, και κάνα δυο αυτοσαρκαστικές σκηνές λειτουργούν ευεργετικά στη βαριά ατμόσφαιρα του τίτλου.

Όπως θα ήταν αναμενόμενο, το gameplay έχει προσαρμοστεί στην ψυχοσύνθεση των 2 πρωταγωνιστών. Τα τμήματα που ελέγχουμε τη Grace είναι αγνό survival horror. Τα resources είναι περιορισμένα και κάθε σφαίρα ή βότανο που βρίσκουμε μετράει. Το stealth βοηθάει σε αυτό, με τους περισσότερους εχθρούς να μας εντοπίζουν με βάση το πόσο κοντά είμαστε στο ορατό τους πεδίο, ενώ κάποιοι λίγοι αντιδρούν στο θόρυβο ή στο φως του φακού. Στο RER υπάρχει ένα απλοϊκό σύστημα crafting που δίνει πρόσβαση σε μερικά χρήσιμα αντικείμενα: από μόνιμες αναβαθμίσεις στη Grace, μέχρι πυρομαχικά, health injectors και μολότοφ. Το βασικό συστατικό είναι μολυσμένο αίμα που περιστασιακά αφήνουν κάτω οι εχθροί ή βρίσκουμε σε διάφορους περιέκτες και μπορούμε να συλλέξουμε με μια συσκευή που αποκτούμε νωρίς. Γενικά η περιπέτεια της Grace είναι σαφέστατα επηρεασμένη από το Resident Evil 7 (δεν προκαλεί έκπληξη, διότι εμπλέκεται ο σκηνοθέτης εκείνου του παιχνιδιού), ενώ ένα τμήμα θυμίζει… Amnesia: The Bunker.

Δυνατότητα για αθόρυβη προσέγγιση υπάρχει και στη μεριά του Leon – μάλιστα εδώ μπορούμε να εκτελέσουμε τους αντιπάλους μας με takedowns – κάνοντας τα πράγματα ακόμα πιο εύκολα. Δεν κρίνεται υποχρεωτικό πάντως, καθώς υπάρχει πληθώρα πυρομαχικών, τόσο μέσω crafting όσο και διάσπαρτων στο περιβάλλον, και όπλων (τα οποία μπορούν να γίνουν ακόμα πιο αποτελεσματικά μέσω αναβαθμίσεων). Το gameplay του Leon είναι ένας συνδυασμός Resident Evil 2 με Resident Evil 4: παίρνει τις πιο αργές, υποβλητικές στιγμές του πρώτου χτίζοντας σιγά-σιγά ένταση και πετάει μέσα τις εκρήξεις αδρεναλίνης του δεύτερου, με σεκάνς που μας την πέφτουν πολυάριθμοι απέθαντοι. Στο σημείο αυτό, δε θα ήταν υπερβολή, να πούμε πως η μάχη στο δικό του μέρος της ιστορίας, είναι ό,τι καλύτερο έχει δώσει η σειρά μέχρι σήμερα.

Το Requiem μας δίνει την επιλογή κάμερας μεταξύ πρώτου και τρίτου προσώπου (προτείνεται από τις ρυθμίσεις για τον έλεγχο της Grace η πρώτη ενώ για τον έλεγχο του Leon η δεύτερη οπτική, που μας βρίσκει σύμφωνους). Ο χειρισμός και με τα δύο perspectives είναι άμεσος και δε θα συναντήσετε κανένα θέμα. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για την campaign του Leon, ειδικά το σημείο όπου επιστρέφουμε σε γνώριμα εδάφη (ζητάμε προκαταβολικά συγνώμη από τους περίπου 10 αναγνώστες μας που δεν είχαν δει ούτε ένα trailer του παιχνιδιού μέχρι σήμερα). Όλο αυτό είναι τόσο αριστοτεχνικά στημένο, που κάνει την επιστροφή στο Ishimura στο Dead Space 2, να μοιάζει παικτικά και συναισθηματικά ως tech demo. Δεν μιλάμε απλά για member berries, αλλά μια αλληλουχία γεγονότων και σκηνών (και όχι μόνο), που όσους είχαν παίξει το RE2, θα τους πλακώσει η νοσταλγία σαν πέτρινος τοίχος. Σταματάμε εδώ, προς αποφυγή spoilers.

Ο τεχνικός τομέας είναι απαράμιλλος. Όχι πως περιμέναμε κάτι λιγότερο από την RE Engine, αλλά εδώ ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Σε σύγκριση με τα 7 και Village, το Requiem έχει σχεδιαστεί με το Ray Tracing κατά νου, από την αρχή. Ακόμα και με την επιλογή Νormal, είναι αισθητή η διαφορά ποιότητας, ενώ δεν είναι παραμελημένο το optimization. Η σκοτεινή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του πρώτου μισού και η σχεδόν μετα-αποκαλυπτική του δεύτερου αποτυπώνεται με τρομακτική λεπτομέρεια στις οθόνες μας. Φυσικά, οι διαμελισμοί και το γενικότερο gore παραμένουν από τα highlight. Στο σύστημα δοκιμής (Windows 10 Pro, AMD Radeon RX 6800XT, Corsair Vengeance RGB Pro 32GB , AMD Ryzen 7 5800X), με FSR 3.1.5 ενεργό, όλες τις ρυθμίσεις στο μέγιστο και κόφτη FPS στα 120, τα frames κυμαινόντουσαν από 85-120. Χωρίς το FSR, ήταν στα 45-60 αλλά λόγω της γρήγορης δράσης του παιχνιδιού προτιμήθηκε η ενεργοποίηση του. Ο ήχος ομοίως είναι σε υψηλά επίπεδα, τόσο τα διάφορα εφέ και ο τρόπος που μπορούμε να αντιληφθούμε την πηγή προέλευσης τους (η εμπειρία απογειώνεται με ακουστικά), όσο και το soundtrack που σε στιγμές με αυτές τις τραβηγμένες synth νότες, θύμιζε κάτι από S.T.A.L.K.E.R.

Η συνολική εμπειρία που προσφέρει το RER είναι τόσο χορταστική, που το να αναζητάς μελανά σημεία σε αυτό, είναι σα να ψάχνεις βελόνα στα άχυρα. Παρόλα αυτά, οφείλουμε να είμαστε αντικειμενικοί. Όσον αφορά την ιστορία, υπάρχουν λίγα σημεία που είναι θολά (π.χ. ένα από αυτά αφορά την αιτία μόλυνσης του Leon), ενώ κάποια ερωτήματα μένουν αναπάντητα (στο νου έρχεται μία σκηνή στα post-credits) οπότε πιθανόν να πρέπει να περιμένουμε απαντήσεις σε κάποιο DLC ή στο επόμενο μέρος. Όσον αφορά το gameplay, το μόνο που ψέγουμε είναι την έλλειψη κάποιου επιπλέον mode τύπου Mercenaries, και εκείνη ενός πραγματικού New Game +, καθώς αυτή τη στιγμή μεταφέρονται ελάχιστα στοιχεία από τη μία ολοκληρωμένη απόπειρα μας στην επόμενη.

Το Resident Evil Requiem είναι το καλύτερο Resident Evil από εποχής RE 4 (μιλώντας πάντα για νέα μέρη της σειράς). Συνεχίζει το απίστευτο σερί ποιοτικών κυκλοφοριών από το Resident Evil 7 και πρόκειται για ένα από τα κορυφαία παιχνίδια τρόμου που είδαμε την τελευταία δεκαετία. To Requiem έχει φτιαχτεί από ανθρώπους που καταλαβαίνουν απόλυτα τι ζητάμε από ένα σύγχρονο survival horror και το δίνει απλόχερα. Με μια φοβερή ατμόσφαιρα, ρυθμό που δεν κάνει κοιλιά, εναλλαγή παραστάσεων, δράση και τρόμο (με την πλάστιγγα να γέρνει υπέρ του δεύτερου στοιχείου) και φινιρισμένο gameplay στο απόγειο της σειράς.

Το Resident Evil Requiem κυκλοφορεί στην αγορά από την εταιρία CD Media την οποία ευχαριστούμε για την παροχή του review code.

Go to discussion...