Βουτώντας στα σκοτεινά νερά του Alan Wake 2

Scratch out your words

Σε βλέπω ήδη αγαπητέ αναγνώση να σκέφτεσαι ότι έχει γίνει retcon o Mr. Scratch, σύμφωνα με το τι συνέβη στο Alan Wake: American Nightmare Στο τέλος εκείνου του παιχνιδιού, o Mr. Scratch εξοντώθηκε από τον Alan και δε φαινόταν ότι θα τον ξαναδούμε ποτέ. Εδώ όμως είναι στο AW2, ξανά, για να μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Όπως και στην περίπτωση του Zane, θεωρώ ότι έχουμε 2 διαφορετικούς χαρακτήρες. O Mr. Scratch έχει αρκετά κοινά με τον Patrick Bateman του American Psycho: στυλάτος, συγκροτημένος, μεθοδικός, ύπουλος. Θυμηθείτε πως προσέγγιζε τα θύματα του, τις τρεις νεαρές γυναίκες. Ήταν ένα προσωπείο της Dark Presence που θα αντικαθιστούσε τον Alan στον πραγματικό κόσμο, όσο εκείνος ήταν παγιδευμένος κάτω από τη λίμνη (“your friends will meet him when you are gone”). Έχει δημιουργηθεί – κατά τη διάρκεια του AW1 – από τη φήμη ότι ο Alan είχε δολοφονήσει τη γυναίκα του. O Scratch του ΑW2 από την άλλη, είναι οργή, βία και κτηνώδες ένστικτο. Δε σας πείθει αυτό; Tι θα λέγατε τότε για το γεγονός ότι Alan και Mr. Scratch συνυπάρχουν στο American Nightmare, ενώ στο AW2 όχι;

Some doors are better left closed.

Αν και ο συγκεκριμένος παραμένει σε κάποιο βαθμό αίνιγμα, δεν είναι ο πιο μυστηριώδης χαρακτήρας του AW2. Τι γνωρίζουμε για αυτόν; Για αρχή, έχει επιβεβαιωθεί ότι το ρόλο ήταν να παίξει o Lance Reddick, πριν μας αφήσει πρόωρα. Δε χρειάζεται αετίσιο μάτι για να δεις τις αναλύσεις του Tim Breaker στον πίνακα για τα συνώνυμα της λέξης Door. Όπως και ο Hatch του Quantum Break, έτσι και ο Warlin Door δεν περιορίζεται από τους κανόνες του χωροχρόνου. Είναι πανταχού παρών στο Dark Place. O οικοδεσπότης του τηλεοπτικού talk show είναι απλά ένας ρόλος που χρησιμοποιεί για να βάλει τον Wake πάνω στις σωστές ράγες. Να του υπενθυμίσει ότι ο μεγαλύτερος εχθρός είναι ίσως ο εαυτός του. Ακόμα και για να τον απειλήσει να σταματήσει να χρησιμοποιεί “ένα πρόσωπο για το οποίο νοιάζεται πολύ” στην ιστορία του. Είμαι σχεδόν σίγουρος σε ποιο άτομο αναφέρεται και ποιοι δεσμοί τους ενώνουν, λογικά κι εσείς έχετε καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα.

Thomas Zane as Tom the Poet

Από αλλού το περιμέναμε, κι αλλού μας ήρθε. Με χαρακτηριστική άνεση ο Zane είναι ο πιο αινιγματικός χαρακτήρας του Alan Wake 2. Στο προηγούμενο επεισόδιο, ήταν ο ποιητής και χομπίστας δύτης με την τραγική ιστορία που έσερνε μαζί του από τον πνιγμό της γυναίκας του, Barbara Jagger. Παγιδευμένος μέσα στο Dark Place, δημιούργησε μια πολύπλοκη ιστορία που ενέπλεξε πολλούς χαρακτήρες, με κύριο τον Alan Wake. Αυτή η ιστορία μπορεί να ξεκίνησε με άλλο σκοπό, αλλά κατέληξε σε μια προετοιμασία για τον επερχόμενο πόλεμο Σκότους και Φωτός. Το πραγματικό όνομα του Zane του Alan Wake 2 είναι Thomas Seine, είναι από τη Φινλανδία και είναι σκηνοθέτης/κινηματογραφικός παραγωγός. Ομοίως τον συναντάμε στο Dark Place, αλλά ο σκοπός του δεν είναι τόσο ανιδιοτελής όσο πριν. Αυτό που πιστεύω είναι ότι ο Thomas Zane δεν είναι ο Thomas Seine. Αρχικά έχουμε τη διαφορά στο χαρακτήρα τους. Ο auter του κινηματογράφου φοράει την ακολασία σαν το καλύτερο πουκάμισο του, ενώ σε τουλάχιστον μία περίπτωση συνεργάστηκε με τον Mr. Scratch ώστε να δραπετεύσει από το Dark Place, κάτι που δε θα έκανε ο ποιητής. Επιπλέον προσπάθησε να χειραγωγήσει τον Alan για τον ίδιο σκοπό.

Το πιο σημαντικό στοιχείο όμως βρίσκεται στο Control. Σε μια ηχογραφημένη συνέντευξη της Jesse με το ψυχολόγο της, λέει πως ένα από τα αγαπημένα της ποιήματα είναι από τον Thomas Zane. Ο ψυχολόγος της απαντάει πως τον μόνο που ξέρει με αυτό το όνομα είναι κάποιος σκηνοθέτης, και τη ρωτάει αν το ποίημα που του ανέφερε είναι δικό της. Εδώ όμως είναι που αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον… Σε μια σκηνή που έρχεται αργότερα στο AWE, η Jesse βλέπει το Zane να εξηγεί στον Alan πως ο ποιητής ήταν ένας ρόλος που υποδύθηκε σε μια ταινία του. Αρχίζει να αμφιβάλλει κι εκείνη σχετικά με την ιδιότητα του. Αυτή η σύγχυση των αναμνήσεων της μας ψυλλιάζει πως κάποιος παίζει με τις δυνάμεις της Cauldron Lake και το σενάριο που έγραψε αντικαθιστά την πραγματικότητα (όπως έγινε στην περίπτωση της Saga). Δημιούργησε ο αρχικός Zane τον επόμενο, και για ποιο σκοπό; Έπαψε να υπάρχει ο ποιητής, και ο σκηνοθέτης είναι ένας ακόμη avatar της Dark Presence; Είναι το ίδιο άτομο τελικά αλλά στο AW2 είναι υποχείριο της Dark Presence;

But you can never take the city out of a man

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Όχι δεν είναι ο Alex Casey ο Max Payne. Η Remedy χρειαζόταν έναν σκληρό, τσακισμένο από τις αυτοκαταστροφικές τάσεις άνδρα και ο Wake το επόμενο best-seller του. Το εν λόγω μυθιστόρημα του λοιπόν είναι βασισμένο στον πραγματικό Alex Casey, ο οποίος είναι πράκτορας του FBI και συνάδελφος της Saga. O Wake είχε περίεργα όνειρα τα οποία στην πραγματικότητα ήταν σκηνές από τη ζωή του Casey και τις οποίες χρησιμοποίησε στα βιβλία του. Όσο ο συγγραφέας ήταν εξαφανισμένος από προσώπου γης, μια εγκληματική οργάνωση, το Cult of the Word διέπραττε φόνους επηρεασμένους από τα βιβλία του με τον Alex Casey. Οι έρευνες που εκτυλίσσονται σε αυτά εμφανίζονται ως οράματα στον Alan στο Dark Place, που είναι η έμπνευση και η ισορροπία που χρειάζεται στο γράψιμο του Initiation (τα μύρια όσα που θα περάσει ο πρωταγωνιστής σε μια ιστορία τρόμου για να διαφύγει).

Έτσι, ο ρόλος του είναι πολύ πιο σημαντικός από όσο αρχικά νομίζαμε. Ο φανταστικός Alex Casey είναι ο οδηγός του Alan Wake μέσα στην σκοτεινή εκδοχή της Νέας Υόρκης, ενώ ο πραγματικός ήταν ο συνδετικός κρίκος για την έναρξη του Return. Η έρευνα του για φόνους που είχε εμπλακεί το όνομα του Wake, δε θα μπορούσε να τον αφήσει αδιάφορο όταν μια νέα υπόθεση τελετουργικού φόνου εμφανίζεται στο μέρος που χάθηκε ο συγγραφέας. Πάντως είναι εύκολο την πρώτη φορά να αγνοήσετε κάποιες σκηνές όπου ο Casey συμπεριφέρεται περίεργα (“Is this the way it was on the page?”) ως μια ακόμη περίπτωση των περίεργων παιχνιδιών που παίζει με το μυαλό η απόκοσμη μεγαλούπολη. Σκηνές που όταν τις είδα στο 2ο πέρασμα, με έκαναν να μείνω με το στόμα ανοιχτό για το foreshadowing γεγονότων που θα έρχονταν…

To a distant fading light

Είναι αυτή η εκδοχή όσων συνέβησαν; Πολλά αναδύθηκαν στο φως σε αυτή την απόπειρα. Ελπίζω οι σκιές να υποχώρησαν και να άνοιξαν μονοπάτια εμπρός. Ποια η δική σας οπτική; Ποιες είναι οι σκηνές που θα θυμόσαστε για καιρό; H Remedy για άλλη μια φορά, έκανε κάτι που ελάχιστοι το έχουν πετύχει. Πήρε το χρόνο της, τόλμησε, μας ισοπέδωσε. Once more the ocean’s a laaaake…

Go to discussion...