REVIEWS

THE SEXY BRUTALE

Ίσως το αρχικό άκουσμα του τίτλου “The Sexy Brutale” να φέρνει στο μυαλό κάποια δερματόδετη έκδοση, από την βιβλιοθήκη του Μποράτσου, γεμάτη τολμηρές λιθογραφίες εποχής σε Λαβκραφτικές περιπέτειες. Στην πραγματικότητα, Sexy Brutale είναι το όνομα του καζίνο, εντός της έπαυλης ενός Μαρκησίου με ακριβά γούστα και πάθος για την μεγάλη ζωή. Όλη η έπαυλη, από τα δωμάτια των επισκεπτών, τα μπαρ και τα καπνιστήρια, έως και τους κήπους και τα δωμάτια υπηρεσίας μαστίζεται απ’ την κατάρα της επανάληψης της ίδιας μέρας, σαν χτυπήσουν τα ρολόγια δώδεκα. Σαν να μην έφτανε όμως αυτό, το υπηρετικό προσωπικό, γητεμένο από δαιμονικές μάσκες μπαλ-μασκέ, σε κάθε αέναο κύκλο σχεδιάζει και εκτελεί τις δολοφονίες των επισκεπτών της έπαυλης, ακολουθώντας πιστά το τελετουργικό του.

The Sexy brutale Shot1Ο πρώτος από τα άτυχα θύματα που δίνει και την ικανότητα χειραγώγησης του χρόνου.

Ο μόνος ικανός να διατηρεί τη μνήμη του μετά από κάθε μηδενισμό του ρολογιού, είναι ο χαρακτήρας μας, ο ιερέας Boone Lafcadio και αυτό αντικατοπτρίζεται δυναμικά στο gameplay. Αν λόγου χάρη δούμε με τα μάτια μας ένα κρυφό πέρασμα να ανοίγει, την επόμενη μέρα θα ξέρουμε που βρίσκεται και θα μπορούμε να το αξιοποιήσουμε. Αν ο ιερέας έρθει σε επαφή με τα θύματα ή το προσωπικό, οι μάσκες τους του επιτίθονται, αποτρέποντας την φυσική επαφή, σκοτώνοντας τον ιερέα και μηδενίζοντας έτσι τη μέρα. Επομένως η δράση είναι πάντα παρασκηνιακή, μέσα από κλειδαρότρυπες, κρυφακούγοντας συνομιλίες ή αλλάζοντας θέση σε αντικείμενα κ.ο.κ ούτως ώστε να αποφευχθούν με τη σειρά οι θάνατοι εννιά καλεσμένων και να λυθεί το μυστήριο πίσω από την κατάρα της έπαυλης.

The Sexy brutale Shot2Ο Καθηγητής Δαμάσκηνος, στην βιβλιοθήκη, με κηροπήγιο.

Κυριαρχεί έντονο σκοτεινό χιούμορ, με ατμόσφαιρα Εγγλέζικου whodunit και ταυτόχρονα μια Ισπανόφωνη πιο αλέγκρα πινελιά με φιλοσοφία για το θάνατο που θυμίζει την γλυκόπικρη μελαγχολία του Grim Fandago. Ίσως αυτό έχει να κάνει με την δυαδική ανάπτυξη του έργου από την Cavalier Game Studios, που είχε την αρχική ιδέα και εδράζει στο Ηνωμένο Βασίλειο και την ισπανική Tequila Works, γνωστή για το Deadlight και το επερχόμενο και πολλά υποσχόμενο RiME.

Η σύμπραξη αυτή παρέδωσε ένα παιχνίδι που ακτινοβολεί στον εικαστικό του τομέα. Κάθε δωμάτιο είναι από μόνο του ένα έργο τέχνης και παρότι ο χρόνος κυλά αμείλικτα, έπιασα αρκετές φορές τον εαυτό μου απλά να χαζεύει τις λεπτομέρειες στα κάδρα, τις σκαλιστές μπρεζιέρες και τις φορτωμένες βιβλιοθήκες. Τα backgrounds σε κάθε δωμάτιο θυμίζουν τις παλιές χρυσές μέρες των πανέμορφων pre-rendered και hand-drawn σκηνικών των adventures στα τέλη των 90’s.

The Sexy brutale Shot3Από τα εξαιρετικά σκηνικά που θυμίζουν adventure των ύστερων 90’s.


Μιας και αναφέρθηκε, κατά κύριο λόγο το Sexy Brutale συμπεριφέρεται σαν adventure, με μια puzzle πινελιά. Ο βασικός μηχανισμός είναι ο εντοπισμός του επόμενου θύματος, η ανάλυση της σκηνής του φόνου μέσα από διαδοχικές επαναλήψεις της μέρας και τέλος η αποτροπή του φόνου με την χρήση αντικειμένων. Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για κάτι δύσκολο, στο οποίο θα βαλτώσει κάποιος και θα χρειαστεί να ανατρέξει σε οδηγό ή να στύψει το μυαλό μερόνυχτα, χωρίς όμως να είναι και τελείως απλοϊκό. Οι γρίφοι είναι γραμμικοί και αρκετά διαισθητικοί και ίσως θα σήκωναν λίγη περισσότερη δυσκολία και έμφαση στις adventure καταβολές. Η επιλογή αυτή όμως έγινε μάλλον για να δοθεί περισσότερη έμφαση στην πίεση του χρόνου και την αμεσότητα των καταστάσεων, χωρίς να υπάρχουν μεγάλες στάσεις για σκέψη.

The Sexy brutale Shot4No Hay Banda!

Οι μουσικές επιλογές, κυρίως jazz / electro swing, ντύνουν ταιριαστά το βικτωριανό και στημπανκίζον περιβάλλον της έπαυλης. Οι ήχοι του περιβάλλοντος όπως πυροβολισμοί, σπάσιμο γυαλιών ή βήματα που πλησιάζουν και πόρτες που τρίζουν είναι ζωτικής σημασίας για τον προσανατολισμό και την σύνθεση της εικόνας του τελικού φονικού. Μετά από τις αμέτρητες επαναλήψεις το ρολόι καθίσταται σχεδόν άχρηστο αφού συγκεκριμένοι ήχοι, όπως το σπάσιμο μιας κεντρικής τζαμαρίας, φέρνουν ακριβώς στο μυαλό την ώρα του που λαμβάνει χώρα ο συγκεκριμένος φόνος.

Η δράση χωρίζεται πρακτικά σε τρία μέρη. Το πρώτο λειτουργεί ως tutorial όπου κάθε τμήμα της έπαυλης ανοίγει μετά την επίλυση του κάθε φόνου, αφού δοθεί στον ιερέα η μάσκα του θύματος που σώθηκε και μαζί με αυτή, μια δύναμη που ξεκλειδώνει την πρόσβαση στα επόμενα δωμάτια. Εκεί γίνεται η εξοικείωση με τον μηχανισμό θανάτου/αναγέννησης και η αναστολή της αυτόματης προσπάθειας του παίκτη να αποφύγει το θάνατο.

Στο επόμενο μέρος ένα μεγαλύτερο κομμάτι της έπαυλης ανοίγει. Αυτό επιτρέπει και το κυνήγι των πολλών μυστικών θησαυρών και ιστοριών της, χτίζοντας μια αληθινή αίσθηση στοιχειωμένου μεγάρου. Μεγάλη αξία του παιχνιδιού η συλλογή των collectibles καθώς προσφέρει μια αληθινή αίσθηση επιβράβευσης και δίνει ψυχή στην εξερεύνηση των δωματίων.

The Sexy brutale Shot5Η είσοδος του καταραμένου καζίνο.

Τέλος έχουμε τη μεγάλη κλιμάκωση που οδηγεί στο φινάλε, με μεγαλύτερη βαρύτητα να δίνεται στην ενδιαφέρουσα ιστορία της έπαυλης και των επισκεπτών της, παρά κλιμάκωση της δυσκολίας των γρίφων.

Γενικότερα παρότι δεν είναι εξ αρχής αντιληπτό, η μεγαλύτερη βαρύτητα δίνεται στην ιστορία και προσωπικά θεώρησα την τελική έκβαση εξαιρετική ως κλείσιμο της ιστορίας. Δεν θα μπορούσα να μην τονίσω για ακόμη μια φορά το αξιοζήλευτο ταλέντο των καλλιτεχνών που φιλοτέχνησαν τα περιβάλλοντα, τους χαρακτήρες και τα animation τους. Η μηχανή που χρησιμοποιήθηκε είναι η Unity και μοναδικό πρόβλημα είναι μια μικρή σύγχυση στον χειρισμό του χαρακτήρα, όταν δίνεται η εντολή να ανοίξει κάποια πόρτα για να αλλάξει δωμάτιο και μια αδικαιολόγητη πτώση frames σε κάποιους χώρους.

Παρότι η ιδέα σαγήνεψε πολλές φορές την τέχνη (Groundhog Day, Run Lola Run, Edge of Tomorrow, Source Code, Triangle και πληθώρα σειρών όπως X-Files, Charmed), ενέχει ένα σημαντικό κίνδυνο: η επανάληψη των σκηνών να οδηγήσει σε ανία και κορεσμό. Τούτο αποφεύγεται στο The Sexy Brutale, λόγω της εξάωρης διάρκειάς του, ακριβώς αρκετή για να ειπωθεί η ενδιαφέρουσα ιστορία πάνω στην ιδέα, χωρίς όπως λένε οι Εγγλέζοι να υπερβεί τη διάρκεια του καλωσορίσματός του. Το υψηλότατων επιπέδων ποιότητας και εικαστικής αξίας ντεμπούτο της Cavalier Games σε συνεργασία με την Tequila Works, μας κρατά σε αναμονή για περισσότερα.

Αγόρασέ το τώρα στο GoG.com κάνοντας κλικ εδώ και στήριξε την αγαπημένη σου ημιθανή, ψευδοχαρντκοροποιημένη κοινότητα!

Pros

  • Μια ολοζώντανη έπαυλη γεμάτη αμαρτίες και ιστορίες να πει
  • Κυνήγι collectibles με νόημα και ενδιαφέρον
  • Άριστος εικαστικός τομέας
  • Ενδιαφέρουσα ιδέα γυρίσματος του χρόνου…

Cons

  • … που θα μπορούσε να έχει καλύτερη υλοποίηση με λιγότερη γραμμικότητα στην επίλυση των φόνων
  • Κάποια μικρά κολλήματα στο animation στις αλλαγές δωματίων και μικρή πτώση του framerate χωρίς προφανή λόγο
  • Το πρώτο μέρος είναι περιοριστικό και υπερβολικά γραμμικό
  • Η σχέση ήχων περιβάλλοντος / μουσικής κάποιες φορές δεν εξισορροπείται καλά, δημιουργώντας όχληση

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 78%

78%

Tags

Σπύρος Μπλιάγκος

Εισήλθε στον χώρο του PC Gaming από νεαρότατη ηλικία, χάρη στον αρχετυπικό, μεγαλύτερο Cool ΞάδερφοTM και ένα Amstrad CPC, με ένα μικρό κονσολό-διάλειμμα μεταξύ 1995-1999. Εμφορείται από μηδενιστικές σκέψεις, που προσπαθεί ατυχώς να σκεδάσει, αναζητώντας απαντήσεις σε προαιώνια ερωτήματα σε όλα τα genres.

Related Articles

12 Comments

  1. Ωραία παρουσίαση. Δείχνει πανέμορφο, αλλά μου φαίνεται πολύ περίεργο παιχνίδι.
    +1 για τις Μάγισσες 😉 το Source Code δε βλέπεται, πολύ κουραστικό.

  2. Θενκς, Βάσσια. Το Source Code, προσωπικά το βρήκα μεγάλη μάπα αλλά έπρεπε να αναφερθεί – δεν ήταν τελικά τόσες πολλές όσο νόμιζα οι ταινίες. Είναι σίγουρα περίεργο αλλά μετά από λίγη ώρα βγάζει νόημα μέσα στον δικό του κόσμο το Sexy Brutale.

  3. Ευχαριστούμε για το ριβιού!

    Καθώς είμαι φαν ταινιών και κυρίως Groundhog Day style επεισοδίων τηλεοπτικών σειρών (Τρομερά τα επεισόδια των Stargate-SG1 και Supernatural, πολύ καλά τα επεισόδια των Buffy, Eureka, Angel και Fringe), δεν θα μου ξεφύγει το παίγνιο και ελπίζω να καταφέρω σύντομα να του ρίξω καμιά ματιά. 🙂

  4. Θυμάσαι καθόλου ποιο ήταν το επεισόδιο στο Supernatural; Σπάω το κεφάλι μου και δεν μπορώ να θυμηθώ, ενώ μου είχε έρθει η σειρά στο μυαλό.

  5. Έλα ρε, δηλαδή μιλάμε για καθαρό single player με story; Μου είχε καρφωθεί μια ιδεοληψία πως επρόκειτο για Μομπολολοειδές ανθυποπαίγνιον και σκεφτόμουν “κρίμα το εικαστικό”. Θα το χτυπήσω σωποτεδήποτε με αυτά που διαβάζω, Σύντροφε Γκοφρετίνο!

  6. Ρε και θυμάμαι που μου είπες κάτι για μουλτιπλέηερ και τέτοια ειδεχθή και αναρωτιόμουν τι έχω καταλάβει λάθος.

Leave a Reply

Check Also

Close
Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close