REVIEWS

HEAVEN’S HOPE

Όπως έχω κατ’ επανάληψη τονίσει σε προηγούμενα κείμενά μου, τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια σ’ όποια εταιρεία πραγματοποιεί το ντεμπούτο της στην κατηγορία των adventure games, καθώς κι έναν ξεχωριστό σεβασμό προς τα Γερμανικά gaming studios, που μέσω των πολύ σοβαρών και παραγωγικών εκπροσώπων τους στο είδος (Daedalic Entertainment, King Art Games, Studio Fizbin) έχουν συμβάλλει τα μέγιστα στην επαναφορά του genre σ’ ένα πολύ αξιόλογο επίπεδο τα τελευταία 7-8 χρόνια.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ούτε ότι κλείνω τα μάτια αν τ’ αποτέλεσμα της πρώτης προσπάθειας μίας εταιρείας είναι πολύ κατώτερο εκείνου που θα έπρεπε, ούτε ότι χαρίζομαι στους “φτασμένους” developers, αν κάποια στιγμή μας δώσουν ένα παιχνίδι που πάσχει αισθητά σε πολλούς τομείς, ελπίζοντας να το διασώσει η καλή φήμη των δημιουργών του. Θυμίζω πρόχειρα τις βαθμολογίες των “Nicolas Eymerich”, “AR-K”, καθώς κι εκείνες των “1954-Alcatraz” και “Dream Chamber”.

Μάλιστα, για όσους θυμούνται τις μέρες της συντακτικής μας ομάδας στο περιοδικό PC Master, υπήρξε ένας άλλος τίτλος που ήταν τόσο κακός, που με υποχρέωσε να του δώσω ακόμη χαμηλότερο σκορ, της τάξης του 15%. Αναφέρομαι στο πρώτο επεισόδιο του “Hoodwink” της Μαλαισιανής E-One Studio, η οποία εν τέλει δε προχώρησε στη δημιουργία των επομένων μερών του παιχνιδιού, προφανώς κατανοώντας ότι είχε απειροελάχιστη σχέση με το είδος. Στον αντίποδα οι Ισπανοί της Gato Salvage στρωθήκανε στη δουλειά και μας προσφέρανε ένα θεαματικά βελτιωμένο τρίτο επεισόδιο του “AR-Κ”.

Heavens Hope Snap1Ακόμη και οι άγγελοι έχουν τις διαφορές τους

Αυτή τη φορά είναι σειρά της εταιρείας Mosaic Mask Studio, με έδρα στο Ανόβερο της Γερμανίας, να μας παραδώσει το πρώτο της πόνημα  στο -δύσκολο κι αρκετά ανταγωνιστικό πλέον- πεδίο των adventure games, πράττοντάς το μέσω του φιλόδοξου “Heaven’s Hope”, ενός τίτλου που ξεκίνησε να σχεδιάζεται την εποχή της σύστασης του συγκεκριμένου gaming studio, το μακρινό 2010. Αξίζει ν’ αναφερθεί ότι οι Γερμανοί εξελίσσουν ένα ακόμη παιχνίδι, που ανήκει στην κατηγορία των turn-based strategies και φέρει την ονομασία “Dukes of War”, προοριζόμενο για iOS και Android συσκευές. Μάλιστα τo 2014 ξεκίνησε και μία Kickstarter καμπάνια για τον εν λόγω τίτλο, η οποία όμως στην πορεία ακυρώθηκε αν και, απ’ ότι φαίνεται, η εξέλιξη του παιχνιδιού προχωράει κανονικά, έστω και μ’ αρκετά αργό ρυθμό, όπως άλλωστε συνέβη και στην περίπτωση του “Heaven’s Hope”.

Τα screenshots, αλλά και οι πληροφορίες που είχα συλλέξει για την ιστορία του τελευταίου, είχαν καταφέρει να μου κεντρίσουν το ενδιαφέρον, οπότε περίμενα να διαπιστώσω αν θα τηρούταν η, απ’ τον Δεκέμβριο του 2015, ανακοινωθείσα ημερομηνία κυκλοφορίας, που ήταν η 26η του τρέχοντος μήνα. Tελικά όχι μόνο θα τηρηθεί, αλλά το παιχνίδι θα καταστεί διαθέσιμο και μία ημέρα νωρίτερα. Το “πρόβλημα”, αλλά και η μεγάλη πρόκληση την ίδια στιγμή, για την Mosaic Mask Studio, ήταν ότι ερχόταν ν’ αποτελέσει τον τέταρτο Γερμανικό πυλώνα των σύγχρονων adventure games, βάζοντας τ’ όνομά της δίπλα σ’ εκείνα που προανέφερα στην αρχή του κειμένου, που, με την εξαίρεση της Studio Fizbin, έχουν, μέσα από τ’ αποτέλεσμα της πολυετούς και άκρως επιτυχημένης πορείας τους, καταστεί ιδιαιτέρως βαριά. Θα καταφέρει λοιπόν άραγε το “Heaven’s Hope” να κολυμπήσει στα βαθιά;   

ΑΠ’ ΤΑ ΨΗΛΑ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ

Σαν άλλος Nicolas Cage στο “City of Angels”, o Talorel, ήρωας της ιστορίας μας, πέφτει απ’ τον παράδεισο στη γη, μετά από μία επικίνδυνη πτήση που πραγματοποιεί πολύ κοντά στο ουράνιο φράγμα, στα πλαίσια ενός διαγωνισμού ταγμάτων αγγέλων. Βρισκόμαστε στον 19ο αιώνα και στο Heaven’s Hope, τη μικρή πόλη στην οποία προσγειώνεται ο Talorel, τους νόμους ορίζει η Ιερά Εξέταση, η οποία άλλωστε ήταν κι εκείνη που άλλαξε την ονομασία της πόλης, που προ της ελεύσεώς της ήταν St. Vincent’s Town. Οι απαγορεύσεις που έχουν επιβληθεί στους κατοίκους είναι ουκ ολίγες, μεταξύ αυτών η κατανάλωση αλκοοόλ, η πραγματοποίηση γκριματσών (!), καθώς και το ψάξιμο σε κάδους σκουπιδιών.  

Heavens Hope Snap2Ο κλασσικός έμπορος που διαθέτει σχεδόν τα πάντα

Η απότομη πτώση του αγαθού αγγέλου στη γη θα επιφέρει την καταστροφή των φτερών και του φωτοστέφανού του, κάτι που θ’ αποτελέσει μεγάλο πρόβλημα για την έγκαιρη επιστροφή του στον παράδεισο, προτού οι αρχάγγελοι αντιληφθούν την απουσία του. Πολύτιμοι σύμμαχοι και βοηθοί του Talorel στο επίγειο ταξίδι του είναι οι Salome και Azael, δύο άγγελοι που ανήκουν στο ίδιο τάγμα με τον πρωταγωνιστή μας και που επικοινωνούν μαζί του απ’ τον παράδεισο, όπου και βρίσκονται. Οι συμβουλές τους θ’ αποδειχθούν πολύτιμες, καθώς είναι αρκετά τα στοιχεία της γήινης ύπαρξης που ο Talorel δε γνωρίζει, άρα και δυσκολεύεται να κατανοήσει. Την ίδια στιγμή όμως, μία σκοτεινή δύναμη δείχνει να τον έχει ακολουθήσει στο Heaven’s Hope, μ’ άγνωστες προθέσεις απέναντί του.

Η ταυτότητα του Talorel κατά την περιπλάνησή του στο Heaven’s Hope θα πρέπει ασφαλώς να μείνει μυστική, καθώς η Ιερά Εξέταση παραμονεύει και είναι απολύτως βέβαιο ότι δε θα δείξει την παραμικρή ανοχή σ’ όποιον τολμήσει να ισχυριστεί ότι αποτελεί ουράνιο ον. Ωστόσο ο ήρωάς μας θα πρέπει ν’ αναζητήσει κάποιες συμμαχίες και να επιδιώξει τη δημιουργία φιλίας μ’ ορισμένους χαρακτήρες που επίσης αντιτίθενται στις πράξεις και τη συμπεριφορά της απεσταλμένης της Ιεράς Εξέτασης, Greta, καθώς και του δεξιού χεριού της, McCallum, του μέχρι πρότινος απλού εκπροσώπου του νόμου στην πόλη, που κανείς δεν τον έπαιρνε πολύ στα σοβαρά.

Λες και ήθελε να μιμηθεί τις συντοπίτισσές της εταιρείες, η Mosaic Mask Studio επιλέγει να μας συστηθεί μέσω ενός ανάλαφρου και παραμυθένιου χαρακτήρα παιχνιδιού, όπως επιτυχώς πράξανε κατά το παρελθόν και οι Daedalic Entertainment, King Art Games και Studio Fizbin, με τα “The Whispered World”, “The Book of Unwritten Tales” και “The Inner World” αντίστοιχα. Μια και τις μέρες που προηγήθηκαν συνέβη κάτι που πολύ σπάνια επαναλαμβάνεται, δηλαδή έπαιζα δύο adventure games παράλληλα, μπορώ αβίαστα να πω ότι το “Heaven’s Hope” στάθηκε το καλύτερο αντίδοτο στη μαυρίλα και την παράνοια του -εξαιρετικού παρ’ όλα αυτά- “Downfall”.

Heavens Hope Snap3Ένα ακόμη adventure game όπου εμφανίζεται κατσίκα;!;

ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΗ ΕΙΚΟΝΑ

Αντικρίζοντας κάποιος την εικόνα, τους χαρακτήρες του παιχνιδιού, την εμφάνιση καθώς και το animation αυτών, πολύ πιθανό είναι ν’ αναρωτηθεί ποια μηχανή γραφικών έχει χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία του πρώτου τίτλου της Mosaic Mask Studio, καθώς δε πρόκειται για την, επίσης Γερμανικής προελεύσεως, Visionaire Studio, που έχουμε συναντήσει σε πολλά adventure games της Daedalic Entertainment, στο freeware “Zak McKracken – Between Time and Space”, και με την οποία θα έρθουμε σ’ εκ νέου επαφή στα “Mystery of the Oak Island” και “A Little Less Desperation”.

Για να σας γλυτώσω απ’ τον κόπο, μια και μπήκα κι εγώ στη διαδικασία αναζήτησης, η απάντηση ακούει στ’ όνομα ΜΟΑΙ engine. Είμαι βέβαιος ότι στους περισσότερους από εσάς δε λέει απολύτως τίποτα κι ως εκ τούτου θεωρείτε ότι είναι η πρώτη φορά που συναντάτε παιχνίδι που έχει σχεδιαστεί βάσει αυτής. Κι όμως, ένα ακόμη πολύ πρόσφατο και πασίγνωστο -για λάθος λόγους όμως- adventure game την έχει χρησιμοποιήσει για τη δημιουργία του κόσμου του και δεν είναι άλλο απ’ το “Broken Age” της Double Fine Productions.

Αυτό που καθίσταται εμφανές απ’ την πρώτη στιγμή, είναι η ιδιαίτερη απεικόνιση των sprites και το animation που τα συνοδεύει. Αν και οι διάφορες τοποθεσίες και τα συνοδευτικά backgrounds θυμίζουν εκείνα άλλων 2D hand-drawn games, οι απανταχού χαρακτήρες δεν έχουν την ίδια cartoon-like αισθητική, παρά φέρουν κάτι από digitized images, μ’ ορισμένους εξ’ αυτών, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Geoffrey, να ομοιάζουν περισσότερο με πραγματικά πρόσωπα. Είναι αρκετά δύσκολο ν’ αποτυπωθεί γραπτά το ξεχωριστό αυτό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, που απ’ τη μία ομολογουμένως χαρίζει μεγαλύτερη ζωντάνια στα sprites, απ’ την άλλη όμως τα κάνει να ξεχωρίζουν απ’ το υπόλοιπο περιβάλλον, δίχως να δένουν απολύτως μ’ αυτό.   

Heavens Hope Snap5Tricky το σημείο αυτό, μπορεί να σας μπερδέψει

Όσο για το δεύτερο στοιχείο που αναφέρθηκε και δεν είναι άλλο απ’ το animation, δε νομίζω να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Οι κινήσεις των διαφόρων χαρακτήρων όταν ομιλούν, οι γκριμάτσες που κάνει ο Talorel, καθώς και οι διάφορες χειρονομίες με τις οποίες κοροϊδεύει τις κουκουβάγιες που συναντά κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς του, φανερώνουν υψηλό δείκτη πιστότητας στην πραγματικότητα και σίγουρα το καθιστούν ανώτερο του αντίστοιχου στο “Broken Age”, που, εδώ που τα λέμε, δε μας εντυπωσίασε κιόλας. Ωστόσο οι κινήσεις των χαρακτήρων δε διακρίνονται από μεγάλη ποικιλία, μ’ αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια ορισμένων αρκετά μακροσκελών διαλόγων κάποιοι εξ’ αυτών (π.χ. ο Bill ή ο McCallum) να επαναλαμβάνουν συνεχώς τις ίδιες, κάτι που χτυπάει ελαφρώς άσχημα.

Ειλικρινά έχω μεγάλη περιέργεια να δω τι θα διαβάσουμε για τα voice overs του παιχνιδιού της Mosaic Mask Studio, αφού είθισται τα εκ Γερμανίας adventure games ν’ ακούνε τα σχολιανά τους στο ζήτημα αυτό, τις περισσότερες φορές αναίτια κατ’ εμέ. Προσωπικά μ’ αφήσανε πλήρως ικανοποιημένο και τολμώ να πω ότι ειδικά για το ντεμπούτο μίας εταιρείας σχεδόν αγγίζουν το άριστα. Βέβαια πρέπει να έχετε καταλάβει ότι δεν είμαι και ο πλέον γκρινιάρης σ’ αυτόν τον τομέα, αφού εκεί που άλλοι βλέπουν σημεία και τέρατα, εγώ νιώθω καλυμμένος. Μοναδική, αν και αρκετά χοντρή, παραφωνία αποτελεί η φωνή του κακού της υπόθεσης, που δεν έχει την απαραίτητη βαριά και ατμοσφαιρική χροιά που θα χρειαζόταν και, άθελά της, φαντάζει μάλλον κωμική. Όσο για τη μουσική, συνοδεύει διακριτικά τα δρώμενα, δίχως να κερδίζει τις εντυπώσεις ή να χαλάει τη συνολική ατμόσφαιρα.

Κάθε φορά που θέλουμε να εξετάσουμε ή να μαζέψουμε κάποιο αντικείμενο, να μιλήσουμε σε κάποιον χαρακτήρα ή να τον παρατηρήσουμε, περνώντας τον κέρσορα από πάνω τους εμφανίζονται -σ’ ελαφρώς υψηλότερο του αναμενόμενου σημείο-  τ’ ανάλογα εικονίδια, που μας επιτρέπουν να προβούμε σε καθεμία δράση. Ο hotspot indicator επίσης είναι στη διάθεσή μας με το πάτημα του space button. Θα σύστηνα, αφού ψάχνετε προσεκτικά κάθε περιοχή, να τον συμβουλεύεστε, προκειμένου να βεβαιώνεστε ότι δεν έχετε παραλείψει κάποια έξοδο προς άλλη τοποθεσία. Μέχρι την ολοκλήρωση της περιπέτειας συναντάμε εις διπλούν μία action τύπου ενέργεια που καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε και έχει να κάνει με τη σωστή στόχευση ενός αντικειμένου. Δε πρόκειται για κάτι δύσκολο ή εκνευριστικό, οπότε δε καταγράφεται ως αρνητικό γνώρισμα του παιχνιδιού. Η τρίτη action σκηνή σχετίζεται με την επιτυχή καθοθήγηση του homunculus εντός του μύλου, αλλά σύντομα εμφανίζεται και η επιλογή παράλειψής της.

Heavens Hope Snap6Η πρώτη φορά που ελέγχουμε τον Anselm είναι ένα slider τύπου puzzle…

Οποτεδήποτε μπορούμε να προβούμε σε κάποια ιδιαίτερη ενέργεια επί κάποιου αντικειμένου που κουβαλάμε στο inventory μας, επίσης βλέπουμε να εμφανίζεται τ’ ανάλογο εικονίδιο στο πάνω μέρος του. Σε μία τουλάχιστον περίπτωση αυτό συμβαίνει μόνο ακριβώς όταν χρειαστεί να πράξουμε κάτι συγκεκριμένο μ’ ένα αντικείμενο, οπότε χρειάζεται προσοχή για να μη κολλήσουμε άνευ λόγου, νομίζοντας ότι κάτι έχουμε (ξε)χάσει.

ΑΡΚΕΤΟΙ ΚΑΙ ΣΩΣΤΟΙ ΓΡΙΦΟΙ

Στα adventure games είναι συνήθης η παρουσία sidekicks, καθώς και ο έλεγχος περισσοτέρων του ενός χαρακτήρα. Στο “Heaven’s Hope” συμβαίνουν αμφότερα. Πιο συγκεκριμένα, κάποια στιγμή καλούμαστε να δημιουργήσουμε ένα χαριτωμένο ον που ανήκει στην κατηγορία των… homunculusses και που, όπως συμβαίνει και με τον επιστήμονα Bloomford, σε κατοπινό σημείο πρόσκαιρα αναλαμβάνουμε τον έλεγχό του. Η ασυνήθιστη αυτή ύπαρξη κι ένα ποντίκι που συναντά ο Talorel με το που προσγειώνεται στη γη θ’ αποδειχθούν πολύτιμοι βοηθοί του, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που θα φέρουν εις πέρας ενέργειες που ο συμπαθής άγγελος αδυνατεί να πραγματοποιήσει.

Στη διάθεσή μας τίθενται, από ένα σημείο κι έπειτα, τόσο ένας χάρτης που διευκολύνει τη μετακίνησή μας, όσο κι ένα σημειωματάριο στο οποίο εμφανίζονται οι ενέργειες που θα πρέπει να ολοκληρώσουμε προς επίλυση κάποιων, συνδυαστικού τύπου, γρίφων. Προσοχή όμως, διότι αν κλικάρουμε πάνω σ’ αυτές οι Salome και Azael θα σπεύσουν να μας δώσουν μικρά hints, οπότε όσοι δεν αρέσκεστε στην παροχή έστω και της παραμικρής βοήθειας, αποφύγετέ το.

Heavens Hope Snap7Δοκιμάστε να περιπλανηθείτε λίγο αφού ο Talorel εισπνεύσει τα “ντουμάνια”

Δυστυχώς δε θα μπορέσετε να κάνετε το ίδιο και σε κάποιες άλλες στιγμής, οπότε και οι δύο φίλοι του πρωταγωνιστή μας θα μαρτυρήσουν το τι πρέπει να κάνουμε στη συνέχεια, ειδικά όταν έχουμε συλλέξει τ’ αναγκαία αντικείμενα. Το πιθανότερο βέβαια είναι ότι μέχρι τότε θα το έχουμε αντιληφθεί από μόνοι μας, σε κάθε περίπτωση όμως ορισμένων φράσεων η εμφάνιση, υπό μορφή σχολιασμού από Salome και Azael, θα μπορούσε να είναι προαιρετική, αφήνοντάς μας το περιθώριο να επιλέξουμε αν την επιθυμούμε ή όχι. Ομολογώ ότι έχει αρχίσει να με προβληματίζει και να μου τη δίνει στα νεύρα η εμφανής τάση από μεριάς αρκετών developers να διευκολύνουν την πορεία μας στο παιχνίδι τους, ακόμη κι αν δε το επιθυμούμε.

Τουλάχιστον το “Heaven’s Hope” κερδίζει πολλούς πόντους λόγω της παρουσίας αρκετών έξυπνων γρίφων, κάποιοι εκ των οποίων απαιτούν, όπως προανέφερα, συνδυασμό ενεργειών. Ο τρόπος εισόδου μας στο νεκροταφείο, η εύρεση των οστών μίας στοιχειωμένης ύπαρξης, ο επιτυχής εξορκισμός της Greta αλλά και η μέθοδος για να την κάνουμε να βγει απ’ την κάμαρά της, είναι μερικοί απ’ αυτούς. Λίγο πριν το τέλος θα καλεστούμε να πάρουμε μία απόφαση που θα διαφοροποιήσει αισθητά τον τελευταίο γρίφο που μόλις ανέφερα. Με χαροποίησε πολύ η εν λόγω έμπνευση των developers και πολύ θα ήθελα να έβλεπα δύο-τρεις ακόμη ανάλογες υλοποιήσεις της.

Επίσης διασκέδασα πολύ στο σημείο που προσπαθούμε να εξοικονομήσουμε χώρο στο νεκροταφείο, ώστε να θάψουμε τα οστά που λίγο νωρίτερα έχουμε βρει. Δε πρόκειται για κάτι δύσκολο, αλλά έχει μεγάλο γούστο, ειδικά λόγω των σπαρταριστών διαλόγων που λαμβάνουν χώρα. Οφείλω όμως να παραδεχθώ ότι υφίσταται κι ένας γρίφος που λύνεται κατόπιν της τυχαίας από μεριάς μας εύρεσης του σωστού συνδυασμού διακοπτών, καθώς δε βασίζεται σε κάτι που πρέπει να παρατηρήσουμε, εκτός φυσικά αν εγώ δεν αντιλήφθηκα τη λογική του, ή απλά μου ξέφυγε κάτι. Άξια λόγου και ιδιαιτέρως καλοδεχούμενη είναι και η ανοικτή φύση του παιχνιδιού, καθώς με το που ξεκινά μας δίνει πρόσβαση σχεδόν στο σύνολο των τοποθεσιών που διεξάγεται η περιπέπετεια, την ίδια στιγμή που συγκεντρώνουμε ουκ ολίγα αντικείμενα στο inventory μας. Πόσο καιρό είχαμε αλήθεια να δούμε adventure game στ’ οποίο να συμβαίνουν αυτά τα δύο;

Heavens Hope Snap8…η δεύτερη πάλι, καμία σχέση.

ΟΥΔΕΙΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ       

Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ότι τα πρώτα adventure games της Daedalic ταλαιπωρούνταν απ’ την παρουσία αρκετών bugs. Στην περίπτωση της παρθενικής προσπάθειας της Mosaic Mask Studio δε συμβαίνει κάτι τέτοιο -τουλάχιστον στη μορφή που έχει πλέον το παιχνίδι εν όψει της επίσημης κυκλοφορίας του, καθώς αρχικά μαστιζόταν από σοβαρότατα bugs-, δε λείπουν όμως κάποια προβλήματα, έκαστο διαφορετικής βαρύτητας και σημασίας.

Έτσι λοιπόν ορισμένα πεδία επιλογών στο μενού ρυθμίσεων εξακολουθούν να μην έχουν μεταφραστεί απ’ τη Γερμανική στην Αγγλική γλώσσα, όπως η επιλογή περί full screen λειτουργίας ή μη, καθώς και η ονομασία των περιοχών όπου πραγματοποιούμε savegames. Το εικονίδιο που σηματοδοτεί την έξοδό μας από μία τοποθεσία προς μία άλλη, συχνά δεν αναγράφει την ονομασία της δεύτερης. Σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, όντας στην πλατεία της πόλης και στις φυλακές, παρατηρείται έντονα το φαινόμενο του screen tearing, που ελλείψει επιλογής περί V-sync, δε δύναται να διορθωθεί, τουλάχιστον προς ώρας.

Αρκετά σημαντικό είναι και το ζήτημα που υφίσταται με τον ήχο που κατά τ’ άλλα υπάρχει για να βεβαιώνει την ορθή χρήση ενός αντικειμένου επί ενός άλλου. Είναι αρκετά τα σημεία στα οποία ακούμε το χαρακτηριστικό κουδούνισμα αλλά εν συνεχεία δε συμβαίνει το παραμικρό, καθώς επί της ουσίας ο συνδυασμός που έχουμε επιλέξει δεν είναι σωστός. Τέλος, πρέπει να υπογραμμίσω ότι έχω εντοπίσει δύο ακόμη glitches που οι developers, κατόπιν επικοινωνίας που είχα μαζί τους, με διαβεβαίωσαν ότι θα έχουν διορθωθεί μέχρι την ημερομηνία διάθεσης του τίτλου στο κοινό, οπότε δε κρίνω σκόπιμο να τ’ αναφέρω.

Heavens Hope Snap4Τα πάντα διαθέτει το κατάστημα!

Ο συνολικός χρόνος απασχόλησης που αναφέρουν οι δημιουργοί είναι 10-12 ώρες. Θεωρώ ότι το πρώτο νούμερο είναι σαφώς πλησιέστερα στην πραγματικότητα, ειδικά για τον έμπειρο παίκτη του είδους, χωρίς βέβαια ν’ αποκλείεται να κολλήσει κι αυτός λίγο παραπάνω σε κάποιον εκ των έξυπνων γρίφων του “Heaven’s Hope”. Το σίγουρο είναι ότι η ευφάνταστη φύση αρκετών χαρακτήρων, η συνολική ατμόσφαιρα της περιπέτειας και το πολύ ευχάριστο κλίμα της θα σας κάνουν να απολαύσετε το συγκεκριμένο adventure game, που, αν μη τι άλλο, για πρώτη απόπειρα ενός studio αξιολογείται πολύ θετικά. Δε ξέρω αν έπαιξε καταλυτικό ρόλο το πόσο μ’ είχε “μαυρίσει” το “Downfall”, που κινούταν στο ακριβώς αντίθετο μοτίβο, αλλά νομίζω ότι και χωρίς τη σπάνια παράλληλη ενασχόλησή μου με δύο εκ διαμέτρου αντίθετους τίτλους, θα είχα ευχαριστηθεί το ίδιο τις ώρες που πέρασα με το “Heaven’s Hope”.

ΑΦΗΝΕΙ ΠΛΗΘΟΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΩΝ

Το πρώτο adventure game review που πραγματοποίησα ποτέ αφορούσε στο εκπληκτικό “The Whispered World” της Daedalic Entertainment. Δεν το έχω πει ή γράψει ποτέ και πουθενά μέχρι σήμερα, αλλά για μία σειρά λόγων που δεν είναι της παρούσης ν’ αναφέρω, του έδωσα ελαφρά χαμηλότερη βαθμολογία από εκείνη που κατοπινά έκρινα ότι άξιζε. Όχι, δεν είχε να κάνει με τη χώρα απ’ την οποία προερχόταν, καμία σχέση.

Μία εξαετία μετά ευτυχώς δεν έχω ανάλογους ενδοιασμούς και προβληματισμούς. Μπορώ αβίαστα να γράψω ότι το “Heaven’s Hope” ως πρώτο adventure game της Mosaic Mask Studio, αφήνει υποσχέσεις για σπουδαία συνέχεια των νεοεισελθέντων στο είδος Γερμανών. Δεν είναι καθόλου τυχαία δε η παρουσία της EuroVideo Medien ως publisher του τίτλου, μίας εταιρείας που έχει ενεργά στηρίξει κι άλλα ομοεθνή της studios, ειδικά κατά τα πρώτα τους βήματα. Για εμάς είναι μεγάλη χαρά και ικανοποίηση που είμαστε σε θέση να παρουσιάζουμε το παιχνίδι μεταξύ των πρώτων σ’ όλο τον κόσμο, ακριβώς με τη λήξη του σχετικού εμπάργκο.

Heavens Hope Snap9Ωραία, και πώς το παίρνουμε το σπαθί;

Η περιπέτεια του Talorel έχει όλα τα στοιχεία που είναι ικανά να την τοποθετήσουν μεταξύ εκείνων που θα ολοκληρώσετε με μεγάλη διάθεση, αφήνοντας ως σημαντικότερη παρακαταθήκη της την εξ’ αρχής ανοικτή δράση της και ορισμένους ευφυείς γρίφους που περιλαμβάνει. Γι’ αυτό και μόνο ελπίζω σε τρία πράγματα. Αρχικά να τιμολογηθεί σωστά, καθώς μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε ανακοινωθεί η τιμή πώλησής της. Κατά δεύτερον να εκτιμηθεί απ’ το κοινό, σημειώνοντας τις επιθυμητές πωλήσεις που θα δώσουν το έναυσμα στους developers να προχωρήσουν σύντομα στην επόμενη δημιουργία τους. Τέλος, ελπίζω να μη σταθεί, λόγω της προέλευσής της, αφορμή να βγάλουν, για μία ακόμη φορά, την αστείρευτη χολή τους τα διάφορα μη γερμανόφωνα μέσα, καταδικάζοντάς την στην αφάνεια. Δείτε την, αξίζει.

karkasSpecs 3

Pros

  • Η ζωντάνια των sprites και το animation τους
  • Περιλαμβάνει ορισμένους έξυπνους γρίφους
  • Ιδιαιτέρως ευχάριστη ατμόσφαιρα
  • Η εξ’ αρχής ανοικτή δράση του
  • Άκρως ικανοποιητικά voice overs για πρώτο τίτλο ενός studio…

Cons

  • … με την εξαίρεση εκείνου του κακού της ιστορίας
  • Μας παρέχει αρκετές βοήθειες, δίχως να μπορούμε να τις απενεργοποιήσουμε
  • Ορισμένες τεχνικής φύσεως μικροελλείψεις, που χρήζουν διόρθωσης
  • Το ζήτημα του screen tearing, που ευτυχώς δε κάνει συνεχώς την εμφάνισή του
  • Με λίγο ακόμη περιεχόμενο θ’ άγγιζε έναν πολύ ικανοποιητικό αριθμό συνολικών ωρών απασχόλησης

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 82%

82%

Tags

manos426f

Ο Μάνος δε μπορεί παρά να νιώθει ευτυχής που ασχολήθηκε ενεργά με την gaming αρθρογραφία στα χρόνια 2009-2017, οπότε και του δόθηκε η ευκαιρία να γράψει reviews για κάποια adventure games-διαμάντια, όπως "The Whispered World", "Monkey Island 2-LeChuck's Revenge" (Remastered Edition), "The Book of Unwritten Tales 1&2", "Grim Fandango" (Remastered Edition), "Gabriel Knight-Sins of the Fathers" (25th Anniversary Edition), "Night of the Rabbit", "Memento Mori 2", "Day of the Tentacle" (Remastered Edition).

Related Articles

9 Comments

  1. Wishlisted παρότι το backlog με τα adventures είναι το μεγαλύτερο, ανά είδος παιχνιδιών, που έχω.

    Ο Nicolas Cage δεν έπεσε από τον παράδεισο, έπεσε από το κτήριο για να γίνει άνθρωπος. Εκτός και αν θυμάμαι κάτι λάθος. 😛 Παρόλα αυτά το ίδιο έχει συμβεί με τον Tyrael στο Diablo 3. 😛

  2. Το ξέρω μπρε, πολύ καλά θυμάσαι, αλλά, όπως και να έχει… έπεσε! Αυτόν τον πώς-τον-λένε κύριο απ’ το Diablo πάλι, δε τον ξέρω καν….

  3. Λοιπόν, να ξέρετε ούλοι : Το “City of Angels” αποτελεί το ανατριχιαστικό Χολυγουντιανό ρημέηκ του αριστουργηματικού “Der Himmel Uber Berlin” (Ελλ. τίτλος “Τα Φτερά του Έρωτα”), ενός εκ των λυρικότερων ερωτικών ιστοριών που έχουν γυριστεί ποτέ για τον κινηματογράφο. Ο Bruno Ganz πριν γίνει internetiκό meme, σε ρόλο καριέρας και εκπληκτικές παραστάσεις από Nick Cave & The Bad Seeds και Crime & The City Solution

    Νίκολας Κέητζ, κακό, μπάντ. Πάω να διαβάσω το ρηβιού τώρα και θα επανέλθω μόλις μου πέσει η πίεση 🙂

  4. Πολύ τίμιο μου φαίνεται! 😀

    Δεν έχω proficiency στα λατινικά αλλά από τους λίγους εξορκισμούς που έχω παρευρεθεί, ο πληθυντικός του homunculus κατά 99% είναι homunculi (όπως τα magus-magi, fungus-fungi κτλ.)

  5. Επί της ουσίας δίκιο έχεις, απλά εγώ επίτηδες προτίμησα να χρησιμοποιήσω τον πληθυντικό που χρησιμοποεί κι ο Talorel (και φυσικά επί τόπου διορθώνεται απ’ την Salome).

  6. @Adhan
    Όπως και τα tortellini είναι ήδη πληθυντικός και δεν χρειάζεται να προσθέσουμε το καραελληνικότατο -α στο τέλος!
    (3 μήνες backpacking στη νότια Ιταλία σου αφήνουν κουσούρια)

Leave a Reply

Check Also

Close
Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close