REPLACED

Μερικά παιχνίδια απλά μιλούν σε εσένα, στις εμπειρίες σου, στο θυμικό σου. Μερικά παιχνίδια προκαλούν όχι ακριβώς σύγκρουση αλλά σίγουρα… ένταση μεταξύ του reviewer και του gamer που υποχρεωτικά συμβιώνουν στο μυαλό. Ο reviewer θέλει να επισημάνει και τα θετικά αλλά και τα αρνητικά του Replaced, να τα σταθμίσει ψυχρά και να βγάλει μια δίκαιη βαθμολογία. Ο gamer θέλει να αφήσει όλα τα τυπικά στην άκρη και να εκφράσει αυτό που ένιωσε μέσα του παίζοντας, χωρίς “συν” και “πλην”. Τι λέτε, να τους ακούσουμε και τους δύο και να δούμε σε τι συμπέρασμα θα καταλήξουμε;

Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ REVIEWER

To Replaced ανήκει στο είδος των 2D action platformers με ολίγα στοιχεία από stealth και puzzle solving. To χαρακτηρίζω μεν 2D διότι κινούμαστε κατά κανόνα σε δισδιάστατο πεδίο ωστόσο η τεχνοτροπία της παρουσίασης συνδυάζει 2D sprites με 3D backgrounds τα οποία αλλάζουν προοπτική, περιστρέφονται και λαμβάνουν κινηματογραφικές γωνίες για να δώσουν ένα πιο θεαματικό ή ατμοσφαιρικό λουκ στην δράση. Η συνολική εικόνα των γραφικών θυμίζει τα HD-2D παιχνίδια της Square αλλά σε ένα κατά την γνώμη μου πολύ ανώτερο επίπεδο, με εκπληκτική αισθητική στα textures και συχνά εντυπωσιακά lighting effects. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο τομέας των γραφικών είναι το μεγαλύτερο ατού του Replaced και πιστέψτε με, το οπτικό αποτέλεσμα είναι ακόμη καλύτερο αν το δείτε από κοντά – ούτε οι εικόνες ούτε τα videos αρκούν για να αποδώσουν πλήρως δικαιοσύνη στην δουλειά των developers.

Το gameplay, αντικειμενικά, δεν βρίσκεται στα ίδια επίπεδα. Θα το χαρακτήριζα διεκπεραιωτικό καθώς δεν έχει κάποιο σημαντικό πρόβλημα αλλά από την άλλη δεν ξεχωρίζει και σε τίποτα. Τα βασικά gameplay sequences που περιλαμβάνει το Replaced, πέραν την απλής περιήγησης στα levels, είναι το ελαφρύ platforming που ενίοτε χρειάζεται για να προχωρήσετε παρακάτω, το puzzle solving ορισμένων απλοϊκών γρίφων, το stealth που επίσης δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες και φυσικά η μάχη εναντίον των διάφορων εχθρών που ξεπροβάλλουν εδώ κι εκεί για να σας ξυλοφορτώσουν. Το combat system θυμίζει ελαφρώς Dark Souls με την έννοια ότι υπάρχει animation priority και άρα η επιλογή της στιγμής στην οποία θα επιτεθείτε θέλει προσοχή, αν και οι developers φρόντισαν με τα πρώτα patches να καταστήσουν πιο εύκολο το move cancelling μετά από παράπονα ότι η μάχη δεν ήταν αρκετά responsive. Έπαιξα και πριν και μετά το patch και δεν μπορώ να πω ότι παρατήρησα κάποιο ιδιαίτερο θέμα με το responsiveness. Προοδευτικά ξεκλειδώνονται επιπλέον abilities που δίνουν έξτρα επιλογές τόσο εντός όσο και εκτός μάχης αλλά η μικρή ποικιλία σε εχθρούς καθιστά τις combat sequences κάπως επαναλαμβανόμενες. Ευτυχώς η συχνότητά τους δεν είναι τέτοια που να κουράζει.

Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για την πλοκή, τους διαλόγους και γενικά το storytelling. Βρισκόμαστε σε μια εναλλακτική εκδοχή των 1980s και τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Μετά την πυρηνική καταστροφή (φυσικά υπήρξε πυρηνική καταστροφή) οι φραγκάτοι και μπρούκληδες έχουν κλειστεί πίσω από τα τείχη της Phoenix City, μιας μεγαλούπολης υπό τον έλεγχο της παντοδύναμης Phoenix Corporation που πειραματίζεται με ΑΙ και βλέπει όσους ζουν έξω από την πόλη ως σκουπίδια, κατάλληλα μόνο για (εκούσιοι ή ακούσιοι) δωρητές οργάνων για τους VIPs. Ο πρωταγωνιστής ονόματι Warren Marsh εργάζεται ως ερευνητής και προγραμματιστής AI επάνω στον υπερυπολογιστή R.E.A.C.H. μέχρι που ένα ατύχημα στο εργαστήριο προκαλεί μια εντελώς αναπάντεχη κατάσταση: Ο “εγκέφαλος” του υπολογιστή μεταφέρεται στο σώμα του Warren! Από αυτό το συμβάν θα ξετυλιχθεί μια ιστορία με μυστήριο, συναίσθημα και φιλοσοφικές προεκτάσεις. Το γράψιμο είναι επαρκές και η εξέλιξη της πλοκής φθάνει σε ένα ικανοποιητικό φινάλε, χωρίς να αποτελεί κάτι το ξεχωριστό αλλά και χωρίς να απογοητεύει.

Συνοψίζοντας, το Replaced είναι ένα τίμιο 7/10 που δικαιολογεί τα χρήματα που ζητά (20 ευρουλάκια για 10 περίπου ώρες χονδρικά). Ο τεχνικός του τομέας είναι εκπληκτικός, η ατμόσφαιρα δυνατή και το gameplay όχι κακό, όμως η αλήθεια είναι ότι κανένα άλλο στοιχείο πλην των γραφικών δεν ξεχωρίζει ώστε να φέρει το παιχνίδι στα υψηλότερα στρώματα της βαθμολογίας. Δεν πιστεύω ότι θα απογοητευθείτε εάν το αγοράσετε αλλά δεν ανήκει και στα σπέσιαλ εκείνα indie games που λες ότι “πρέπει να παίξω εδώ και τώρα”.

Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ GAMER

Λοιπόν, ακούσατε τον παραπάνω τον ψυχρό και αδέκαστο, ακούστε τώρα και μένα. Υπάρχουν περιπτώσεις που ένα παιχνίδι σου κάνει ένα κλικ, σου βγάζει ένα feeling που δεν περιγράφεται εύκολα με λόγια και δεν μπορεί να αναλυθεί με αντικειμενικό και εργαστηριακό τρόπο. Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε το Replaced με αιχμαλώτισε στον κόσμο του. Ο συνδυασμός των γραφικών, της μουσικής, του setting, της ατμόσφαιρας, μίλησε στην ψυχή μου με μια ένταση που δεν περίμενα, όπως πιστεύω ότι θα κάνει και στα περισσότερα παιδιά των 80s που μεγάλωσαν αλλά δεν ξέχασαν. Όταν ένα παιχνίδι σε αναγκάζει να σταματήσεις την περιήγηση στο level για να θαυμάσεις τις λεπτομέρειες στο background, όταν σε κάνει να κάτσεις να ακούσεις ένα ατμοσφαιρικό ηλεκτρονικό κομμάτι που ξεκλείδωσες ως collectible, όταν σε ωθεί να τελειώσεις όλα τα sidequests και να εξερευνήσεις κάθε σπιθαμή γιατί θέλεις να καθυστερήσεις όσο περισσότερο γίνεται την έξοδό σου από αυτό τον κόσμο και την επιστροφή στην πραγματικότητα, τότε ξέρεις ότι οι δημιουργοί του πραγματικά δούλεψαν με αγάπη, μεράκι και προσήλωση και αυτό μεταδίδεται και σε εσένα.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα νιώσετε και εσείς αντίστοιχα συναισθήματα με εμένα. Σε μια από τις (πολλές) sequences που ο πρωταγωνιστής απλά διασχίζει το level, στο σκοτάδι που έσπαγε από το φως του φεγγαριού, με ελαφριά βροχή να πέφτει και ατμοσφαιρική ηλεκτρονική μουσική να παίζει στο background, σταμάτησα να προχωρώ και έμεινα στο ίδιο σημείο για αρκετή ώρα απορροφώντας την ατμόσφαιρα και απολαμβάνοντας την στιγμή. Το pacing του παιχνιδιού μπορεί σε αρκετούς να φανεί μη ικανοποιητικό, με αρκετά κενά μεταξύ των gameplay sequences και μπόλικο downtime. Προσωπικά πιστεύω ότι οι developers ήθελαν αυτόν ακριβώς τον ρυθμό, ήθελαν να ενθαρρύνουν τον παίκτη να μην τρέχει γρήγορα από την μία σκηνή δράσης στην άλλη αλλά να προσπαθήσουν να εισέλθουν στον κόσμο του Replaced, να απολαύσουν ακόμη και τις ήσυχες στιγμές, να νιώσουν στο πετσί τους την μοναξιά και την αποπνικτική ατμόσφαιρα αυτής της 80s δυστοπίας.

Εντέλει, είτε ταυτιστείτε περισσότερο με την πιο αποστασιοποιημένη άποψη του reviewer είτε με την πιο συναισθηματική του (συγκεκριμένου) gamer, δεν έχει και τόση σημασία. Το παρελθόν με έχει διδάξει ότι η υπερβολικά συναισθηματική αξιολόγηση ενός παιχνιδιού μπορεί να σε οδηγήσει σε κακή εκτίμηση, οπότε προσπαθώ συνήθως να αξιολογώ με όσο το δυνατόν αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια. Ενίοτε όμως η εμπειρία που ζεις παίζοντας ένα παιχνίδι είναι τόσο ιδιαίτερη που πρέπει να την περάσεις στον αναγνώστη, είτε ο ίδιος νιώσει το ίδιο είτε όχι. Για τα δικά μου γούστα, για το πόσο απορροφήθηκα στον κόσμο του Replaced και πόσο ευχαριστημένος έμεινα από την εμπειρία αυτή, η βαθμολογία είναι 9/10. Περιμένω με ενδιαφέρον να ακούσω και την δική σας γνώμη.

Go to discussion...